Ένα γλυκό Μαγιάτικο πρωινό. Ένα καμπούσικο περιβόλι, με τον κήπο του, τη στέρνα, το μαγκανοπήγαδο, τις αυλές και τα κηπάρια.
Το πέτρινο σπίτι με την πλάτη στραμμένη στο δρόμο, περίκλειστο, προστατευμένο από ψηλούς τοίχους με κόκκινη πέτρα, ανοιχτό σε όσους το προσεγγίζουν θέλοντας να αναζητήσουν την ιστορία του.
Μυρωδιές από άνθη εσπεριδοειδών, το γύρισμα του μάγγανου, ο ήχος του λιμπά, το κελάρυσμα του νερού, μια ξενάγηση μαγευτική, απόσταγμα αγάπης και πείρας.
Ένα σούρουπο στο τέλος του Μάη, μια δεύτερη ματιά στον κόσμο που ηθελημένα- αθέλητα παραμερίσαμε. Τον κόσμο που παραγνωρίσαμε, βορά στη βουή, τη βιάση και τη ζάλη άλλων ηθών, άλλων εθίμων.
Η δροσιά και η γαλήνη στον κήπο, δίπλα στα λουλούδια και την πρασινάδα, τα πουλιά στα δέντρα, η ζεστή θαλπωρή του χώρου στο εργαστήρι. Γλυκά του κουταλιού και υποβρύχια, μαρμελάδες και λουκούμια μέσα σε βάζα, γυάλες και βαζάκια, χρώματα και γεύσεις, παλιά ερμάρια και σύγχρονος εξοπλισμός, τακτικά συνδυασμένα, μικρά αναμνηστικά προσεκτικά επιλεγμένα και η ανθρώπινη παρουσία διακριτικά κυρίαρχη.
Οι μικρές λεπτομέρειες κάνουν τη διαφορά. Στο Citrus, η διαφορά έχει ουσία, γεύση, άρωμα. Αγγίζει και πληροί όλες τις υπόλοιπες αισθήσεις: την όραση, την αφή. Διεγείρει τη μνήμη.
Ακουμπά γλυκά στο χώρο και το χρόνο, στην ανάγκη για ανατροφοδότηση. Εκπληρώνει την αρμονική σύνδεση της σοφίας και της παρακαταθήκης από το παρελθόν, με τη συνέχεια στο μέλλον.
Η απόδειξη ότι οι τρόποι, τα μέσα και οι δράσεις που μετέρχεται ο επιχειρηματίας κρίνουν το αποτέλεσμα, εδώ είναι απτή. Χωρίς εξάρσεις, η ήπια εκμετάλλευση πόρων, υποδομών και ανθρώπινου δυναμικού, οδήγησαν στην ισορροπία, στο μέτρο που έχουμε προ πολλού απολέσει.
Τα βιώματα μιας ζωής, οι εμπειρίες, η σχεδόν απόλυτη επίγνωση των διαδρομών που πρέπει να ακολουθηθούν σε χειρονακτικό, σχεδιαστικό, καθώς και στο τελικό στάδιο της υλοποίησης, αποτυπώνονται με μεράκι σε κάθε κομμάτι του πολυχώρου.
Οι ηθικοί αυτουργοί ο Βαγγέλης Ξύδας και ο Γιώργος Πλακωτάρης, όσοι συνεργάστηκαν σε όλα τα στάδια και εξακολουθούν να στέκονται αρωγοί, επέλεξαν στοχευμένα. Μέσω του προγράμματος Ναϊάς, απορρόφησαν αρχικά τα αναγκαία κονδύλια, για να στήσουν το πολύπτυχο του Citrus. Με διακριτές δεξιότητες και τομείς δράσης ο καθένας, εναρμονίζουν τα τμήματα σε μια ολότητα με συνάφεια και καθαρότητα.
Εδώ, ο Κάμπος, οι άνθρωποι, η ιστορία τους, η μοναδικότητα όσων συνθέτουν ένα τοπίο, μια πολιτιστική κληρονομιά που «αναπαύεται» πίσω από τοίχους ψηλούς, σπίτια αρχοντικά, νοικοκυριά μέχρι πρότινος αυτοδύναμα, αναδεικνύονται, αναψηλαφώνται με αγάπη, στοργή και γνώση.
Έχοντας καθορίσει ως κέντρο το μουσείο εσπεριδοειδών, με στέγη το ισόγειο του δεσπόζοντος κτίσματος, ανέπτυξαν ομόκεντρα τις υπηρεσίες ενός σύγχρονου αγροτουριστικού καταλύματος, και ενός πολυχώρου κατάλληλου τόσο για ανάπαυλα και ξεκούραση -στο μικρό καφέ κάτω από την κληματαριά, όσο και για εκδηλώσεις πολιτιστικές.
Το αεικίνητο και πολυδιάστατο πρόσωπο, εξάλλου, που κρατά καλοκουρδισμένο το νοικοκυριό, και κρύβεται εν πολλοίς, πίσω από το άψογο εργαστήρι, είναι η ολιγοθώρητη, πολυάσχολη Κλαίρη.
Τα προϊόντα με το σήμα Citrus, διευρύνουν σε αριθμό και ποσότητα, προϊόντα που συμπυκνώνουν την υπερδεκαετή ενασχόληση με τη βιολογική καλλιέργεια και την παραγωγή σειράς από καλούδια. Τα μικρά αμυγδαλωτά με άρωμα μανταρίνι, τοποθετημένα σε μικρά καφασάκια, αποτελούν έναν μόνο από τους πολλούς γευστικούς πειρασμούς.
Και παρ’ όλο που, στο εξής, τα καταστήματα Coffeway θα φιλοξενούν τις λιχουδιές του εργαστηρίου, ο δρόμος πάντα θα περνά από το Citrus, που συνεχίζει όχι μόνο να αναπολεί, μα και να ονειρεύεται και να πραγματοποιεί.
Ο εμπλουτισμός των χώρων του μουσείου με διαδραστικές μακέτες, πρόσθετα ιστορικά ντοκουμέντα γενεαλογικά, αλλά και η πρόθεση για τη δημιουργία ενός φωνητικού αρχείου με μαρτυρίες ντοκουμέντα για τον Κάμπο, θα αποτελούν πάντα το δέλεαρ για μια ακόμη επίσκεψη.
της Ειρήνης Κώτη, ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ, 2/6/2009 (dimokratiki.org)
Διαφήμιση
