Νέο δημοτικό νεκροταφείο, όπως Λάδης;
Του Γιάννη Χαλλιορή
Επικεφαλής της ΝΕΑΣ ΑΝΤΙΛΗΨΗΣ
Ποιος πιστεύει ότι τα μεγάλα έργα, που έχει ανάγκη ο τόπος, μπορεί να σχεδιάζονται και να δρομολογούνται, στο παρασκήνιο και στα μουλωχτά; Ποιος είναι αυτός που πιστεύει ότι μπορεί να λειτουργεί ερήμην των αρμοδίων οργάνων καλώντας τα, εκ των υστέρων, να νομιμοποιήσουν τετελεσμένα; Ποιος πιστεύει ότι οι πολίτες πρέπει να αιφνιδιάζονται εκτιμώντας ότι, με τον τρόπο αυτό, θα αντιμετωπίσει λιγότερες αντιδράσεις; Ποιος είναι αυτός που αδυνατεί να κατανοήσει ότι τα εμπόδια γίνονται ακόμα μεγαλύτερα, εφόσον ο ίδιος δεν επιδεικνύει τον οφειλόμενο σεβασμό σε θεσμούς και κοινωνία;
Απάντηση στα παραπάνω δίνει ο Δήμαρχος Χίου, με τις ενέργειές του για την ίδρυση δημοτικού κοιμητηρίου. Με τις επιλογές του μπαίνει στο κάδρο αρνητικής δημόσιας κριτικής.
Κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι ένα νέο δημοτικό νεκροταφείο δεν αποτελεί ανάγκη για την πόλη και τους κατοίκους της. Από τη θέση αυτή όμως μέχρι την υιοθέτηση- επιβράβευση των ενεργειών του υπάρχει μεγάλη απόσταση!
Σύμφωνα με το νόμο ο Δήμαρχος δεν εκφράζει ούτε-πολύ περισσότερο-δεσμεύει το Δήμο, παρά μόνο μέσα από τις αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου.
Πώς λοιπόν υπέβαλε ο κ. Βρουλής αίτημα παραχώρησης δημόσιας έκτασης, χωρίς την απαραίτητη απόφαση του οργάνου; Πώς ξεκίνησε τη διαδικασία ίδρυσης νεκροταφείου χωρίς, μέχρι σήμερα, να έχει συζητηθεί το θέμα στο Δημοτικό Συμβούλιο; Πώς εισηγήθηκε στη Δημαρχιακή επιτροπή την αποδοχή παραχώρησης, χωρίς να καταθέτει ούτε το παραχωρητήριο της έκτασης;
Πού αποσκοπεί ο Δήμαρχος με όλες αυτές τις μονομερείς ενέργειες; Επιλέγει κουτοπόνηρα να ακροβατεί στα όρια της νομιμότητας, περιμένοντας να βρεθεί αυτός που θα τον σταματήσει. Το έπραξε άλλωστε με επιτυχία και στην περίπτωση του ακινήτου της Λάδης αφήνοντας, στην παράταξη Μεννή, πόρτες ορθάνοιχτες για δικαστική εμπλοκή του θέματος. Το ίδιο επιδιώκει και σήμερα, προκειμένου να ισχυριστεί ότι δεν τον αφήνουν να κάνει έργο. Γιατί απλά δεν τον ενδιαφέρει η ανάληψη των ευθυνών αλλά η μετακύλισή τους, νομίζοντας ότι έτσι καλύπτονται οι αδυναμίες της δημοτικής αρχής.
Όμως τα έργα πρέπει να γίνονται στο φως, με απόλυτο σεβασμό στους νόμους και τους κανόνες λειτουργίας των οργάνων και μέσα από εξαντλητικό κοινωνικό διάλογο. Διαφορετικά ο καθένας δικαιούται να μιλά για μεθοδεύσεις, μονομερείς ενέργειες και παρασκήνιο, ικανό να ακυρώσει την προοπτική τους.
Η δημοτική αρχή, δυστυχώς, επιλέγει το δεύτερο δρόμο, λησμονώντας πως η ανάγκη ίδρυσης νέου νεκροταφείου είναι μεγάλη. Τόσο μεγάλη που δεν της επιτρέπεται να παίζει με τους θεσμούς, προκαλώντας-από μόνη της-πισωγυρίσματα ή πρόσθετες δυσκολίες στην υλοποίησή του.
