Καλό το… παραμύθι της συλλογικής ευθύνης αλλά δεν αρκεί να καλύψει τα προβλήματα που δημιουργεί η κοινωνική και οικονομική κρίση σε θέματα παραβατικότητας.
Κατά τη διάρκεια της ημερίδας του Κέντρου Πρόληψης με θέμα «Αντιμετωπίζοντας τη χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών στην εφηβεία, σε περίοδο κοινωνικής κρίσης», παρουσιάστηκαν στοιχεία του ΚΕΘΕΑ, όπου σύμφωνα με έρευνες υπάρχει άμεση σχέση μεταξύ κοινωνικής ανισότητας και προβλημάτων στην κοινωνία.
Όσο αυξάνει η ανισότητα σε μια κοινωνία τόσο αυξάνει η βία και γενικότερα η παραβατικότητα σε αυτήν, ενώ η οικονομική ανισότητα αυξάνει τους δείκτες της παιδικής θνησιμότητας!
«Η υπόθεση της οικονομικής ανασφάλειας, διαμορφώνει εξαιρετικά στοιχεία αγχογόνα και αποκλείουν κάποιον από το να νιώθει την ασφάλεια της κοινωνικής συνύπαρξης, της αλληλεγγύης. Πάρα πολύ σωστά ο τρόπος που βιώνουμε το άγχος μάς οδηγεί να βρούμε εργαλεία απάλυνσής του. Στο πλαίσιο αυτό μπορούμε να συναντηθούμε με συμπεριφορές που μας κάνει να ξεφύγουμε από μια σκοτεινή και ανέλπιδη εξέλιξη, εκεί η χρήση παράνομων και εξαρτησιογόνων ουσιών είναι πάρα πολύ εύκολη μέθοδος», μας είπε ο Γεράσιμος Παπαναστασάτος κοινωνιολόγος, υπεύθυνος τμήματος έρευνας του ΚΕΘΕΑ.
Να θυμηθεί το ακροατήριο, κυρίως γυναίκες εκπαιδευτικοί αλλά και ο αντιπεριφερειάρχης Κώστας Γανιάρης και ο Πρόεδρος της Επιτροπής Παιδείας του Δήμου Χίου
Ο Παναγιώτης Γεωργάκας, Δρ Νευρολόγος- Ψυχίατρος, επιστημονικά υπεύθυνος του προγράμματος εναλλακτικής θεραπείας εξαρτημένων Ατόμων «ΑΡΓΩ» του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης δίνοντας πέντε στοιχεία για την αντιμετώπιση των εφήβων σημείωσε:
1. ισοτιμία μέσα στο σχολείο, στην οικογένεια
2. δίκαιη μοιρασιά χρόνου και χρήματος μεταξύ των μελών της οικογένειας (όχι θυσίες για τα παιδιά μας, όχι θυσίες από τα παιδιά μας)
3. έμπρακτη αγάπη, που δεν είναι το… χαρτζιλίκι
4. κατάργηση του άξονα ανταμοιβής- τιμωρίας
5. αναγνώριση του δικαιώματος στον έφηβο να μη θέλει να απαντήσει.
«Ο ρόλος του γονιού είναι ταλέντο, δε διδάσκεται, βελτιώνεται. Δεν υπάρχουν καλοί και κακοί γονείς , αλλά σωστοί και λάθος», πρόσθεσε ο κ. Γεωργάκας.
Τόνισε εξάλλου ότι «οι φύση και θέση παιδαγωγοί (οικογένεια και σχολείο) θα πρέπει να δίνουν επιλογές στα νέα άτομα, να τους μαθαίνουν ότι το κόστος της επιλογής βαραίνει τους ίδιους και να αποκτούν ευθυκρισία. Θεωρώ ότι τα άτομα τα οποία σφυρηλατούνται στο να αντιμετωπίζουν τις δυσκολίες από μικρή ηλικία, να κάνουν επιλογές και να αναλαμβάνουν την ευθύνη του κόστους της επιλογής τους, τα βοηθά ώστε να γίνουν άνθρωποι με ωριμότητα, να έχουν καλές, στέρεες και ικανοποιητικές σχέσεις με τον εαυτό τους και τους άλλους. Δεν πάνε ποτέ σε εξαρτήσεις».
