Ο ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ ΣΤΗ ΧΙΟ ΘΕΛΕΙ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΕ ΝΕΕΣ ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ
Αγαπητή εφημερίδα.
Mόνο αν ζεις τη Χίο δεν μπορείς να καταλάβεις τι είναι αυτό που κάνει έναν τόπο προικισμένο με τεράστιες δυνατότητες να σέρνεται και πώς δέχονται οι κάτοικοι τη ζωή τους να κυλά και να χάνεται μέσα στη μιζέρια.
Να βλέπεις άλλους τόπους φτωχούς σε ομορφιές, σε παραδόσεις και ιστορία, να τον προσπερνούν, να νιώθεις τελευταίος και πάντα να ακούς από τους διοικούντες την ίδια φράση « μας αδίκησαν πάλι στη μοιρασιά» και να το ανέχεσαι.
Να θλίβεσαι, αφού ξέρεις πως το ανθρώπινο δυναμικό που διαθέτει ο τόπος ετούτος είναι ξεχωριστό, με ικανότητές που στο παρελθόν και όχι μόνο, τον ανέδειξαν πρωτοπόρο για την προσφορά του στoυς τομείς της ελευθερίας, της δημιουργίας, της οικονομίας και του πνεύματος της Eλλάδας ολόκληρης κι όμως να είναι αδύναμο να κάνει το νησί του, που λατρεύει, να ξεφύγει από τη μετριότητα και να ζει μέσα στη μιζέρια.
Όταν άρχισα να ασχολούμαι με τα κοινά, όπως ήταν το ξαναζωντάνεμα της Σιδηρούντας, η επίλυση των κτιριακών προβλημάτων στο 3ο και 8ο Δημ. Σχολ., ύστερα με την Ένωση Γονέων, αργότερα με αυτά του Νοσοκομείου και τώρα με τη δημιουργία λυκείου στο βόρειο μέρος της πόλης, ήρθα σε επαφή με τους διοικούντες το Δήμο και το Νομό κατάλαβα την αιτία του κακού. Συνάντησα ανθρώπους με κακές λογικές, παλαιομοδίτικες και αδιέξοδες πολιτικές, υπερόπτες που νόμιζαν ότι τα ξέρουν όλα, ανθρώπους που υποτιμούσαν τη νοημοσύνη μας και έκαναν τα απλά πολύπλοκα, τα αυτονόητα δυσνόητα και τα μικρά προβλήματα τεράστια.
Αφημένοι στην προχειρότητα, έργα ζωτικής σημασίας για τους Χιώτες ποτέ δεν τα τελείωσαν, καθώς είναι αδύναμοι να διεκδικήσουν τους απαραίτητους πόρους από την εκάστοτε κεντρική διοίκηση ενώ αφήνουν τον πλούτο του νησιού ανεκμετάλλευτο.
Χωρίς φαντασία στη διοίκηση είναι προσηλωμένοι απλά στη διαχείριση της στασιμότητας του τόπου και της ζωής μας.
Αν τους ρωτούσες προς τα πού είναι έχουν προσανατολισμένη την οικονομία της Χίου, στα σίγουρα θα κοιτάζονται μεταξύ τους με απορία. Τι να σου πουν; Στο πουθενά;
Κι αν δεν υπήρχαν το συνάλλαγμα των ξενιτεμένων ναυτικών μας, οι συντάξεις των συνταξιούχων, οι φοιτητές και οι μισθοί των δημόσιων υπαλλήλων, πώς θα ζούσαμε;
Η υπόλοιπη Χίος θα ερήμωνε κι αυτή, όπως η Βόρεια, για την οποία κανένας και ποτέ δεν ενδιαφέρθηκε να σώσει και κανένας δεν απολογήθηκε για το έγκλημα αυτό.
Δυστυχώς για τη Χίο οι ίδιοι άνθρωποι διοικούν τον τόπο για χρόνια πολλά. Ανακυκλώνονται επιλεγμένοι από τα κόμματά τους, όλο οι ίδιοι και οι ίδιοι, χωρίς ποτέ να αναλάβουν τις ευθύνες τους για το κατάντημα του τόπου. Πιστεύουν μάλιστα ότι είναι αναντικατάστατοι.
Η εφαρμογή του νέου νόμου «Καλλικράτης», αποτελεί μία από μεγάλη ευκαιρία να βρει ο τόπος τη σωστή του πορεία.
Για να γίνει όμως αυτό χρειάζεται αναλάβουν τη διοίκηση του τόπου άλλοι άνθρωποι, με νέες αντιλήψεις, που θα εφαρμόσουν σύγχρονες μεθόδους διοίκησης και θα συγκρουστούν με τις παλαιές νοοτροπίες που έφεραν τον τόπο στην σημερινή του κατάσταση.
Συμπολίτες που έχουν σχεδιάσει με κάθε λεπτομέρεια την πορεία όλου του νησιού προς την επιτυχία, χωρίς τοπικές διακρίσεις, που δε τους ενδιαφέρουν οι αντιμισθίες, οι θέσεις εξουσίας και οι κομματικές εξαρτήσεις, που θα δώσουν και την ψυχή τους για να επιτύχει το έργο τους, από όποια θέση κι αν βρίσκονται. Που θα συγκρουστούν όταν διεκδικούν τα συμφέροντα της Χίου και θα διοικήσουν με φαντασία, με ευελιξία, με στοχοπροσήλωση, με πίστη και μεράκι ότι θα κάνουν τη Χίο ξεχωριστή.
Η παράταξη που φέρνει μαζί της τους τέτοιους ανθρώπους είναι αυτή της Νέας Αντίληψης. Με αρχηγό το Γιάννη Χαλιορή και μέλη ικανά να φέρουν την ποιότητα στην τοπική αυτοδιοίκηση της Χίου, μακριά από κομματικές αγκυλώσεις, έρχεται για να διεκδικήσει τη δημαρχία στη νέα εποχή και να διοικήσει τον τόπο με άλλη φιλοσοφία, σύγχρονη πολιτική σκέψη και να τον κάνει αντάξιο της αξίας των πολιτών του και της ιστορίας του. Αυτή τη φορά πρέπει να τελειώνουμε με τη μιζέρια του τόπου.
Πρέπει να τους στηρίξουμε όλοι. Πιτσιλαδής Σαράντος
δάσκαλος
