Ρεπορτάζ στη Suddeutsche Zeitung: Το καρτέλ-Ελλάς (περιέχει δηλώσεις της βουλευτή Ελπ. Τσουρή)

Το δημοσίευμα σε πλήρη μορφή:

/// Εάν η Ελλάδα είχε περισσότερους τέτοιους υπαλλήλους και λιγότερα αφεντικά, περισσότερους υπαλλήλους όπως ο Παντελής Καββαδάς ίσως όλα να ήταν σήμερα καλύτερα. Ο πρώην υπάλληλος φέρνει μαζί του τεράστιους φακέλλους, όπου γνωρίζει καταλεπτώς κάθε έγγραφο. Άρχισε 18 χρονών να εργάζεται. «Ήθελα να είμαι σωστός», λέει. Μετά από 29 χρόνια σταμάτησε να εργάζεται γιατί η Ελλάδα δεν ήθελε να ξέρει αυτά που ο ίδιος είχε στο μεταξύ ανακαλύψει. Τώρα νιώθει ελεύθερος, λέει ο Καββαδάς, αλλά έχει ακόμα την Έκθεση που τον Αύγουστο του 2006, όταν την κατέθεσε, δεν ήθελε κανένας να τη μελετήσει. Όπου και να την πήγε, έμεινε να σκονίζεται σε κάποιο συρτάρι.

Ένα μηχάνημα καρδιοπνευμονικής ανάνηψης λ.χ. στοιχίζει στην Κύπρο 11.000 €, ενώ στην Ελλάδα 43.000€.

Τώρα πρέπει μάλλον να είναι αρκετοί αυτοί που ενδιαφέρονται για αυτή την Έκθεση, λ.χ. η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, που κάθε βδομάδα στέλνει τους επιθεωρητές της στην Αθήνα, ή το ΔΝΤ ή οι πολιτικοί στο Βερολίνο. Όλοι αυτοί που θέλουν με δάνεια να σώσουν την Ελλάδα από μία χρεωκοπία. Εάν δεν αλλάξει τίποτα σε αυτά που έχει καταγράψει ο Καββαδάς λ.χ., τότε τα δις της βοήθειας θα εξαφανισθούν σε μία μαύρη τρύπα. Αυτό μπορεί να το πεί κανείς ήδη σήμερα.

Ο συγκεκριμένος υπάλληλος ήταν τα χρόνια 2003 και 2004 ελεγκτής σε δημόσια νοσοκομεία και είχε την υποψία ότι οι τιμές για το νοσοκομειακό υλικό ήταν πολύ υψηλότερες από όλα τα άλλα κράτη της ΕΕ. Τα νοσοκομεία στην Ελλάδα καταβροχθίζουν ένα μεγάλο τμήμα του κρατικού προϋπολογισμού. Τα χρέη που συσσωρεύθηκαν ήταν τόσο μεγάλα ώστε η Αθήνα προτίμησε να τα αποκρύψει παντελώς από την ΕΕ. Όταν τα στοιχεία ανακαλύφθηκαν, εκτοξεύθηκε στα ύψη το δημόσιο έλλειμμα, γεγονός που οδήγησε στο ξέσπασμα της σημερινής κρίσης.

Ο Καββαδάς έκανε έρευνες με δική του πρωτοβουλία. Ζήτησε βοήθεια από τις Πρεσβείες της Ελλάδας στο Βέλγιο, στην Ολλανδία, στη Μ.Βρετανία και στη Γερμανία, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Ο Εμπορικός Ακόλουθος στη Χάγη του παρείχε την πληροφορία ότι τα συμβόλαια με τους προμηθευτές είναι «ιδιωτική υπόθεση». Κάποια στοιχεία ήρθαν από τη Γαλλία, Οι έρευνες συνεχίστηκαν στο τελωνείο της Κύπρου, όπου διαπιστώθηκε ότι ένα μηχάνημα καρδιοπνευμονικής ανάνηψης λ.χ. στοιχίζει στην Κύπρο 11.000 €, στη Γαλλία 15.000€, ενώ στην Ελλάδα 43.000€.