Συντονιστής της εκδήλωσης ο δημοσιογράφος της ΝΕΤ Κώστας Αρβανίτης, και μέλος του ΔΣ της ΚΕΘΕΑ, που είχε την ευκαιρία να σημειώσει τι σημαίνει για το ΚΕΘΕΑ να έχει περικοπές. Σημαίνει καταρχήν ότι δεν μπορεί να αναπτύξει τις δομές του. «Πνίγει τις κοινότητες», είπε χαρακτηριστικά, ενώ μετέφερε την εικόνα των παιδιών από τη Χίο που βρέθηκαν τον περασμένο Δεκέμβριο στις φυλακές και που ορισμένα από αυτά συμμετέχουν ήδη στα προγράμματα των κοινοτήτων. Μάλιστα μας κάλεσε να δούμε τη θετική πλευρά ότι δηλαδή θα έρθουν στο νησί με μια άλλη, καλύτερη κουλτρούρα βοηθώντας συνολικά το νησί.
«Αυτό που έγινε στη Χίο το Δεκέμβριο μας στενοχώρησε σαν τοπική κοινωνία αλλά τέτοια φαινόμενα συμβαίνουν παντού και ευτυχώς η Ελλάδα σε γενικές γραμμές πάλι καλά κρατιέται σε ένα πιο πίσω επίπεδο συγκριτικά με άλλες χώρες. Το βλέπουμε το παρατηρούμε αλλά δεν μιας πιάνει πανικός», τόνισε η κοινωνική λειτουργός του Κέντρου Πρόληψης Ελένη Κοτσάτου.
«Ποια οικογένεια μπορεί να πει ότι μπορεί να διαχειριστεί όλα τα προβλήματα που παρουσιάζονται στην καθημερινότητα τους και ένας γονιός να νιώθει ότι αυτά που λέει στα παιδιά του είναι και τα σωστά. Εμείς προσπαθούμε να πούμε ότι σαφώς και υπάρχουν δυσκολίες αλλά το ζητούμενο είναι πως ο καθένας μέσα από την οικογένεια του, μέσα από τη δουλειά του, μπορεί να δώσε ένα θετικό πρότυπο στα παιδιά», πρόσθεσε η κα Κοτσάτου.
Το πολιτικό στίγμα των διαφόρων επιλογών έδωσε ο Ηλίας Μιχαλαρέας, Δρ ψυχολογίας & κοινωνικής γεωγραφίας, πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου κατά των Ναρκωτικών (ΕΣΥΝ). «Τέτοιες πολιτικές μπορεί να έχουν και την τάση για να βγουν από τη μέση συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες», σημείωσε χαρακτηριστικά. Ανέφερε δε το παράδειγμα μεγάλης καπνοβιομηχανίας που θέλοντας να αγοράσει ένα από τα δυο μεγάλα εργοστάσια της Τσεχίας, σημείωνε ότι πουλάν πολλά τσιγάρα, αρά πολύς κόσμος θα… φύγει πιο γρ’ήγορα, οπότε θα ελαφρυνθούν τα ασφαλιστικά ταμεία!
Τόνισε ότι τα ναρκωτικά είναι μια ακραία μορφή αλλοτρίωσης του χρήστη τόσο με τον ίδιο τον εαυτό του όσο και με τους άλλους. Σημείωσε ότι στη σημερινή εποχή όπου αλλάζουν με ταχύτητα τα πράγματα, τα οποία ένας νέος δεν μπορεί να αφομοιώσει, μποεί να δημιουργήσει τέτοια προβλήματα. Ως δείγμα ακριβώς αυτής της αλλαγής είναι και η αντικατάσταση της εκπαίδευσης από την κατάρτιση, αφού ήδη εφαρμόζεται το μοντέλο της δια βίου κατάρτισης.
Ενώ σχετικά με τα ναρκωτικά τόνισε ότι η έννοια της εξάρτηση, αναιρεί την έννοια της ελευθερίας του ατόμου.
