Αρχική Απόψεις Aρθρα Γιώργος Αμπαζής: μη δεχθούν οι γονείς μοιρολατρικά την αύξηση των τροφείων

Γιώργος Αμπαζής: μη δεχθούν οι γονείς μοιρολατρικά την αύξηση των τροφείων

19

                                                                             Οι γονείς των παιδιών των παιδικών σταθμών δεν πρέπει να δεθούν μοιρολατρικά  την αύξηση  66,6 %, που αποφάσισαν  οι τρεις Δημοτικές παρατάξες   στο Δήμο Χίου.
  Η πρόσφατη συζήτηση  στην Αλήθεια  TV  έφερε στο επίκεντρο  αρκετές πλευρές της πολιτικής  και κοινωνικής  ζωής του τόπου μας.
   Κατ’αρχάς ήρθαν αντιμέτωπες οι δυο αντίθετες προσεγγίσεις, για τον ρόλο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Η μια που θέλει την ΤΑ επιχειρηματία και πωλητή υπηρεσιών σε ανταποδοτική βάση και η άλλη που θέλει μια ΤΑ, που θα υπερασπίζεται τα δικαιώματα των εργαζόμενων και θα αγωνίζεται μαζί τους  για την ικανοποίηση των κοινωνικών τους αναγκών.
   Η μια που ακολουθεί τη μπακαλίστικη λογική και λογαριάζει: τόσα δίνει το Κράτος, δηλ. οι φορολογούμενοι εργαζόμενοι, τόσα από την αξιοποίηση της Δημοτ. Περιουσίας, (δηλ. δωρεές ευεργετών που προέκυψαν  από τον ιδρώτα των εργαζόμενων),  τόσα πρέπει να δόσουν για τροφεία οι γονείς- εργαζόμενοι.
  Η άλλη που απαιτεί από το Κράτος να χρηματοδοτεί την  ΤΑ με το απαραίτητο ποσοστό από τον Κρατικό Προϋπολογισμό, όχι μόνο να καλύπτονται οι δαπάνες για τους παιδικούς σταθμούς, αλλα και γενικότερα για τον πολιτισμό- αθλητισμό, παιδεία, υγεία, πρόνοια  κ.λ.π., γιατί πρέπει να επιστραφεί στον πολίτη το προϊόν των άμεσων και έμμεσων φόρων που πληρώνει.
   Όμως αξιοπρόσεκτη ήταν και η στάση της εκπροσώπου των γονέων που φάνηκε ότι δεν κατανοούσε  τη δύναμη που κρύβει η συλλογική δράση και παρέμβαση τους, και παρέμενε εγκλωβισμένη  στη λογική του αγοραστή υπηρεσιών, κάνοντας ταυτόχρονα και διαχωρισμό των παιδιών του Παιδικού Σταθμού από τα άλλα.
   Αντί οι γονείς να διεκδικήσουν ενωμένοι νέα κτήρια για παιδικούς σταθμούς που θα έχουν  σύγχρονες αίθουσες για παιδαγωγικούς σκοπούς,  για ξεκούραση,  τραπεζαρίες,  αθλητικές  και παιδαγωγικές εκδηλώσεις, έπεσαν στην παγίδα  της εξουσίας  που θέλει πάντα διαιρεμένους τους εργαζόμενους.
  Αλήθεια ποιος φταίει που οι εργαζόμενοι εργάζονται με δίμηνες συμβάσεις, που δεν είναι παιδαγωγικά σωστό, ποιος τους  τοποθέτησε με αυτές τις εργασιακές σχέσεις;  Ποιός χάνει και ποιος κερδίζει από αυτό;
   Ο ρόλος του παιδικού σταθμού είναι να εντάξει αρμονικά  το νέο άτομο  στο κοινωνικό σύνολο, κατά συνέπεια  είναι ευθύνη της πολιτείας  να πάρει  όλα  εκείνα τα μέτρα ( κτηριακής υποδομής, επιστημονικό ανθρώπινο δυναμικό, εποπτικά μέσα κλπ) για να διαμορφώσει  την αυριανή γενιά των πολιτών της , με τις καλύτερες προϋποθέσεις .
  Τέλος  αξίζει  να  αναφέρουμε τη στάση  των δυνάμεων  που εκφράζονται στο Δημοτικό Συμβούλιο ( οι συνδυασμοί των κων. Βρουλή, Μενή, Χαλιορή). Είναι φανερό  ότι το κύριο στοιχείο  που τους ενώνει είναι ότι όλοι  είναι θιασώτες της ελεύθερης οικονομίας και υπέρμαχοι  της νέας διοικητικής  μεταρρύθμισης, του λεγόμενου Καποδίστρια 2,  που  κύριο χαρακτηριστικό  του είναι Δήμος= Επιχείρηση  και Δημότης= πελάτης αγοραστής των υπηρεσιών που παρέχει ο Δήμος. 
  

  Όμως το πλέον χαρακτηριστικό που καταδείχθηκε μέσα από το πρόβλημα των παιδικών σταθμών , ήταν η φιλοσοφία τους να πληρώνει ο δημότης για τις παρεχόμενες υπηρεσίες και αυτό ήταν το νόημα  της  θετικήσ ψήφου στο Διοικητικό Συμβούλιο του παιδικού σταθμού των εκπροσώπων των συνδυασμών των Βρουλή , Μενή< Χαλιορή. Γι’αυτούς η  υποχρέωση της πολιτείας να παρέχει στα παιδιά των εργαζόμενων  στα πρώτα τους βήματα σωστή διαπαιδαγώγηση και κοινωνικοποίηση, γίνεται εμπόρευμα, που αποτιμάται 1 μισθός  εργαζόμενου το χρόνο  για κάθε παιδί.
   Φαίνεται ότι δεν γνωρίζουν, κλεισμένοι μέσα στο μικρόκοσμο της εξουσίας  τους  ότι τα νεαρά ζευγάρια  που δουλεύουν στην αγορά   προσπαθούν να καλύψουν τις ανάγκες τους με  μισθούς 400 και 500 ευρ. το μήνα και η καταβολή τροφείων σε παιδικό σταθμό είναι δυσβάστακτο βάρος γι’αυτούς.
   Εντύπωση βέβαια προκαλεί η εκκωφαντική σιπή του Δημοτ. Συνδυασμού του  ΣΥΡΙΖΑ , άλλωστε τι άλλο θα είχε να πει αφού με τη θετική του θέση στην πρόσφατη σύσκεψη της ΤΕΔΚ για τον Καποδιστρια  2 άνοιγε το δρόμο στο να περάσουν στη  ΤΑ αρμοδιότητες του κράτους κάτη που επιτάσει η ΕΕ.
   Απέναντι σ’αυτή την αντιλαϊκή πολιτική οι εργαζόμενοι έχουν επιλογές έχουν διέξοδο. Πρέπει να  συνειδητοποιήσουν τη συλλογική δύναμη τους. Να βρούν το κουράγιο  να πετάξουν από πάνω τους το βάρος  που τους  κρατά υποταγμένους στο βάρβαρο  καπιταλιστικό σύστημα,  και τους  ντόπιους  εκπρόσωποι του. Γιατί  είναι φανερό  ότι ο στόχος τους είναι ένας: να κρατήσουν εγκλωβισμένη  τη συνείδηση των εργαζόμενων για να διαιωνίζουν  την εξουσία τους.     

                                                    ΧΙΟΣ 30-5-2005
                                                  ΓΙΩΡΓΗΣ ΑΜΠΑΖΗΣ