Το ίδιο ισχύει και για το νοσοκομειακό υλικό. «Στην Ελλάδα μεγάλο μέρος του υλικού στοιχίζει τέσσερις, πέντε ή και δέκα φορές περισσότερο», λέει ο πρώην ελεγκτής. Ο ίδιος θυμάται πόσο στοιχίζουν φίλτρα αιμοκάθαρσης της γερμανικής εταιρείας Fresenius, που το 2005 η τιμή τους στην Κύπρο ήταν 12€ μέχρι 17€, ενώ στην Ελλάδα από 50€ μέχρι 66€. Ο ίδιος είχε επίσης ανακαλύψει εταιρείες Offshore, με έδρα στην Κύπρο η στο Barbados, που εκτελούσαν εισαγωγές και εξαγωγές διεθνών φαρμακευτικών εταιρειών. Μέχρι αυτά τα προϊόντα να φτάσουν στην Ελλάδα η τιμή τους είχε εκτοξευθεί στα ύψη.

Όποιος θέλει να μάθει πώς η Ελλάδα οδηγήθηκε μόνη της στη σημερινή κατάσταση, δεν έχει παρά να συναντήσει σε μία αθηναϊκή ταβέρνα τον κ. Καββαδά που περνά απαρατήρητος. Ο ίδιος έχει επαφές και με πολιτικούς που συχνά, μετά τη συνάντηση μαζί του, τον παίρνουν τηλέφωνο για να διατυπώσουν διαφορετικά αυτά που τού είχαν πεί. Ο ίδιος έχει επίσης στα χέρια του την πρώτη απόφαση δικαστηρίου που ασχολήθηκε με το θεμα των υπερτιμολογημένων προϊόντων και στάλθηκε στη Μ.Βρετανία. Η απόφαση σχετίζεται με τον πρώην αναπληρωτή Διευθυντή της φίρμας DePuy, που ανήκει στην αμερικανική πολυεθνική Johnson & Johnson. Ένα τεχνητό γόνατο λ.χ. έχει διπλάσια τιμή στην Ελλάδα από τον μέσο όρο στα άλλα κράτη της ΕΕ. Ο μάνατζερ κατηγορήθηκε για διαφθορά.

Η ΕΕ έχει επαινέσει τον τελευταίο καιρό με διθυραμβικούς τόνους την Ελλάδα για τις προσπάθειες που καταβάλλει, προκειμένου να ανταποκριθεί στη βοήθεια των 110 δις Ευρώ που θα δοθεί τα επόμενα τρία χρόνια από την ΕΕ και το ΔΝΤ. Σε αυτά συμμετέχει η Γερμανία με 22 δις Ευρώ. Η Αθήνα έχει προχωρήσει ήδη σε περικοπές μισθών και συντάξεων  όπως επίσης και σε αύξηση φόρων, με αποτέλεσμα να παρατηρείται ήδη ελαφριά μείωση του τεράστιου δημοσιονομικού ελλείμματος. Ωστόσο οι Ευρωπαίοι επιθεωρητές θεωρούν πως ο μεγαλύτερος κίνδυνος για την εξυγίανση και την ανάρρωση της Ελλάδας ελλοχεύει στο λαβυρινθώδες σύστημα υγείας.

Κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει πόσα είναι τα χρέη που συσσωρεύτηκαν από το 2006 μέχρι σήμερα, πόσες υπερτιμολογημένες αποδείξεις πρέπει ακόμα να πληρωθούν. Είναι έξη ή εφτά δις Ευρώ; Ή περισσότερα; Η εξυγίανση του τομέα της υγείας θεωρείται πλέον ως μία υπόθεση-κλειδί. Εδώ θα φανεί, όπως επάνω στο ανατομικό τραπέζι, τι συμβαίνει όταν το ίδιο το κράτος είναι άρρωστο και χάνει τον έλεγχο.

