Ο Σύλλογος από την εποχή που ιδρύθηκε -1989- πάλεψε με όλα τα μέσα να πείσει πολίτες και αιρετούς να μην καταστρέφουν τις φλέβες της Γης , τα ποτάμια. Σαν έσχατο σημείο του αγώνα , χρησιμοποίησε και το Συμβούλιο της Επικρατείας το οποίο και δικαίωσε τον αγώνα του στο σκέπασμα του ποταμού της Αγίας Ειρήνης.
Χρόνια λέμε ότι η Φύση μέσα από εκατομμύρια χρόνια έχει διαμορφώσει μια κατάσταση για να διοχετεύει τα νερά και δεν υπακούει σε νόμους και σταθερές ανθρώπινες… Oι άνθρωποι οι παλιοί το γνώριζαν και μέσα από τους αιώνες έφτιαξαν νεροδιαβασιές. Όταν όμως εμείς οι Νεοέλληνες νεόπλουτοι παρεμβαίνουμε ανεγκέφαλα πληρώνουμε το τίμημα… Ξεχνάμε ότι η Φύση εκδικείται… Το κακό είναι πως συνήθως την πληρώνουν αυτοί που δεν έφταιξαν.
Με λύπη μας είδαμε όλα αυτά τα χρόνια , σχεδόν όλα τα ποτάμια και τους παραποτάμους αυτών, στο νησί να υποβαθμίζοναι και να καταστρέφονται… και με την σειρά τους να καταστρέφουν περιουσίες παίρνοντας ακόμα και ζωές στην πρώτη πολυνεριά.
Κάποια ή τμήματα αυτών τα κάναμε δρόμους : Παρθένη, Αρμένη, Μαλαγκιώτη, Ποτάμι Αγίας Ειρήνης, Εμποριού, Αγίας Μαρκέλλας, πρόσφατα αυτό των Αγιασμάτων κλπ κλπ. Μέχρι και παρκινγκ σκοπεύουμε να κάνουμε το ποτάμι της Κώμης.
Αλλά τα κάναμε νταμάρια παίρνοντας τις κροκάλες για έργα οδοποιίας , για φράγματα, ακόμα και για υπόβαση σε Γήπεδα : Αρμένης, τα ποτάμια από Ελίντα μέχρι και το Τραχήλι Λιθιου για την κατασκευή του δρόμου της Δυτικής Χίου, Μαλαγκιώτης, Ποτάμι Αγίας Μαρκέλλας , Αγιασμάτων, και πρόσφατα και αυτό των Καμπιών κλπ
Πάρα πολλά τα τσιμεντώσαμε τα μισιακώσαμε τα κάναμε κιούγκια, τα στενέψαμε , κάποια καταστρέψαμε , τα καταπατήσαμε, τα υποχρεώσαμε να υπακούν στις ανθρώπινες απαιτήσεις και ανάγκες .ξεχνώντας επαναλαμβάνουμε πως η Φύση εκδικείται. Και μόνο το παράδειγμα του Καλοπλύτη και του θολωτού Τούρκικου αγωγού ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΜΑΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΕΙ.
Άλλα πάλι τα κάναμε αποδέκτες σκουπιδιών ,φορές λυμάτων, νεκρών ζωών κλπ , κλπ.
Ακόμα και μυσγάγκεια τα βαφτίζαμε για να δίνομαι στους “δικούς μας” την δυνατότητα να τα ..εκτρέπουν… (Καρφάς)
Ακόμα και συστήματα που δούλευαν δεκάδες χρόνια σωστά, όπως οι νεροδιαβασιές μέσα από τα χωράφια και αυτά τα καταστρέψαμε.
Το χειρότερο από όλα. Κλείσαμε την ζώνη την παραλιακή με δρόμο υπερυψωμένο από Βροντάδο μέχρι Κοντάρι. Στην ουσία φτιάξαμε φράγμα που η ενδοχώρα βρίσκετε σε χαμηλότερη στάθμη. Και πάνω στον δρόμο στοιβάξαμε τοιχία μικρά και μεγάλα όπως στο Λιμάνι και υπερυψωμένα πεζοδρόμια και διαχωριστικά τοιχία όπως στον Βροντάδο. Από κει και περά το μόνο που μας φταίει για της καταστροφές το κεφάλι το δικό μας .
Τελειώνοντας: Φρονούμε ότι η πολιτεία, και εννοούμε τα υπουργείο Δημοσιών έργων και αυτό του Περιβάλλοντος να αναλάβουν συνολική μελέτη επίβλεψη και κατασκευή έργων για καθάρισμα αποκατάσταση ποταμών και ρεμάτων…
( Όχι. Στην Τοπική αυτοδιοίκηση δεν έχουμε εμπιστοσύνη. Πολύ περισσότερο σ αυτή που θα προκύψει από τον Καλλικράτη αφού αποτελείτε από πολλά ίδια άτομα που ήδη έχουν δώσει δείγμα γραφής και συμπεριφοράς προς την Φύση. )
Σε αντίθετη περίπτωση φοβόμαστε πως θα συνεχίσουμε να πνιγόμαστε.
Η γ.σ. του Συλλόγου.
