Πέμπτη, 8.7.2010
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Ο Βουλευτής Ν. Χίου της Νέας Δημοκρατίας Κωστής Μουσουρούλης, μιλώντας χθες, στην Ολομέλεια της Βουλής, κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου «Νέο Ασφαλιστικό Σύστημα και συναφείς διατάξεις, ρυθμίσεις στις εργασιακές σχέσεις», επεσήμανε:
«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Τρεις είναι οι λόγοι που κατά τη γνώμη μου ταλαιπωρούν το οικοδόμημα της χώρας. Οι γνώσεις που αποφεύγουμε, οι αλήθειες που δεν ακούμε και οι αποφάσεις που δεν λαμβάνουμε. Και γι’ αυτό πρέπει να κάνουμε αυτοκριτική -και αυτοί που κυβέρνησαν τα τελευταία τριάντα χρόνια, αλλά και αυτοί που τους εμπόδισαν κάνουν σωστά τη δουλειά τους- πού κάναμε λάθος, πού δεν προσπαθήσαμε πολύ, πού δεν συγκρουστήκαμε με το λαϊκισμό.
Και επειδή το ΠΑΣΟΚ είναι Κυβέρνηση, θα ήθελα να ξέρω τι λένε σήμερα εκείνοι που τράβηξαν το χαλί στον κ. Γιαννίτση, που εμπόδισαν τον κ. Αλέκο Παπαδόπουλο να κάνει μεταρρυθμίσεις στην υγεία, που ταλαιπώρησαν τον κ. Φλωρίδη όταν προσπαθούσε να συγκρουστεί με τις παράγκες στο ποδόσφαιρο, και όλοι εκείνοι που, επί σειρά ετών, νομοθετούσαν παράνομα ή καταχρηστικά προνόμια.
Αναφέρθηκα στο οικοδόμημα της χώρας, που έχει σαν βασικό του θεμέλιο το ασφαλιστικό, και ως φέροντα οργανισμό την κοινωνική και οικονομική συνοχή. Όμως, για να αντέξει, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το θεμέλιο αυτό, για να εμπνεύσει ασφάλεια και εμπιστοσύνη στους πολίτες, πρέπει και τα υλικά να είναι αξιόπιστα, αλλά και το έδαφος να είναι σταθερό. Η άλλη λύση, βέβαια, είναι το λυόμενο, το μόνο οικοδόμημα που δεν έχει θεμέλιο. Και δεν νομίζω ότι αξίζουμε αυτή τη λύση.
Πρέπει, λοιπόν, να μας πείσετε, κυρίως εσείς, κύριε Υπουργέ, ότι έχετε τη γνώση, ότι λέτε την αλήθεια και ότι λαμβάνετε τις σωστές αποφάσεις. Για ποιο λόγο; Για να γίνει βιώσιμο ένα ασφαλιστικό σύστημα. Και απ’ ό,τι φαίνεται είναι πολλοί, όπως ο κ. Απ. Κακλαμάνης, που δεν έχουν πειστεί γι’ αυτό.
Δυστυχώς, σήμερα δεν συζητάμε μια στρατηγική βιωσιμότητας του ασφαλιστικού, δεν συζητάμε καν μια στρατηγική εξοικονόμησης πόρων, ώστε να μην κινδυνεύσουν οι συντάξεις, όπως συνάδελφοι, ακόμα και του ΠΑΣΟΚ υπονόησαν. Συζητάμε μια ανατροπή ζωής. Αν ήταν αλλιώς, δεν θα έτρεχαν οι ασφαλισμένοι να αναγνωρίσουν πλασματικούς χρόνους, να αποκρύψουν πραγματικές συντάξιμες αποδοχές, να καταθέσουν αιτήσεις, πριν τα πράγματα χειροτερεύσουν ακόμα και στην επικουρική σύνταξη.
Θα αφήσω στην άκρη τα επικοινωνιακά σας, όπως για παράδειγμα οι σκληρές μάχες που δίνετε και οι διαπραγματεύσεις που κάνετε ή ακόμα και η έκφραση λύπης από μέρους σας όταν μπαίνει το χέρι βαθειά στην τσέπη. Θα σταθώ στην έλλειψη επίγνωσης που έχετε για το πρόβλημα.
Το πρόβλημα δεν είναι ούτε το μέγεθος του Κράτους πρόνοιας, ούτε οι συντάξεις. Είναι η κακοδιαχείριση του δημόσιου τομέα. Αυτό δεν είπε ο Πρωθυπουργός σε μια συνέντευξή του στο BBC, πριν από λίγες ημέρες;
Ο κ. Γ. Κουτρουμάνης, ο αρμόδιος Υφυπουργός, δεν είχε πει το Σεπτέμβριο, ότι τα πραγματικά όρια συνταξιοδότησης στην Ελλάδα είναι πάνω από τον κοινοτικό μέσο όρο και δεν έχει αξία να ασχοληθούμε με αυτό;
Με το ίδιο το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ δεν είχατε υποσχεθεί κατάργηση της αύξησης των ορίων ηλικίας, που εμείς είχαμε ψηφίσει;.