Τον Καββαδά, τον νευρικό ελεγκτή, τον μετέθεσαν γιατί ρωτούσε πολλά και γιατί γνώριζε πολλά. Λ.χ, ότι σε ένα νοσοκομείο της Αθήνας χρησιμοποιούσαν φίλτρα αιμοκάθαρσης μίας και μοναδικής εταιρείας με το δικαιολογητικό ότι αυτά τα φίλτρα «δεν συγκρίνονται». Ένα άλλο νοσοκομείο προμηθεύονταν υλικά από μία άλλη εταιρεία γιατί κι αυτά ήταν «ασύγκριτα». Ο 51χρονος Καββαδάς έχει μία μόνο εξήγηση: πίσω από όλα αυτά υπάρχει ένα καρτέλ. Για τη χρήση συγκεκριμένων υλικών ρέει μαύρο χρήμα, είτε κάτω από το χειρουργικό κρεβάτι, είτε μέσω των φαρμακείων είτε στα γραφεία των πολιτικών. Αυτό το χρήμα συνοπολογίζεται μετά στην τιμή. Το 2005 όλοι οι προμηθευτές συμφώνησαν, καθώς το κράτος άρχισε να δείχνει τα πρώτα σημάδια αδυναμίας, να μειώσουν τις τιμές κατά 20%. Χωρίς πολλές συζητήσεις, όπως λέει ο Καββαδάς. Κάτι που σημαίνει πως ήδη τότε όλοι γνώριζαν πως κάτι δεν πάει καλά στην Ελλάδα.

Εάν είναι άρρωστο το κράτος, μπορεί κανείς να διαπιστώσει ποιό όργανο δεν λειτουργεί. Στην περίπτωση της Ελλάδας σημαντικό ρόλο παίζει ένας νόμος τού 2001. Την εποχή εκείνη κυβερνούσε, όπως και σήμερα, το ΠΑΣΟΚ. Ο νόμος 2955 λέει ότι τα δημόσια νοσοκομεία μπορούν προκήρυξη και χωρίς δημόσιο διαγωνισμό, χωρίς δηλαδή να αναζητήσουν την καλύτερη προσφορά, να αγοράσουν υλικά, με την προϋπόθεση βέβαια πως αυτό είναι «ασύγκριτης ποιότητας» ή καλύπτουν μία «ειδική ανάγκη του ασθενούς». Τα υπόλοιπα ρυθμίζονται από ένα διάταγμα.

Τέτοιου είδους διατάγματα συντάχθηκαν σε μεγάλο αριθμό τα επόμενα χρόνια, τόσα πολλά μέχρις ότου η εξαίρεση να είναι πλέον ο κανόνας, μέχρις ότου κάθε τεχνητό όργανο, από το τεχνητό ισχίο μέχρι τους φακούς επαφής και τους βηματοδότες, να ρυθμίζονται κατ’ αυτόν τον τρόπο. Μακροσκελείς λίστες με υψηλές τιμές λειτουργούσαν ρυθμιστικά για ολόκληρη την αγορά, τυπωμένες πάνω σε κυβερνητικά έγγραφα. Ένα 12σέλιδο διάταγμα λ.χ. για φίλτρα αιμοκάθαρσης περιέχει ακριβείς περιγραφές των προϊόντων, με τιμές και ονόματα εταιρειών από όλη την ευρωπαϊκή αγορά. Πολλοί υπάλληλοι ένιωθαν περίεργα καθώς έβλεπαν να παραβιάζεται με τέτοιον οφθαλμοφανή τρόπο το ευρωπαϊκό δίκαιο ανταγωνισμού.   

«Αυτός ο νόμος θα μάς φέρει, με μαθηματική ακρίβεια, ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου», έλεγε τότε η Υφυπουργός Υγείας Ελπίδα Τσουρή, η οποία είχε καταγράψει τις παρατηρήσεις της σε επιστολή που απέστειλε στον τότε π/θ Κώστα Σημίτη. Η Τσουρή είχε δεί αυτό που θα συμβεί. «Δημιουργήσαμε εμείς οι ίδιοι τις προϋποθέσεις εκείνες για μια εκβιαστική συμπεριφορά εκ μέρους των προμηθευτών». Αυτό θέτει σε κίνδυνο τα οικονομικά τού κράτους.

Η Τσουρή είναι σήμερα βουλευτής τού κυβερνώντος κόμματος, το κόμμα που θα αποφασίσει πώς θα αποπληρωθούν τα τεράστια παλαιά χρέη προς τις φαρμακευτικές εταιρείες. Η ψηφοφορία θα λάβει χώρα σήμερα και θα μπορούσε να εξελιχθεί σε μια ώρα της αλήθειας, καθώς ένας νόμος θα πρέπει να θεωρήσει ως «νόμιμες» όλες τις αγορές που έγιναν στο παρελθόν πριν μπορέσουν να πληρωθούν οι αποδείξεις.

