Αρχική Απόψεις Aρθρα Παναγιώτης Ξενάκης: Για το ντοκιμαντέρ «1821» του ΣΚΑΪ Και να θέλεις ν’...

Παναγιώτης Ξενάκης: Για το ντοκιμαντέρ «1821» του ΣΚΑΪ Και να θέλεις ν’ αγιάσεις δε σ’ αφήνουν… Μέρος 1ο

174

Για το ντοκιμαντέρ «1821» του ΣΚΑΪ

Και να θέλεις ν’ αγιάσεις δε σ’ αφήνουν…

Μέρος 1ο

 

 

Δημιούργησε τόσες αντιδράσεις από το πρώτο επεισόδιο… Άκουσα αφορισμούς, εθνοπροδοσίες, φωνές, υπερβολές, χαρακτηρισμούς. Το μόνο σίγουρο για μένα ήταν ότι ο Έλληνας αφορίζει, αναθεματίζει και καταστρέφει εύκολα το οτιδήποτε, πολλές φορές πράγματα πολύ σημαντικά και πολλές φορές πριν καν αρχίσουν. Χαρακτηριστικό δείγμα της φυλής μας που πολλοί το τιμούν: Ξερόλες, επιφανειακοί, εμπαθείς, με άποψη για τα πάντα, καμία εμβάθυνση και προσπάθεια, τίποτα δεν είναι καλό εκτός και αν το έχουν κάνει εκείνοι…

Είμαι σίγουρος πως κάποιοι ακόμη κι εδώ, σε τούτο το άρθρο θα αρκεστούν στο να διαβάσουν την πρώτη παράγραφο για να σχηματίσουν άποψη ή ίσως και μόνο στον τίτλο. Δεν είναι τυχαίες αυτές οι κουβέντες… Εγώ πάλι ήθελα να μείνω ανεπηρέαστος από όλα αυτά. Μου δημιουργήθηκε η ανάγκη κάποια στιγμή να γράψω κάτι, όμως ήθελα να ολοκληρωθεί η σειρά και να το κάνω έπειτα ώστε να έχω πλήρη εικόνα. Είχα πραγματικά την πλέον καλοπροαίρετη και την πλέον αντικειμενική διάθεση. Όμως και να θέλεις ν’ αγιάσεις δε σ’ αφήνουν…

Θα γράψω κάποια πράγματα μόνο από όσα θυμάμαι, χωρίς αναλυτική καταγραφή και χωρίς τις πλήρεις αναλύσεις, αν και σαφώς θα είχα να παρατηρήσω πολύ περισσότερα.

 

Ρεαλισμός, τεχνική και εικαστική αρτιότητα

Δε νομίζω ότι πρέπει να αφορίσουμε το συγκεκριμένο ντοκιμαντέρ ή να μην το δει κανείς. Αντιθέτως προσφέρει πολλά θετικά στοιχεία μιας που και μόνο η θαυμάσια φωτογραφία του, τα ψαγμένα πλάνα, οι εναέριες αλλά και οι επιτόπιες λήψεις του σε πολλά μέρη της Επανάστασης και το εξωτερικό (συγκλονίστηκα όταν είδα τα Δερβενάκια), τα εφέ (με τους πίνακες), η ωραία μουσική του επένδυση και ορισμένες υπέροχες αναπαραστάσεις του (αρκεί να γνωρίζεις ότι στην Ελλάδα δεν έχουμε Χόλυγουντ) σε ιδιαίτερα γεγονότα ή σε καθημερινές στιγμές (εξαιρετικά ποιητική στο τέλος του πέμπτου επεισοδίου αυτή που δείχνει τις αλυσίδες στα γυμνά πόδια και το αργό σούρσιμο στο χώμα που σου θυμίζει ότι χιλιάδες άνθρωποι σκλαβώθηκαν, έφυγαν, ποιος ξέρει τι έπαθαν εκεί που πήγαν και δεν ξαναγύρισαν ποτέ) έχουν να πουν πολλά.

Εκτός αυτού προσφέρει στοιχεία σημαντικά για πολλά πράγματα (ιδίως όπου δεν εμπλέκονται τούρκοι), αναδεικνύει την ανθρώπινη και ωμή πλευρά των ηρώων και της Επανάστασης αλλά το μεγάλο του ατού είναι το ότι καταφέρνει να Ζωντανέψει ρεαλιστικά εκείνες τις ημέρες βάζοντας μας στο κλίμα της εποχής.

