Αρχική Νέα Τοπικά Φωτιά σε διατηρητέο σπίτι στο γεφυράκι του Παρθένη στα ΣΟΑ

Φωτιά σε διατηρητέο σπίτι στο γεφυράκι του Παρθένη στα ΣΟΑ

108


 Φωτιά ξέσπασε τα ξημερώματα της νέας Τρίτης στο χαρακτηρισμένο ως παραδοσιακά διατηρητέο σπίτι που βρίσκεται στο ύψος του γεφυριού των ΣΟΑ.

Το σπίτι έχει την ατυχία να…βρίσκεται κοντά στο σημείο που περνά ο περιφερειακός δρόμος της πόλης της Χίου, που τουλάχιστον στα πρώτα σχέδια που είχε εγκρίνει η αρχαιολογία περνούσαν μακριά από αυτό και δεν το επηρέαζαν στο ελάχιστο. Στη συνέχεια όμως, με τρόπο που οφείλουν να εξηγήσει η δημοτική αρχή Χίου, τα σχέδια άλλαξαν και το σπίτι έγινε εμπόδιο στο πέρασμα του δρόμου.

Η φωτιά έκανε σημαντικές καταστροφές στη σκεπή, τόσες που κατά την πυροσβεστική αν συνεχιστούν οι εργασίες αυτό θα πέσει.
Μετά την πυρκαγιά η 3η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιότητων ζητά με έγγραφό της να σταματήσουν οι εργασίες για τη διάνοιξη του δρόμου μέχρι να γίνουν εργασίες αντιστήριξης στο παραδοσιακό αυτό σπίτι και παράλληλα να προβλεφθεί η αναστήλωσή του.

Με επιστολή του στην εφημερίδα ΑΛΗΘΕΙΑ, Βασίλης Αγιανίδης είχε επισημάνει από τον περασμένο Μάρτιο την αξία του σπιτιού αυτού με τη ζωγραφισμένη οροφή, την αξία του οποίου δεν φαίνεται να μπορεί να αξιολογήσει η δημοτική αρχή…


«Θα μπορούσε κάποιος να γράψει πολλά για την τμηματική «κατά λάθος» κατεδάφιση του πύργου Ξενάκη, χαρακτηρισμένου διατηρητέου μνημείου από την Εφορία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, κατά τη διάρκεια των εργασιών για τη διάνοιξη περιφερειακού δρόμου στο κέντρο της πόλης (αυτό είναι άλλη ιστορία: για το Δήμο η πόλη σταματά στο Βαρβάσι, συνεπώς εκεί ξεκινά και ο περιφερειακός), σημειώνει στην επιστολή του ο κ. Αγιανίδης και συνεχίζει.
” Άλλωστε ήταν γνωστή η επιθυμία της προηγούμενης και της νυν δημοτικής αρχής (μεταξύ των δύο δεν υπάρχει καμιά διαφορά, οι ίδιοι άνθρωποι είναι, τα ίδια ονόματα ακούμε) να κατεδαφιστεί το ιστορικό κτήριο. Θα μπορούσε κάποιος να πει πολλά για την ευκολία με την οποία ο εκσκαφέας προχώρησε στην κατεδάφιση, παρά την τακτική αρθρογραφία και τη γενικότερη κινητικότητα γύρω από το θέμα. Όλοι δεν καταλαβαίνουμε ποιοι είναι οι υπεύθυνοι οπότε είναι άχρηστο να επαναλαμβάνονται κατηγορίες, καταγγελίες και αφορισμοί.
Αυτό που αξίζει να ξαναπούμε, και που μια πολιτισμένη κοινωνία οφείλει να θυμάται, είναι ο σεβασμός προς τους Νόμους: ο πύργος Ξενάκη είναι κηρυγμένο μνημείο από το υπουργείο Πολιτισμού, είναι τμήμα της πολιτιστικής κληρονομιάς μας και είμαστε υποχρεωμένοι να τον σεβαστούμε. Κατεδαφίζοντάς τον η τοπική αυτοδιοίκηση παρανομεί. Μπορεί το γκρέμισμα ενός παλιού σπιτιού να μην επηρεάζει τη ζωή κανενός. Όμως όπως απαξιώνονται οι Νόμοι για κάτι ασήμαντο έτσι θα παραβιαστούν και για τα σημαντικά, για αυτά που αφορούν άμεσα τη ζωή όλων μας. Και γι’ αυτό πρέπει να αντιδράσουμε.

Σχετικά με τον πύργο σταχυολογώ από παλαιότερα φύλλα της «Αλήθειας»:
«Στις σημερινές περιοχές του Χότζα, της Λίμνης και του Άγιου Γιώργη του Καταδότη… Γενοβέζοι και Οθωμανοί αργότερα… έκτισαν κάποια από τα κομψότερα σπίτια και δημιούργησαν τους ωραιότερους κήπους με καλλωπιστικά φυτά της Χίου. Από τις λίγες μεσαιωνικές ιδιοκτησίες που διατηρούνται… είναι αυτή της Κυρίας Αριέττας Ξενάκη… Ο πύργος οικοδομήθηκε τον 17ο αιώνα ή νωρίτερα… Στο εσωτερικό ογκώδεις κίονες, αψίδες και σταυροθόλια παραμένουν ανέγγιχτα από το χρόνο… Ο όροφος μετά την κατάρρευση του το 1881 ξανακτίστηκε… και διακοσμήθηκε από κωνσταντινουπολίτη τεχνίτη με οροφογραφίες μοναδικές σε ολόκληρη τη Χίο…» (1η Φεβρουαρίου 2005).
«…Τα «κάποια διατηρητέα κτίσματα», στα οποία αναφέρθηκε ο δήμαρχος, είναι, σύμφωνα με τους Αργέντη, Ζολώτα και Περρή, δύο από τους πρώτους και πιο γνωστούς γενοβέζικους πύργους που οικοδομήθηκαν στη Χίο, με εμφανή στοιχεία βυζαντινής αρχιτεκτονικής στην τοιχοποιΐα τους. Συνδέθηκαν με μια σημαντική σελίδα της τοπικής ιστορίας εφόσον ανήκαν στους άρχοντες Μηνά και Δούκα – Διασωρηνό που ενεπλάκησαν στην επανάσταση των Χίων κατά των Γενουατών… Εξίσου σημαντικά είναι τα περιβόλια των πύργων…» (4 Σεπτεμβρίου 2007).
Πάντως «το ότι ο περιφερειακός θα περνούσε είτε πάνω από τους διατηρητέους πύργους Ξενάκη και Ζέκου και τα περιβόλια τους είτε πάνω από τον ποταμό και όχι πάνω από την αντίπερα όχθη που κατασκευάζονται γήπεδα είναι γνωστό. Προς τα πού θα συνεχίσει;…» (5 Οκτωβρίου 2007)».