«Ξέραμε ότι οι τιμές είναι υψηλότερες από ό,τι στα άλλα κράτη της ΕΕ», λέει η Τσουρή. Η ΕΕ θα έπρεπε να «είχε επέμβει πριν πολλά χρόνια», συμπληρώνει. Η Τσουρή κάνει λόγο για «ένα τρίγωνο» από έλληνες μεσάζοντες των φαρμακευτικών εταιρειών, το κράτος και τους γιατρούς. Πρόσφατα ανοίχθηκαν τραπεζικοί λογαριασμοί μεγαλογιατρών όπου βρέθηκαν πολλά εκατομμύρια. Ποιός γέμισε αυτούς τους τραπεζικούς λογαριασμούς με χρήματα, παραμένει άγνωστο.

Είναι «αδύνατον», λέει η ίδια, «να μην γνώριζαν τίποτα» οι παρασκευάστριες εταιρείες στη Γερμανία, στην Ιταλία ή στην Ιαπωνία για τις συνήθειες που επικρατούν στην Ελλάδα. Δυστυχώς αυτό είναι κάτι που δύσκολα μπορεί να το ελέγξει κανείς.

Λ.χ η γερμανική εταιρεία Fresenius επικαλείται το «δίκτυο διανομής» στην Ελλάδα και γι’ αυτό το λόγο δεν μπορεί να αποφανθεί για τον τρόπο που διαμορφώνονται οι τιμές. Στο ερώτημα εάν θα μπορούσαν να δοθούν τουλάχιστον κάποιες πληροφορίες, εάν δηλαδή οι τιμές στην Ελλάδα κινούνται σε υψηλότερα επίπεδα ή στο ίδιο επίπεδο με το μέσο όρο των τιμών σε σύγκριση με τις τιμές στα άλλα κράτη της ΕΕ, η απάντηση της εταιρείας παραπέμπει στις «εθνικές προδιαγραφές», όπως λ.χ. στον τρόπο συσκευασίας (από γυαλί ή πλαστικό). Η γερμανική εταιρεια B. Braun δεν θέλει να δώσει καμία πληροφορία «για λόγους ανταγωνισμού» και κάνει λόγο για τις «κατά τόπους τιμές» των προϊόντων που πωλούνται σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Ο Έλληνας δημ/φος Αντώνης Καρακούσης λαμβάνει πολλά ηλεκτρονικά μηνύματα όπως και τηλεφωνήματα, γιατί σε δημοσιευματά του στην ε/φ Το Βήμα αναφέρθηκε «στο καρτέλ αυτών που φορούν λευκές ιατρικές φόρμες». Το καρτέλ αυτό επωφελήθηκε επί σειρά ετών από τους χαλαρούς ελέγχους και από αυτούς που βοηθούσαν στις υπηρεσίες. «Η κοινωνία δεν θέλει πλέον να πληρώνει», λέει. Το Υπουργείο Οικονομικών, πιεσμένο από την ΕΕ και το ΔΝΤ, αναζητεί παντού πλέον το μαύρο χρήμα και άρα και στα νοσοκομεία. «Υπάρχει πολύ μεγάλη πίεση να αλλάξει κάτι», λέει ο Καρακούσης.

Εάν πράγματι έτσι είναι, τότε αυτό θα έπρεπε να το έχει πρώτος αντιληφθεί ένας που βρίσκεται στην πρώτη γραμμή. Ο γιατρός, που εξετάζει καρκινοπαθείς, θέλει να διατηρήσει την ανωνυμία του. Στην είσοδο της ιδιωτικής κλινικής του λάμπει το μάρμαρο αλλά τα δωμάτια έχουν πέντε κρεβάτια με τη ζέστη του Ιουλίου να είναι αποπνικτική παρά τα παράθυρα και τις πόρτες που παραμένουν ανοιχτά. Ο γιατρός βγαίνει έξω. Δεν θέλει να μιλήσει μέσα στην κλινική του.

«Πρόκειται για μια ζούγκλα», λέει ο γιατρός και διευθυντής της κλινικής. Αυτή ζούγκλα αρχίζει στην είσοδο της κλινικής του, όπου βρίσκεται το φαρμακείο. Οι εργαζόμενοι στο φαρμακείο τηλεφωνούν διαρκώς και ενημερώνουν τις φαρμακευτικές εταιρείες για «το προφίλ του γιατρού όσον αφορά τα φάρμακα που χορηγεί στους ασθενείς». Τους αντιπροσώπους των εταιρειών τους συναντά διαρκώς, λέει ο γιατρός, στους διαδρόμους της κλινικής του.