Στα συν του για μένα και κάποιες μεγάλες αλήθειες όπως για τον ρόλο της Εκκλησίας που όμως ήταν προσεκτικοί και δεν το ανέδειξαν σωστά. Η πραγματικότητα ήταν ότι εκτός από μεμονωμένους παπάδες και περιπτώσεις, το παπαδαριό δε γούσταρε ανατροπές γιατί ως γνωστόν πάντα η Εκκλησία τα ‘χει καλά με τις εξουσίες και τις γλύφει για να περνάει καλά. Στην περίοδο της τουρκοκρατίας οι παπάδες ήταν παντοδύναμοι και δε θέλανε εξεγέρσεις που θα τους έβαζαν σε κίνδυνο και θα τους χαλούσαν τη μαγιά, εξού και ο αφορισμός της Επαναστάσεως από τον Πατριάρχη Γρηγόριο. Να μην θυμηθούμε βέβαια ότι οι Παπάδες έδωσαν την Πόλη («καλύτερα το τουρκικό σαρίκι παρά η καλύπτρα των Λατίνων») γι’ αυτό και τα προνόμια αργότερα.

Παρ’ ολ’ αυτά οι ιερείς κράτησαν πραγματικά την Ελλάδα Ζωντανή, τη ράτσα ενωμένη και τη γλώσσα άσβεστη αφού ήταν σύνηθες το φαινόμενο να έχουν και την ιδιότητα του δασκάλου και γι’ αυτά και μόνο οφείλουμε πολλά στην Εκκλησία.

 

Προβλήματα στην ιστορική ανάγνωση

Όλα καλά μέχρι εδώ… Στην ουσία όμως του πράγματος υπάρχουν μερικά σημαντικά προβλήματα που αφορούν τις πληροφορίες που δίνονται που ορισμένες, κομψά και ευγενικά, περνάνε λάθος μηνύματα γι’ αυτό και πολλοί έχουν διαμαρτυρηθεί έντονα (και βάλε) και τελικά δικαιολογημένα. Στο δικό τους μυαλό είναι σα να πηγαίνουν σ’ ένα εστιατόριο, να παραγγέλνουν μια πλούσια και υπέροχη μακαρονάδα κι όταν τους τη φέρνουν, ανάμεσα στην πανέμορφη σάλτσα, να έχει και μικρά κομματάκια κοπράνων, προσεκτικά βαλμένα. Αναμενόμενα λοιπόν θα βάλουν τις φωνές και θα προτρέπουν και τους άλλους να μην ξαναπάνε εκεί. 

Εγώ πάλι, επειδή έχω αυτή την ικανότητα, θα διαχωρίσω το σωστό από το λάθος. Είναι αλήθεια ότι το ντοκιμαντέρ μου δημιουργούσε μία μόνιμη αίσθηση ανασφάλειας κάτι που, ας πούμε, δε μου δημιουργεί η σειρά «Χώματα με Ιστορία» του Μαμαλάκη, μία πολύ ενδιαφέρουσα και λεπτομερειακή ιστορική σειρά. Στο «1821» έχω την εντύπωση ότι οι συντελεστές του, όχι πάντα, το αντιμετωπίζουν ως προϊόν και όχι ως Ιστορία. Ένα προϊόν από κάποιον έμπορα που προσπαθεί λίγο να σε κλέψει και στο ζύγι ή σαν τον χασάπη που ρίχνει το κρέας για να σου φτιάξει κιμά και προσπαθεί διαρκώς να σου ρίξει μέσα και κατμά. Και πρέπει να ξέρεις και να τον προσέχεις συνέχεια. Για ποιο λόγο το κάνουν αυτό, δεν ξέρω… Άλλοι πουλάνε κονσέρβες, άλλοι πουλάνε ιστορία. Εκείνο που ξέρω είναι ότι η Ιστορία δεν είναι προϊόν και ο ιστορικός δεν είναι έμπορος. Όλες αυτές οι παρομοιώσεις με τα φαγιά έχουν να κάνουν με το ότι μιλάμε για πνευματική τροφή.

