Ιάκωβος Γ. Μπριλής: Ανοικτή επιστολή στους καθηγητές με αφορμή την καταδίκη του Διευθυντή Β’ βαθμιας Εκπαίδευσης

Αγαπητοί συνάδελφοι,

ένδεκα μέρες μετά από την καταδίκη του  Διευθυντή Εκπαίδευσης κ. Π. Καλογεράκη από το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Χίου για την έκδοση στις 9-8-05  ψευδούς βεβαίωσης υπεραριθμίας της κ. Σπανού καθηγήτριας Γυμν. Οινουσσών που είχε διοριστεί με το Νόμο δυσπροσίτων, και όλη την επιστολογραφία που ακολούθησε από την επόμενη ημέρα , θεωρώ χρέος από της θέσεως μου ως Προέδρου της Ε.Λ.Μ.Ε. Χίου να παραθέσω ενώπιον σας (και στην κοινή γνώμη εφ΄ όσον και ο Τύπος δημοσίευσε σχετικά) κάποιες προσωπικές απόψεις προβληματισμού.
Με προβληματίζει το γεγονός ότι ενώ όλοι ως νοήμονες και μορφωμένοι άνθρωποι γνωρίζουμε τα χρέη των συνδικαλιστών, τους κατηγορούμε όταν δεν τα πράττουν στο ακέραιο, αλλά τους κατηγορούμε και για το αντίθετο δηλαδή όταν πράγματι  τα πράξουν καταγγέλλοντας κάποια γεγονότα.
Τους λέμε «πουλημένους», «εξαρτημένους», «ανίκανους», «κομματικούς» ή πόσα άλλα κι όταν μιλήσουν γυρίζουν τα πράγματα άνω –κάτω.
Τα χρέη  των συνδικαλιστών, δεν μπορούν   να αποδοθούν  μονολεκτικά γιατί είναι πολλά.
 Επιτρέψατε να  υπενθυμίσω  εδώ μερικά σημαντικά χρέη των συνδικαλιστών των ΕΛΜΕ αλλά και των άλλων σωματείων.
* Να υπερασπίζονται με θάρρος  και να αγωνίζονται για  να προστατεύουν  τα δίκαια αιτήματα όλων των συναδέλφων του μελών της Ε.Λ.Μ.Ε., αδιακρίτως και με ισοτιμία, κατά των  αδικιών απ΄ όπου κι αν προέρχονται.
* Να προσπαθούν με αντικειμενικότητα και αυτοπειθαρχία  στη σκέψη και στο λόγο να προσεγγίζουν τα θέματα που ανακύπτουν και μέσα στα πλαίσια του καταστατικού της Ε.Λ.Μ.Ε. να ενεργούν και να λαμβάνουν αποφάσεις.
* Να εξετάζουν με σοβαρότητα και σε βάθος τα  συμβάντα χωρίς να παρασύρονται και να ελέγχουν αν τηρείται από τη Διοίκηση το υφιστάμενο Νομικό Πλαίσιο.
* Να εργάζονται  ανιδιοτελώς και με αξιοπρέπεια δίνοντας «τον αγώνα τον καλόν» για τους συναδέλφους .
* Να αντιπαλεύουν  τυχόν υπόγειες δραστηριότητες και  αν διαπιστώνουν ότι όντως υπάρχουν , δεν τις συγκαλύπτουν, δεν τις συμψηφίζουν, δεν τις αποδέχονται, δεν τις υιοθετούν, δεν τις νομιμοποιούν, δεν  συναλλάσσονται, δεν γίνονται συνένοχοι.
* Δεν  συμβιβάζονται με την ιδέα κάποιων μελών  που ίσως είναι  «βολεμένοι»,  ή «αυλικοί», η «ατομιστές», ή «υπέρ-συναισθηματικοί» και οι οποίοι  επιζητούν απλά την καλή σχέση με την εκάστοτε διοίκηση  και τον επικεφαλής της με στόχο ή την «ηρεμία» ή την προσδοκία για μια πιθανή «προσωπική εξυπηρέτηση».
* Δεν  ενδίδει σε πιέσεις και  σέβεται την ιστορία και το κύρος του Σωματείου, όπως και οφείλουν να στηρίζουν έμπρακτα όλες τις αποφάσεις που λαμβάνονται με δημοκρατικές διαδικασίες από το εκλεγμένο Διοικητικό Συμβούλιο   και την Γενική Συνέλευση και φυσικά δεν επιζητούν την ποινικοποίηση της εκπαιδευτικής ζωής. Σέβονται δε τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης.