Ορισμένοι Διευθυντές νοσοκομείων προσπάθησαν να απαγορεύσουν τις «βόλτες» αυτές. Το Υπουργείο Υγείας επέτρεψε, όμως, πάλι προσφάτως την παρουσία εκρποσώπων φαρμακευτικών εταιριών σε κλινικές και νοσοκομεία – τρις την εβδομάδα. Στην πράξη, ωστόσο, οι παρουσίες αυτές είναι καθημερινές.

Οι γιατροί γράφουν διαρκώς φάρμακα, γεγονός που χαροποιεί ιδιαίτερα τις φαρμακευτικές εταιρείες. Υπερβολική λήψη φαρμάκων, εξετάσεις που δεν υπάρχει κανένας λόγος να γίνουν. 

«Οι ασθενείς έρχονται στην κλινική για μία απλή εξέταση και φεύγουν έχοντας πραγματοποιήσει εξετάσεις υψηλής ειδίκευσης», δηλώνει ο διευθυντής της κλινικής. Οι φαρμακευτικές εταιρείες χρηματοδοτούν ακόμα και τα πικνικ των φοιτητών Ιατρικής. «Η Ελλάδα έχει μετατραπεί στο Eldorado του φαρμακευτικού κλάδου», συμπληρώνει ο ίδιος.

Ο 72χρονος Γιάννης Παπαδόπουλος, ιατρός και εργαζόμενος σε εταιρία ιδιωτικής ασφάλισης, έχει πραγματοποιήσει πολλές έρευνες. Σύμφωνα με μία απ’ αυτές, οι Έλληνες καταναλώνουν διπλάσιες ποσότητες φαρμάκων σε σχέση με τους Γερμανούς. Ο Παπαδόπουλος πιστεύει ότι αυτή η υπερκατανάλωση φαρμάκων προκαλεί περισσότερα προβλήματα υγείας. Ένας γνώστης τού θέματος τού έστειλε έναν κατάλογο όπου αναφέρονται τα δώρα των φαρμακευτικών εταιρειών προς τους γιατρούς μιας και μοναδικής περιοχής στην Κρήτη. Πρόκειται για έναν μακρύ κατάλογο με ονόματα και ποσά.

Η αντιπολίτευση είχε ασκήσει κριτική. Όταν ανέλαβε την εξουσία συνέχισε να κάνει τα ίδια ακριβώς

O EOΦ θέλει να μειώσει την κατανάλωση φαρμάκων, διότι το κόστος της σημερινής κατανάλωσης φαρμάκων δεν είναι δυνατόν πλέον να καλυφθεί. Στόχος είναι το ετήσιο κόστος για φάρμακα να μειωθεί από 5 δις Ευρώ σε περίπου 4 δισ. Ευρώ μέχρι το τέλος του 2010. Ο Οργανισμός αυτός βρίσκεται υπό την εποπτεία την Υπουργού Υγείας Μαριλίζας Ξενογιαννακοπούλου, η οποία διαπραγματεύτηκε με τον φαρμακευτικό κλάδο μίας αναδρομική μείωση τιμών για τους ανοιχτούς ακόμη λογαριασμούς. Οι φαρμακευτικές εταιρίες εισέπρατταν επί σειρά ετών τεράστια ποσά χάρη σε «υπερτιμολογημένα προϊόντα», κατήγγειλε η Υπουργός. Ορισμένες εκ των εταιριών αυτών μείωσαν τις παραδόσεις των προϊόντων μέχρις ότου τα νοσοκομεία διαμαρτυρήθηκαν ότι δεν διαθέτουν τεστ για ηπατίτιδα, AIDS, φυματίωση και ακτίνες Χ.

«Το κράτος δεν θα επιτρέψει έναν τέτοιο εκβιασμό », προειδοποίησε η Υπουργός, και συμπλήρωσε: «Το πάρτυ στον τομέα της υγείας τελείωσε». Αυτό που παρέλειψε ωστόσο να πει είναι ότι το ίδιο το ελληνικό κράτος προσκάλεσε τις φαρμακευτικές εταιρίες σε αυτό το πάρτυ.