Δε θα σταθώ στα σημεία εκείνα που στέκονται αφελείς ή αμαθείς, η σ’ εκείνα που θα φώναζαν οι υπερ-Έλληνες. Όπως για το αν έγινε τεράστια σφαγή στην Τριπολιτσά ή για το ότι εμείς ήμαστε οι καλοί και οι τούρκοι οι κακοί ή ότι το «νέο» έθνος δημιούργησε κάποιους μύθους και εξιδανίκευσε πρόσωπα και καταστάσεις. Στα δικά μου μάτια όλα αυτά είναι κοινά, φυσικά, συνηθισμένα, αυτονόητα, ούτως ή άλλως θα συμβαίνανε…

 

Η αρχή της γέννησης ενός έθνους

Θα ξεκινήσω από την αρχή όπου σημειώνεται, από το διαφημιστικό κιόλας, πως η ιστορία του 1821 είναι η αρχή της γέννησης ενός έθνους (και όχι ενός κράτους). Υπονοείται δηλαδή ότι το έθνος των Ελλήνων δεν υπήρξε ποτέ πριν το 1821!!! Άκρως επικίνδυνη τοποθέτηση που ικανοποιεί αφάνταστα τις θέσεις των ανθελλήνων. Καμία σχέση με τους αρχαίους Έλληνες δηλαδή και το μεγαλείο του πολιτισμού τους. Βρεθήκαμε εδώ όπως οι τούρκοι στη Μικρά Ασία και λέμε, όπως κι αυτοί μπορούν να το κάνουν, πως είμαστε απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων. Όχι ότι είμαστε συνέχεια τους έστω και με προσμείξεις. Σιγά μήπως και ο Όμηρος λεγόταν Ομάρ! Δε φτάνει που καταλήστεψαν την Ελλάδα και το Βυζάντιο από τις Σταυροφορίες και μετά και τούρκοι και δυτικοί, τους ενοχλεί κι ο πολιτισμός μας. Όπως καταλαβαίνετε, θα μπορούσαν να γραφτούν πολλές σελίδες και μόνο γι’ αυτό…

 

Άνθηση, αρμονική συμβίωση και ανάπτυξη

Οι πρώτοι δυόμιση αιώνες μέχρι τα Ορλωφικά ήταν αιώνες άνθησης για τους Έλληνες και ειρηνικής συμβίωσης με τους τούρκους! Και μόνο το παιδομάζωμα να βάλεις που έφθασε μέχρι τα πρώτα χρόνια του 1700 και κόστισε στον ελληνισμό τουλάχιστον 500.000 παιδιά ή 1.000.000 κατά τον Παπαρρηγόπουλο, δε θες τίποτα άλλο! Ωραία συμβίωση και ανάπτυξη! Θα μπορούσαν να γραφούν πολλά και τεκμηριωμένα. Θα αρκεστώ στο ότι εγώ έχω μάθει πως στα 400 χρόνια που προηγήθηκαν της Επανάστασης υπήρξαν και άλλα επαναστατικά κινήματα που δεν έμειναν στην Ιστορία επειδή απλά απότυχαν και επειδή ήταν τοπικού χαρακτήρα κυρίως και ανοργάνωτα. Η πρώτη κίνηση μάλιστα ήταν κάπου στην Κεντρική Ελλάδα λίγα χρόνια μετά την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης και ενώ σουλτάνος ήταν ακόμη ο μωάμεθ ο πορθητής.

 

Οι καημένοι οι τούρκοι, με τι φονιάδες μπλέξανε…

Σε ολόκληρη τη σειρά, συνεχώς, μας μπουγαδιάσαν το κεφάλι, ότι οι Έλληνες έσφαζαν τούρκους, ότι δεν έμεινε τουρκικό ρουθούνι στην Πελοπόννησο, ότι οι οθωμανοί δεν είχαν γνωρίσει άλλη πατρίδα από αυτή και ήταν αθώοι αγρότες, έμποροι και υπάλληλοι του κράτους (γενικώς αθώοι δηλαδή), τις ακρότητες που διεπράχθησαν σ’ εκείνη την έρημη την Τριπολιτσά που βαρεθήκαμε να την ακούμε, ότι εξαιτίας της Τριπολιτσάς αντίστοιχα οι τούρκοι έκαναν αντίστοιχες ακρότητες αλλού (όχι ότι θα έκαναν) οι οποίες δεν κατονομάζονται όμως κι αναφέρονται έτσι απλά. Κατονομάζω τα σημαντικότερα μέρη: Κωνσταντινούπολη, Φιλιππούπολη, Ανδριανούπολη, Τραπεζούντα, Σμύρνη, Θεσσαλονίκη, Λάρισα, Ρόδο, Κύπρο και αλλού…

«Μέχρι τις αρχές του 1822, η ελληνική Επανάσταση έχει κοστίσει τη ζωή σε 50.000 τούρκους και Έλληνες. Πολλοί περισσότεροι έχουν οδηγηθεί στη σκλαβιά και τη φτώχεια». Εννοεί ότι πολλοί περισσότεροι τούρκοι οδηγήθηκαν στη σκλαβιά;; …Ε, τους καημένους…