  Ο κατάλογος ασφαλώς θα μπορούσε να έχει κι άλλα χρέη.  Τούτα τα χρέη που καταγράφτηκαν θα συνεχίσουμε να τα υπηρετούμε  στην Ε.Λ.Μ.Ε. , είτε γινόμαστε αρεστοί είτε δυσάρεστοι .
Η Ε.Λ.Μ.Ε. Χίου ήταν και θα είναι ανοικτή για να  αφουκράζεται τα παράπονα ή τις καταγγελίες των συναδέλφων ( οι οποίοι είναι θιγόμενοι αλλά δεν θέλουν άμεσα να φανούν) και να προασπίζεται τα δίκαιά τους, γνωρίζοντας ότι σ΄ αυτήν θα καταφύγουν στις δύσκολες υπηρεσιακές στιγμές.
     Για την εν λόγω υπόθεση , έχει δοθεί απάντηση ΟΜΟΦΩΝΗ από το ΔΣ της ΕΛΜΕ στις 10-2-09 και δεν θα αναφερθώ περισσότερο.
  Μεταξύ άλλων, αναλογίζομαι ότι σήμερα, διαμαρτύρεται   «εν θερμώ ως θιγόμενος»  Διευθυντής Εκπαίδευσης κ. Π. Καλογεράκης που είναι κι εκείνος μέλος της ΕΛΜΕ Χίου και παλαιότερα μέλος του Δ.Σ. της ΕΛΜΕ( το οποίο σήμερα αγνοεί) και υφίσταται, ως θεωρεί, τις  συνέπειες αποφάσεων και ενεργειών του τότε Δ.Σ. του Σωματείου και παρακάμπτει τις δικές του ευθύνες.
Αλλά κανένας δεν είναι υπεράνω Νόμων. Κάθε Διευθυντής ή Προϊστάμενος Υπηρεσίας (άρα και  ο κ. Διευθυντής Εκπαίδευσης ) οφείλει  να  υπολογίζει ότι ίσως να αδικεί άλλους συναδέλφους με τις πρωτοβουλίες του.
Ας  αναλογιστεί ο κ. Διευθυντής Εκπαίδευσης, ότι καθημερινά λαμβάνει βαρύνουσες αποφάσεις ή εισηγείται  στο ΠΥΣΔΕ προτάσεις που αφορούν την ζωή των συναδέλφων αφού σχετίζονται με  την επαγγελματική και την οικογενειακή τους πορεία.
   Η νομιμότητα  δεν πρέπει να παραβιάζεται, ενώ η  παραβίασή της με επίκληση ανθρωπιστικών λόγων ή εξυπηρέτησης  λόγω οικογενειακών αναγκών κάποιων συναδέλφων ή όποιοι άλλοι λόγοι εξυπηρέτησης κατόπιν τυχόν παρεμβάσεων τρίτων,  προσκρούει σε  αδικίες σε βάρος άλλων που έπονται για τις αντίστοιχες θέσεις και οι οποίοι μπορεί να έχουν και  υπέρτερες ανάγκες των πρώτων.
          Όπως συνάδελφοι, η επίκληση από κάποιους από σας ότι «πόσα παράνομα γίνονται κάθε μέρα ανά την Ελληνική Επικράτεια, αυτό ήταν ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ; » ,  δεν μπορεί να αποτελεί άλλοθι.
Κάπου- κάποτε μεσ’ τα πολλά που γίνονται, που ενδεχομένως δεν είναι εγκλήματα,  κάποιο παράνομο αποκαλύπτεται και φτάνει στη Δικαιοσύνη (στην περίπτωσή μας ΑΥΤΕΠΑΓΓΕΛΤΑ από τον Εισαγγελέα είτε αυτό είναι πιστευτό,  είτε όχι) και τότε…
  Με αυτές τις σκέψεις, κλείνω την ανοικτή επιστολή μου προτείνοντας  προς όλα ανεξαιρέτως τα μέλη της Ε.Λ.Μ.Ε. Χίου (ή και τρίτους αναρμόδιους) στο σημείο που είμαστε σήμερα, να επικρατήσει αντικειμενική κρίση και  αυτοσυγκράτηση.