Πέρασε ήδη ένας χρόνος από τον Απρίλιο του 2011 και τη δημοσίευση στον τοπικό και αθηναϊκό Τύπο ενός άρθρου μου σχετικού με την τότε επικείμενη «αναπαλαίωση» του 1ου Γυμνασίου Χίου. Ανέφερα πως η κατεδάφιση όλων των αρχιτεκτονικών στοιχείων ενός κτιρίου και η διατήρηση ενός κουφαριού τεσσάρων εξωτερικών τοίχων δεν αποτελεί αναστήλωση αλλά ανακατασκευή, και συνήθως είναι χαμηλότερης ποιότητας και αισθητικής.
Παρέθεσα σαν παράδειγμα τις εργασίες που γίνονται στο πρώην Κολλέγιο του Αγίου Ιωσήφ, στο Φραγκομαχαλά. Τότε, η Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου είχε θιχτεί και απάντησε αμέσως με δελτίο τύπου πως πρέπει να περιμένω να ολοκληρωθεί το αποτέλεσμα και μετά να κρίνω. Πέρασε λοιπόν ένας χρόνος και ακόμα περιμένουμε, φαντάζομαι και άλλοι εκτός από μένα, να δούμε το αποτέλεσμα. Διότι στο σημείο που βρίσκονταν τότε οι εργασίες, βρίσκονται και σήμερα.
Έως ότου τελειώσει λοιπόν η «αποκατάσταση» του Κολλεγίου θυμηθείτε το σε κάποιες φωτογραφίες λίγους μήνες πριν τις μπουλντόζες.
Για να καταλάβουμε όλοι πόσο απαραίτητη ήταν η ολική κατεδάφιση του κτίσματος (εκτός από τους τέσσερεις εξωτερικούς τοίχους, είπαμε) και γιατί έπρεπε να δαπανηθούν τόσα χρήματα για κάτι που προφανώς δεν φαίνεται να ολοκληρώνεται.
Βασίλης Αγιαννίδης