Η ίδια η Υπουργός Υγείας ήταν παρούσα, όταν ξεκίνησε το μεγάλο πάρτυ και μάλιστα από τη θέση της Γενικής Γραμματέως στο Υπουργείο Εμπορίου. Η υπογραφή της βρίσκεται και σε επίσημα έγγραφα, με τα οποία το κράτος παραιτείτο της διαδικασίας προκηρύξεων και διαγωνισμών στον τομέα της υγείας. Έτσι κατέστη εφικτό το «στήσιμο» του ελληνικού καρτέλ.

Η συντηρητική αντιπολίτευση είχε καταγγείλει τότε το ακολουθούμενο σύστημα. Όταν το 2004 ανέλαβε την εξουσία, συνέχισε την ίδια πρακτική. Ούτε μία σύσταση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου το 2007 κατάφερε να αλλάξει κάτι. Όταν η Ε.Ε. απείλησε το 2009 ότι το Δικαστήριο θα επιληφθεί εκ νέου της υπόθεσης, επειδή η χώρα συνέχιζε να παραβιάζει τους κανόνες περί ανταγωνισμού, ήρθη τελικά τον Αύγουστο του 2009 ο «αμαρτωλός» νόμος του 2001. Οι πρώτες δημόσιες προκηρύξεις – που έχουν ήδη αναβληθεί πολλάκις –  αναμένονται το προσεχές φθινόπωρο.

Όταν ένας γιατρός αμείβεται καθαρά με μόνο 2.700 €, τότε είναι επιρρεπής σε δώρα.

Η ελληνική χαλαρότητα δεν προβλημάτισε τους διεθνείς ομίλους. Το αντίθετο ακριβώς: «βολεύτηκαν» με την κατάσταση που επικρατούσε στη χώρα. Προσφάτως έγινε γνωστό – στο πλαίσιο των ερευνών της Εξεταστικής Επιτροπής του ελληνικού Κοινοβουλίου για το σκάνδαλο διαφθοράς της Siemens – ότι ο όμιλος με έδρα στο Μόναχο δεν κατέβαλε δωροδοκίες μόνο στον τομέα των τηλεπικοινωνιών. Στην 800 σελίδων Έκθεση αναφέρεται ότι ο γερμανικός όμιλος είχε συνάψει συμβόλαια με 164 νοσοκομεία. Τα ιατρικά μηχανήματα ήταν υπερτιμολογημένα, οι αγορές πραγματοποιούνταν χωρίς μακρές διαπραγματεύσεις.

Το νοσοκομείο «Ευαγγελισμός» είναι το μεγαλύτερο της χώρας. Ο καρδιολόγος Ηλίας Σιώρας δεν ενοχλείται από τα φθαρμένα έπιπλα του νοσοκομείου, αλλά από το γεγονός ότι μία σκόνη για το αίμα, που σε άλλα κράτη κοστίζει λιγότερο από 100 Ευρώ, στην Αθήνα κοστίζει 500 Ευρώ. Ενοχλητικό είναι επίσης το ότι ιατροί με 30 χρόνια υπηρεσίας, όπως ο ίδιος, έχουν αποδοχές 2.700 Ευρώ καθαρά το μήνα. Το γεγονός αυτό καθιστά τους ιατρούς επιρρεπείς σε δώρα. Αυτοί, οι οποίοι δεν παίζουν το παιχνίδι αυτό, αποτελούν τη μειοψηφία, λέει κουρασμένα ο γιατρός.

Ο Μιχαήλ Θεοδώρου διορίστηκε πριν από λίγους μήνες στη θέση του Γενικού Διευθυντή του Ευαγγελισμού. «Πρέπει να σεβόμαστε το δημόσιο χρήμα», τονίζει. Ο Θεοδώρου επισημαίνει ότι ήδη κατά τις πρώτες εβδομάδες στη θέση αυτή κατάφερε να επιτύχει σημαντική μείωση του κόστους.

Τα πράγματα είναι, όμως, κάπως πιο περίπλοκα στους πιο κάτω ορόφους του νοσοκομείου. Εκεί υπάρχει ένας άλλος κόσμος, τον οποίο ο μάνατζερ δεν καταλαβαίνει πολύ καλά. Όταν, επί παραδείγματι, η τιμή των στεντς μειώθηκε, διαπίστωσε ότι οι γιατροί χρησιμοποιούσαν δύο στεντς αντί για ένα. «Κάθε μέρα μαθαίνω και κάτι καινούργιο», παραδέχεται ο Θεοδώρου. ///