του Θοδωρή Πυλιώτη
Η συνάντηση παλιών συμμαθητών στο νησί και σε κάθε επαρχιακή πόλη είναι εύκολη υπόθεση. Δεν έχεις παρά να περιμένεις τις καλοκαιρινές διακοπές οπότε και μπορείς να βρεθείς με τους συμμαθητές σου.
Δεν συμβαίνει το ίδιο όμως στις μεγαλουπόλεις, που είναι εύκολο να αλλάξεις διεύθυνση και να χαθείς όταν τελειώσει το σχολείο από τις παλιοπαρέες.
Κάπως έτσι συνέβη και με τους απόφοιτους του 1984 από το 12ο Λύκειο Αθηνών, που ύστερα από 25 χρόνια ξανασμίξαμε στην Αθήνα, στου Ψυρρή.
Κάνοντας όλοι ένα ταξίδι νοσταλγικό συναντηθήκαμε σε ένα μπαράκι, με αρκετά διαφορετικό στυλ από τις disco του ’80 που αντίστοιχα μας φιλοξενούσαν για να συγκεντρώσουμε χρήματα για την 5ήμερη.
Πιο ώριμοι, αλλά το ίδιο παιδιά, το αρχικό τρακ έφυγε όταν αρχίσαμε να θυμόμαστε πρόσωπα, ονόματα και εν συνεχεία μικρές καθημερινές εφηβικές ιστορίες! Θυμηθήκαμε φλερτ, καζούρες, κοπάνες, «σπασίκλες», αλλά τώρα πια χωρίς τη συναισθηματική ένταση της μαθητικής καθημερινότητας.
Οι παρέες ξαναστήθηκαν, οι αναμνήσεις ξύπνησαν, οι ειδήσεις για την τωρινή ζωή ολοκλήρωναν το πάζλ τόσων χρόνων.
Και το καλό ήταν ότι είμαστε πολλοί συνεπείς στο ραντεβού. Περίπου 80 άτομα με πιο λυπημένη στιγμή όταν μάθαμε για έναν (ελπίζω να μην υπάρχει άλλος) συμμαθητή, τον Κώστα Π. (Κωστάκη τον φωνάζαμε…) που έφυγε νωρίς για το μεγάλο ταξίδι…
Δεν ξέρω πως έχετε νιώσει αγαπητοί αναγνώστες μετά από μια τέτοια συνάντηση. Προσωπικά αισθάνθηκα πολύ όμορφα. Το καλό με αυτές τις συναντήσεις, όπου σύντροφοι συνήθως δεν χωρούν, είναι ότι ο χρόνος κυλά για όλους. Ίσως κάποιοι από εμάς να φαινόμαστε περισσότερο κουρασμένοι, είναι όμως πολύ γλυκό να βλέπεις τον κολλητό- την κολλητή σου και πάλι να χαμογελά δίπλα σου.
Υποσχεθήκαμε ότι παρά τις δυσκολίες των αποστάσεων θα ξανασυναντηθούμε και αν είναι δυνατόν μέρα, ώστε να μπορέσουμε να δούμε καλύτερα το φίλο, τη φίλη, το συμμαθητή, τη συμμαθήτρια και να έχουμε χρόνο να πούμε ακόμα περισσότερα πράγματα.
Συγχαρητήρια σε αυτούς που πρωτοστάτησαν κλείνοντας το ραντεβού και στην επόμενη συνάντηση να είμαστε πιο πολλοί!
ΤΙΤΛΟΙ (11/3/2009)
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ: Έφτασε ο κόμπος στο χτένι
ΑΛΗΘΕΙΑ: Έδωσαν Μυτιλήνη και Δωδεκάνησα στην Τουρκία!
ΠΟΛΙΤΗΣ: Βιολογικός Νο 2
ΠΡΟΟΔΟΣ: Ο ρυθμός αύξησης του ΑΕΠ κινδυνεύει να είναι κάτω του… 0,5%
Δεν συμβαίνει το ίδιο όμως στις μεγαλουπόλεις, που είναι εύκολο να αλλάξεις διεύθυνση και να χαθείς όταν τελειώσει το σχολείο από τις παλιοπαρέες.
Κάπως έτσι συνέβη και με τους απόφοιτους του 1984 από το 12ο Λύκειο Αθηνών, που ύστερα από 25 χρόνια ξανασμίξαμε στην Αθήνα, στου Ψυρρή.
Κάνοντας όλοι ένα ταξίδι νοσταλγικό συναντηθήκαμε σε ένα μπαράκι, με αρκετά διαφορετικό στυλ από τις disco του ’80 που αντίστοιχα μας φιλοξενούσαν για να συγκεντρώσουμε χρήματα για την 5ήμερη.
Πιο ώριμοι, αλλά το ίδιο παιδιά, το αρχικό τρακ έφυγε όταν αρχίσαμε να θυμόμαστε πρόσωπα, ονόματα και εν συνεχεία μικρές καθημερινές εφηβικές ιστορίες! Θυμηθήκαμε φλερτ, καζούρες, κοπάνες, «σπασίκλες», αλλά τώρα πια χωρίς τη συναισθηματική ένταση της μαθητικής καθημερινότητας.
Οι παρέες ξαναστήθηκαν, οι αναμνήσεις ξύπνησαν, οι ειδήσεις για την τωρινή ζωή ολοκλήρωναν το πάζλ τόσων χρόνων.
Και το καλό ήταν ότι είμαστε πολλοί συνεπείς στο ραντεβού. Περίπου 80 άτομα με πιο λυπημένη στιγμή όταν μάθαμε για έναν (ελπίζω να μην υπάρχει άλλος) συμμαθητή, τον Κώστα Π. (Κωστάκη τον φωνάζαμε…) που έφυγε νωρίς για το μεγάλο ταξίδι…
Δεν ξέρω πως έχετε νιώσει αγαπητοί αναγνώστες μετά από μια τέτοια συνάντηση. Προσωπικά αισθάνθηκα πολύ όμορφα. Το καλό με αυτές τις συναντήσεις, όπου σύντροφοι συνήθως δεν χωρούν, είναι ότι ο χρόνος κυλά για όλους. Ίσως κάποιοι από εμάς να φαινόμαστε περισσότερο κουρασμένοι, είναι όμως πολύ γλυκό να βλέπεις τον κολλητό- την κολλητή σου και πάλι να χαμογελά δίπλα σου.
Υποσχεθήκαμε ότι παρά τις δυσκολίες των αποστάσεων θα ξανασυναντηθούμε και αν είναι δυνατόν μέρα, ώστε να μπορέσουμε να δούμε καλύτερα το φίλο, τη φίλη, το συμμαθητή, τη συμμαθήτρια και να έχουμε χρόνο να πούμε ακόμα περισσότερα πράγματα.
Συγχαρητήρια σε αυτούς που πρωτοστάτησαν κλείνοντας το ραντεβού και στην επόμενη συνάντηση να είμαστε πιο πολλοί!
ΤΙΤΛΟΙ (11/3/2009)
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ: Έφτασε ο κόμπος στο χτένι
ΑΛΗΘΕΙΑ: Έδωσαν Μυτιλήνη και Δωδεκάνησα στην Τουρκία!
ΠΟΛΙΤΗΣ: Βιολογικός Νο 2
ΠΡΟΟΔΟΣ: Ο ρυθμός αύξησης του ΑΕΠ κινδυνεύει να είναι κάτω του… 0,5%
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ, 12/3/2009
Διαφήμιση