Στο τελευταίο επεισόδιο μας έδειξαν και έναν κακόμοιρο τούρκο (ο οποίος δεν έκανε τίποτα κακό και έτρεχε να ξεφύγει) που τον έσφαζε ένας κακός Έλληνας, κλάψαμε, ωραία αναπαράσταση, η κάμερα έγινε τα μάτια του οθωμανού, μόνο που ποτέ δε μας δείξανε κάτι αντίστοιχο το οποίο έκαναν οι τούρκοι. Όλο με κάτι άλογα βολοδέρνανε και ποζάρανε σα μοντέλα.

Πράγματι στην Τριπολιτσά έγιναν από τους Έλληνες φοβερά έκτροπα και υπήρχαν έως 35.000 νεκροί  (πηγές μιλάνε και για μικρότερους αριθμούς από 5.000 έως 17.000). Υπάρχουν αναφορές μάλιστα ότι έμπαιναν στα χαρέμια και από τα παράθυρα και τους κιοσέδες πετούσαν κάτω τις χανούμισσες και τα παιδιά ή παίζανε πυροβολώντας τουρκάκια που έβγαιναν από τα χαλάσματα (έχουμε κι εμείς απάνθρωπα καθάρματα).

Ποια αιτία όμως οδήγησε τους σκλαβωμένους Έλληνες να φερθούν με τέτοια αγριότητα; Κανείς δεν λυντσάρει κάποιον χωρίς λόγο. Και μην ξεχνάμε ότι οι Έλληνες βρίσκονταν στην Ελλάδα, στην πατρογονική τους γη, στην υπόδουλη πατρίδα τους ως σκλάβοι και η λέξη αυτή δε βγήκε τυχαία ενώ οι τούρκοι δε βρίσκονταν στην τουρκία.

Την καλύτερη απάντηση επ’ αυτού, στον κ. Τατσόπουλο και τους επιστημονικούς συμβούλους της σειράς, την έδωσε ο διαπρεπής αμερικανός ιστορικός J. Irving Manatt:

«Η ελληνική προσπάθεια δεν μπορεί ποτέ να γίνει κατανοητή χωρίς παραστατική εξέταση τετρακοσίων ετών τουρκικής κυριαρχίας. Ήταν το φυσιολογικό αποτέλεσμα της εμπειρίας τετρακοσίων ετών υπό τους μουσουλμάνους, της υποταγής των Ελλήνων στο ελληνικό έδαφος σε μια χούφτα αλλοδαπών κατακτητών, εκ διαμέτρου αντίθετων στη φυλή, τη θρησκεία και τον πολιτισμό, οι οποίοι στραγγίζουν το καλύτερο αίμα τους για την ικανοποίηση του πάθους τους για άναρχη δύναμη και την επιβολή της έως ότου ωριμάζει η συσσωρευμένη καταπίεση με αναπόφευκτη συγκομιδή μια εθνική βεντέτα. Μόλις δοθεί το ιστορικό υπόβαθρο βλέπουμε ότι εκ φύσεως μια ελληνική έγερση σήμαινε έναν πόλεμο εξολόθρευσης».

Εγώ λοιπόν δέχομαι ότι έγιναν σφαγές από μέρους των Ελλήνων εναντίον των τούρκων, το κατακρίνω και θέλω αυτό να λέγεται όπως γενικώς θέλει να περάσει το μήνυμα η σειρά «1821». Το θέμα είναι για ποιο σκοπό γίνεται διότι αν γίνεται με σκοπό να εξισωθούν τα εγκλήματα των Ελλήνων με τα εγκλήματα των τούρκων, τότε δεν πρόκειται να το δεχτώ ποτέ. Διότι οι τούρκοι είναι ξακουστοί στα πέρατα του κόσμου για την αγριότητά τους ενώ έπαιρναν κεφάλια για ψύλλου πήδημα (βλ. επόμενη ενότητα)…

 

Γιατί τους διώξαμε λοιπόν αφού δεν έκαναν τίποτα;

