Βασίλης Μαυρέλος
Δάσκαλος,Γενικός Σύμβουλος της ΑΔΕΔΥ
Χίος 9/2/2009
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Στην tabula rasa της ιστορίας της εκπαίδευσης του τόπου μας είναι αποτυπωμένα τα δεδομένα ενός εκ-
παιδευτικού γίγνεσθαι που,αν το ξεχάσουμε,είμαστε καταδικασμένοι να το ξαναζήσουμε…
Εδώ και δεκαετίες αυτός ο άγραφος χάρτης έχει χαραχτεί βαθιά από την υποχρηματοδότηση και την
απορρύθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης,από την εγκατάλειψη του δημόσιου σχολείου και του εκπαιδευτικού,από
τις ελλείψεις σε βιβλία,από την αναστολή και την κατάργηση προγραμμάτων αντισταθμιστικής αγωγής ( τάξεις υπο-
δοχής,τμήματα ένταξης,ενισχυτική διδασκαλία ),από τις εκτεταμένες συμπτύξεις τμημάτων και τις προτάσεις για
υποβιβασμούς σχολείων,από την καταστρατήγηση των εργασιακών σχέσεων και δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών
από την παγίωση της ωρομισθίας,από τον εξαναγκασμό των εκπαιδευτικών να συμβιβαστούν με τη λογική της εξυ-
πηρέτησης των στόχων μιας εκπαιδευτικής πολιτικής που δεν είναι άλλοι από τη δημιουργία καταρτήσιμων κι ευέ-
λικτων μαθητών,αυριανών αναλώσιμων στη βαρβαρότητα της αγοράς.
Παράλληλα, ο διάλογος από μηδενική βάση –στάχτη στα μάτια στη δυναμική της συγκυρίας-,δεν ανα-
στέλλει τα προγραμματισμένα: η προσχολική αγωγή παραδίδεται στους δήμους και τους ιδιώτες,η εισβολή των επι-
χειρήσεων και των εταιριών στα σχολεία εφαρμόζεται ήδη με τις συμπράξεις δημοσίου και ιδιωτικού τομέα.
Και ενώ το πρόσχημα του διαλόγου δεν μπορεί να συγκαλύψει τα επικοινωνιακά χαρακτηριστικά μιας κυ-
βερνητικής πολιτικής προεκλογικής περιόδου, η επίθεση στις εργασιακές σχέσεις των εκπαιδευτικών εντείνεται με
πιέσεις για ευελιξία στα ωράρια και αναθέσεις υπερωριών, με αυθαίρετες μετακινήσεις,με την είσοδο
<<ευελι-ασφαλισμένων >> με ημιαπασχόληση,με τον προγραμματισμό των διαδικασιών εσωτερικής και εξωτερικής
αξιολόγησης-πειθάρχησης μαθητών και εκπαιδευτικών και με την κατηγοριοποίηση σχολείων.
Το εκπαιδευτικό κίνημα είχε,έχει και θα έχει το δικό του δρόμο, τη δική του ιστορία,το δικό του
αγωνιστικό ατάβι,και κυρίως ξέρει τι γυρεύει τέτοιαν ώρα ο ψαράς μέσα στη χώρα…
