Ο Κωστίκας, ο Γιωργίκας και η… κρίση (ανέκδοτο)
«Ο …Λευτέρης κι ο …Βασίλης» ή όπως θα λέγαμε, ο… Κωστίκας κι ο… Γιωργίκας, ή κάπως – όπως θα λέγαμε ένα χαριτωμένο ανεκδοτάκι, έτσι για να περάσει η ώρα. Και καλά να γελούσαμε με τον τρόπο που ως συνήθως η καλή μας και μοναχική πια εφημερίδα θέλησε να …παρουσιάσει μια πολιτική εκδήλωση. Το θέμα όμως είναι ότι μια σοβαρή πρωτοβουλία που ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α εδώ στη Χίο θέλησε να πάρει με την ΗΜΕΡΙΔΑ που διοργανώνει για την ΠΕΜΠΤΗ 19/1 στις 6 μμ στο ΟΜΗΡΕΙΟ με θέμα « ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΤΟΠΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ » ασφαλώς -πιστεύω με παράπονο- θα έπρεπε να τύχει αν μη τι άλλο, καλύτερης αντιμετώπισης, και φυσικά όχι… ολίγης υποβάθμισης ας πούμε, όπως στο φύλο της την περασμένη Παρασκευή και εξηγούμαι:
Η οικονομική κρίση όχι σαν φαινόμενο τοπικό αλλά παγκόσμιο, και σαν νομοτελειακό αποτέλεσμα του καπιταλιστικού μοντέλου παραγωγής, ήτοι της υπερσυσσώρευσης κεφαλαίων από τη μια, και του στρεβλού μοντέλου ανάπτυξης στη χώρα μας από την άλλη, αλλά και των καταστροφικών πολιτικών που ασκούνται τα τελευταία χρόνια από τις ελληνικές κυβερνήσεις, έχει οδηγήσει την πατρίδα μας στην ολοκληρωτική κατάρρευση ενώ το μέλλον προδιαγράφεται ζοφερό και μαύρο. Από τη μια αυξάνεται ραγδαία ο πλούτος και από την άλλη φοβερά η φτώχεια. Θα δούμε αλλοίμονο, πολλά ακόμη…
Στην ΗΜΕΡΙΔΑ που ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α διοργανώνει την Πέμπτη, δεν φιλοδοξεί να δώσει τις εύκολες λύσεις που ασφαλώς δεν έχει, αλλά να ξεκινήσει ένα εποικοδομητικό διάλογο χωρίς παρωπίδες και να δώσει την ευκαιρία να ακουστούν διαφορετικές απόψεις από διαφορετικούς κοινωνικούς και εργασιακούς χώρους χωρίς κομματική ταυτότητα. Εκτός από την πολύ αξιόλογη εκπρόσωπο του ελληνικού Κοινοβουλίου Ηρώ Διώτη οικονομολόγο, κάλεσε επίσης τρία γνωστά και σημαντικά πρόσωπα στην τοπική μας κοινωνία, που ζουν και δραστηριοποιούνται εργασιακά σε τρείς διαφορετικούς κλάδους της οικονομίας, τον εργατικό, τον επαγγελματικό και τον επιστημονικό αλλά και που για πολλά χρόνια τώρα, δίνουν με συνέπεια το παρών σε κάθε συνδικαλιστικό αγώνα και όχι μόνο, όποτε αυτό χρειαστεί.
Τον Τάσο Κώσταλο από το Εργατικό Κέντρο, τον Βασίλη Παππά από το Ε.Β. Επιμελητήριο και τον Λευτέρη Παπαλάνη από το Τεχνικό Επιμελητήριο. Δεν είναι οι μόνοι φυσικά που η γνώμη τους θα έχει βαρύνουσα σημασία για την οικονομική κατάσταση και το μέλλον στο νησί μας, αλλά πιστεύω και εύχομαι στη συζήτηση που θα ακολουθήσει, να υπάρξει καλή συμμετοχή και να ακουστούν κι άλλες ευπρόσδεκτες παρεμβάσεις από τους συντοπίτες μας που θα συμβάλλουν στον όλο προβληματισμό. Εξάλλου την πρωτοβουλία αυτή θα ακολουθήσουν κι άλλες, όπως τουλάχιστο φαίνεται να έχει την πρόθεση ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Τώρα, όποιος διέκρινε αδυναμίες στον ΣΥ.ΡΙΖ.Α στη συγκρότηση ενός μονοκομματικού πάνελ, μάλλον τον αδικεί.
Γιατί υπάρχει κάτι πολύ πιο σημαντικό με αυτή την πρωτοβουλία, κάτι που ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α μονότονα και επίμονα υποστηρίζει καθημερινά, έχοντας πλήρη επίγνωση ότι σ αυτόν τον αγώνα, τον αγώνα της επιβίωσης, που ξεπερνά κατά πολύ τα όρια της πατρίδας μας, δεν μπορεί να μένουμε μόνοι. Ακριβώς γι αυτό οφείλουμε να δράσουμε αποφασιστικά και ενωτικά – χωρίς σεχταριστικές και διασπαστικές πρακτικές, μέσα κι έξω από κόμματα, συνδικαλιστικές οργανώσεις, παρατάξεις και εγωκεντρικούς μικροϋπολογισμούς στην κατεύθυνση ενός συνεχώς διευρυνόμενου κοινωνικού και πολιτικού Μετώπου, ανοιχτού σε όλα τα κοινωνικά κύτταρα σε κάθε γωνιά, σε κάθε μετερίζι. Ενός Μετώπου ευαίσθητου με τις ογκούμενες διεργασίες σε όλους τους κοινωνικούς αρμούς, και το οποίο θα συντελέσει αποφασιστικά στην ανατροπή της ακολουθούμενης απάνθρωπης, σκληρά ταξικής και ταυτόχρονα αδιέξοδης νεοφιλελεύθερης πολιτικής.
Τέλος για όσους αυτή η πολιτική θέση θεωρείται ανεδαφική, ανεφάρμοστη και ουτοπική στη σημερινή τάξη πραγμάτων, τους καλούμε μαζί με τον Μπρεχτ: «Nα αναλογιστούν, γιατί είναι ουτοπική…»
Λεωνίδας Καρακούρος
