Οι ανάγκες ανάδειξης της Βιβλιοθήκης Κοραή και των αμέτρητων θησαυρών της πολλές. Η αναγκαιότητα στέγασης του Πανεπιστημίου σε μία ενιαία Πανεπιστημιούπολη επιτακτική αλλά από ότι φαίνεται αργή ακόμη. Κάθε σώφρον άνθρωπος μπορεί να κατανοήσει ότι στη συνείδηση του καθενός δεν ζυγίζουν περισσότερο ή λιγότερο οι ανάγκες του ενός ιδρύματος από τις ανάγκες του άλλου.
Χρειάζονται όμως να υπάρξουν άμεσες λύσεις, οι οποίες θα ικανοποιήσουν τις ανάγκες και των δύο προκειμένου να μην υποστούν ανεπανόρθωτη ζημία, συρρίκνωση, εσωστρέφεια και τελικώς ακύρωση του σκοπού αλλά και του λόγου υπάρξεώς τους. Χρειάζονται ενέργειες που να μην θίξουν το κύρος των ιδρυμάτων.
Η λύση δυστυχώς μέχρι και σήμερα δεν έχει έλθει από καμία κυβέρνηση. Οι τοπικές κοινωνίες που έχουν βιώσει την ύπαρξη των ιδρυμάτων, που τα έχουν αγαπήσει, που έχουν επωφεληθεί αναπτυξιακά από την ύπαρξη τους, που αντιλαμβάνονται την αλληλεπίδρασή των στην κουλτούρα της τοπικής κοινωνίας μας καλούνται για άλλη μία φορά όχι τόσο από υποχρέωση αλλά κυρίως από ευθύνη να αναλάβουν δράση και να δώσουν λύση. Θα πρέπει λοιπόν με σοβαρότητα και ευθύνη να βρούμε την χρυσή τομή και να δούμε ποιες μπορεί να είναι οι λύσεις αυτές.
Πολλές φορές κανείς καλείται να επανεξετάσει δεδομένα καθ’ ότι αυτά αλλάζουν. Όταν αυτό γίνεται, όχι από ψηφοθηρία αλλά για να λυθεί κάποιο πρόβλημα εξωγενές, δηλώνει υπεύθυνη στάση του φορέα που καλείται να δώσει λύση στο ζήτημα που γεννιέται από ανευθυνότητα, αναποτελεσματικότητα ή και αδράνεια άλλων. Θα μπορούσε κανείς να κοιτάξει στην άλλη κατεύθυνση αλλά οι κραυγές αγωνίας δεν το επιτρέπουν.
Βλέποντας τις ανάγκες και παρατηρώντας τα δεδομένα θεωρώ, ότι η λύση για τα δύο ιδρύματα βρίσκεται σε αυτό που λέγεται κτίριο Λάδης. Θεωρώ, ότι οποιαδήποτε γενναία απόφαση του Δήμου να παραχωρηθεί το κτίριο αυτό στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, υπό την προϋπόθεση φυσικά ότι το Πανεπιστήμιο θα φροντίσει να δώσει εξωτερικά σε αυτό όψη νεοκλασικού κτιρίου που θα κοσμεί τη συμβολή της οδού Λάδης & Κανάρη θα ήταν μία στάση ευθύνης απέναντι στα δύο αυτά ιδρύματα.
Το θέμα της κατεδάφισης ή όχι του κτιρίου βρίσκεται στα δικαστήρια και βεβαίως θα μπορούσε κανείς να περιμένει η απόφαση αυτή να τελεσιδικήσει. Θα μπορούσε όμως και να αποσυρθούν οι δικαστικές αγωγές και με σύνεση, συναίνεση, ευθύνη και με ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Χίου όλες οι πλευρές να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων.
Ισαβέλλα Αδ. Μπουρνιά
Νομαρχιακή Σύμβουλος Χίου
«Χίος Νέα Εποχή Νέα Δύναμη»