Πουθενά, σε ολόκληρη τη σειρά, δεν ακούγονται οι διάφορες αποτρόπαιες πράξεις και τα κακά αισθήματα των τούρκων. Πουθενά π.χ. δεν υπάρχει αναφορά για το σούβλισμα του Αθανάσιου Διάκου ή τι πάθαιναν και με τι τρόπους όσοι έπεφταν στα χέρια τους. Ούτε ακούγεται κάτι για τους ειδικούς, πραγματικούς επιστήμονες, επί των βασανιστηρίων που είχαν σε σημείο που ο γρήγορος θάνατος να αποτελεί τρόπο διαφυγής και ανακούφιση, ούτε ακούγεται κάτι για τη μαστοριά τους να βάζουν σούβλες, πασσάλους και τσιγκέλια, περνώντας τα κάπου από πίσω από τους όρχεις ή μέσα από τον πρωκτό και βγάζοντας τα κάπου μπροστά από το στέρνο (σούβλισμα) χωρίς να τρυπιέται κάποιο ζωτικό όργανο και χωρίς να πεθαίνει το θύμα έτσι ώστε να βασανίζεται ολόκληρες ημέρες.

Ακόμη και στην εποχή μας, την εποχή της εισβολής στην Κύπρο, είχαν συλλάβει άοπλους Έλληνες πολίτες (πιθανότατα στον Έβρο) και τους είχαν δολοφονήσει με το «μαρτύριο της μπουκάλας». Με ένα θερμασμένο μπουκάλι δηλαδή, από το οποίο βγαίνει ο αέρας και γίνεται σαν βεντούζα. Όταν ένας άνθρωπος βιαστεί από ένα τέτοιο μπουκάλι γίνεται αναρρόφηση των εντέρων του μέσα στο μπουκάλι (http://olympia.gr/2010/04/18/1974).

Επίσης γενικώς για βασανιστήρια δείτε στο: http://www.pare-dose.net/?p=172.

Στο κάτω-κάτω η φιλοσοφία τους αποτυπώνεται στην ίδια τη σημαία τους που το χρώμα της συμβολίζει το αίμα ενώ της δικιάς μας το μπλε συμβολίζει τη θάλασσα και τον ουρανό. Αυτή η φιλοσοφία είναι που τους κάνει να είναι επεκτατικοί ακόμη και σήμερα και να αποτελούν ενεργή απειλή. Ας δεχτούν λοιπόν τις γενοκτονίες των Ελλήνων, των Ποντίων, των Αρμενίων, των Ασσυρίων, ας πάψουν να ενοχλούνται από τη Σφαγή της Χίου και να αποτελούν ενεργή απειλή και μετά ελάτε να μου μιλήσετε για την Τριπολιτσά και τα εγκλήματα των Ελλήνων. Και πάλι όμως εξίσωση δεν δέχομαι εκτός και αν θέλετε να μιλήσουμε με αριθμούς και με συνολική ποιότητα εγκλημάτων. Σε κάθε περίπτωση όμως όλα αυτά είναι κατακριτέα είτε κι αν προήλθαν από τούρκους, είτε από Έλληνες.

 

Η στραβή πινακωτή…

Για όλα έφταιγε ο κακός σουλτάνος μιας που αυτόν ακούς συνέχεια να διατάζει όλα τ’ αντίποινα, τις στρατηγικές, τους θανάτους. Όλα τα ‘σφαζε, όλα τα μαχαίρωνε αυτός και μόνον αυτός! Ούτε να κάτσει δεν προλάβαινε! Δεν είχε, βλέπεις, έναν λαό για να τον βοηθάει στις εκτελέσεις ούτε εξέφραζε έναν ολόκληρο λαό ο οποίος με τα φονικά του ένστικτα και την κουλτούρα θανάτου που είχε, οδήγησε και επέτρεψε στον σουλτάνο αυτή την ασυδοσία των σφαγών και των εκκαθαρίσεων, με τα δεκάδες χιλιάδες επιμέρους εγκλήματα και τις αποτρόπαιες πράξεις.

 

(συνεχίζεται…)

 (Δείτε τα επόμενα 2 μέρη του άρθρου:

ΜΕΡΟΣ 2Ο : http://www.chiosnews.com/cn5420111105100.asp

ΜΕΡΟΣ 3Ο: http://www.chiosnews.com/cn5420111147430.asp)

 

Λεζάντες


1821.jpg:
Προσέξτε ότι ο χάρτης από πίσω απεικονίζει την οθωμανική αυτοκρατορία.


1821β.jpg: Αυτή η φωτογραφία δείχνει ότι το έθνος των Ελλήνων πρωτογεννήθηκε το 1821 και, άρα, δεν προϋπήρξε ποτέ…

greek_rebel_1821.jpg: Ο πίνακας ”Σάλωνα” του Γάλλου ζωγράφου και φιλέλληνα Louis Dupre.