Όλα αυτά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τα σκόρπισε στον αέρα το Μνημόνιο. Όλα! Και εμείς καλούμαστε απλώς να επικυρώσουμε τις δεσμεύσεις του. Αλλά ποιες είναι αυτές οι δεσμεύσεις; Μήπως τις εξηγήσατε ποτέ ξεκάθαρα; Και που είναι γραμμένες; Στις 120 σελίδες ή στις 1200 του Μνημονίου, όπου σε λίγες γραμμές περιγράφεται το μέλλον μιας γενιάς ή ενός κλάδου;
Και θα αναφερθώ σε έναν κλάδο, στους ναυτικούς καταθέτοντας το υπόμνημα των συνταξιούχων της Χίου. Θα παρακαλέσω δε τον Υπουργό να λάβει αντίγραφο και να το διαβάσει.
Με ποιες μελέτες παρεμβαίνετε σε όλα αυτά; Με ποιες; Με αναλογιστικές προμελέτες; Συνήθως, η μελέτη προηγείται των μεταρρυθμίσεων, αλλά αυτό που βλέπουμε να προηγήθηκε εδώ, ήταν τα εισπρακτικά μέτρα, που δυστυχώς υπαγόρευσε το Μνημόνιο, το γνωστό «έκτακτη κατάσταση, έκτακτα μέτρα».
Και ρωτώ εγώ τώρα: Η σημερινή αλλαγή του ασφαλιστικού είναι έκτακτη ή μόνιμη; Είχε πει ο κ. Ηλ. Μόσιαλος ότι οι δυόμισι από τις δεκατέσσερις συντάξεις πηγαίνουν για δαπάνες υγείας Και σήμερα που έγιναν δώδεκα οι συντάξεις, ποιο είναι το υπόλοιπο για να ζήσει ο συνταξιούχος;
Έρχομαι τώρα στους νέους. Θα αναφέρω μια έρευνα, που έγινε στη Θεσσαλονίκη, στις αρχές της άνοιξης, από 17 έως 20 Μαΐου. Ένας στους δύο νέους της Θεσσαλονίκης θέλει να μεταναστεύσει. Να πάμε και στις επιχειρήσεις; Έρευνα του ΕΒΕΑ λέει ότι μία στις δύο επιχειρήσεις θέλει να κλείσει και δύο στις δέκα θέλουν να φύγουν.
Δεν ξέρω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ποιο δικαστήριο, ελληνικό ή ξένο, μπορεί να κρίνει το Μνημόνιο και τις επιπτώσεις του σε μισθούς, συντάξεις, εισοδήματα, επιδόματα κοινωνικής αλληλεγγύης κλπ. Δεν ξέρω καν και τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις του Μνημονίου αυτού στο έλλειμμα, γιατί υπάρχουν πάρα πολλές διαφωνίες. Νομίζω δε ότι ούτε και εσείς τις ξέρετε.
Ο Υπουργός είχε υπολογίσει στις 10 Μαΐου στην εισήγησή του στο Υπουργικό Συμβούλιο ότι η επίπτωση το 2030 θα είναι στο 8,4% του ΑΕΠ και έρχεται το τεχνικό σημείωμα προς την Εθνική Αναλογιστική Αρχή να μας πει ότι είναι 7,6%. Δεν έχει σημασία το ποσοστό. Σημασία έχει ότι δεν ξέρετε ποιο είναι το σωστό.
Όλα αυτά δεν συνιστούν πολιτική εξόδου από την κρίση. Εμείς σας δείξαμε το δρόμο, με τον Πρόεδρό μας ο οποίος παρουσίασε, σήμερα στο Ζάππειο, το πρόγραμμα για την έξοδο από την κρίση.
Κλείνω, κύριε Πρόεδρε, διαβάζοντας ένα απόσπασμα από μια ομιλία: «Ας είμαστε ειλικρινείς. Να κοιτάμε τον κόσμο στα μάτια, ο οποίος ταλαιπωρείται με τους χαμηλούς μισθούς, να καταλάβουμε ποια είναι τα προβλήματά του, από το σούπερ μάρκετ μέχρι την εκπλήρωση των οικογενειακών του υποχρεώσεων. Όποιος μιλάει για σπατάλη του ασφαλιστικού, που προκύπτει επειδή κάποιες κοινωνικές ομάδες κατοχύρωσαν δικαιώματα στην πορεία των αγώνων τους, αυτός είναι και αλαζών, αλλά και θέλει να συσκοτίσει». Ξέρετε ποιος τα είπε αυτά; Ο κ. Α. Λοβέρδος στις 17 Μαρτίου του 2008 στη συζήτηση του ασφαλιστικού που είχαμε φέρει στη Βουλή! Εγώ δεν θα τον ρωτήσω αν είναι αλαζών ή αν θέλει να συσκοτίσει. Ξέρω ότι η δουλειά του είναι πάρα πολύ δύσκολη, όπως ξέρω ότι σήμερα είναι πολύ δύσκολο να είσαι κυβερνητικός Βουλευτής. Όμως, πιστεύω ότι απείρως δυσκολότερο σήμερα είναι να είσαι πολίτης, εργαζόμενος ή συνταξιούχος αυτής της χώρας και ακόμη χειρότερα, να είσαι και ψηφοφόρος.
Δύο τελευταία λόγια. Το Σύνταγμα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν είναι η πλατεία μπροστά στο κτήριο που βρισκόμαστε, γιατί αυτό περίπου λέει το θνησιγενές ασφαλιστικό σας νομοσχέδιο. Γι’ αυτό και το καταψηφίζουμε.
Ευχαριστώ πολύ».
