του Μανού Μωραΐτη /Νέα Υόρκη
Γιώργο όπως ξέρεις σε πάλεψα με καλή πάντα πρόθεση μου σε ορισμένα πράγματα που πάντα από καλή δική σου πρόθεση προτείνεις που όμως ενώ αρχίζουν ωραία με τυμπανοκρουσίες πολλές φορές καταλήγουν σε ΓΚΕΤΟ. Κοστίζουν και σε χρήματα του φορολογούμενου αλλά και πολλές φορές καταλήγουν σε (Σαρακήνες κλπ) πληγή στην κοινωνία.
Όμως για σχεδιαζόμενο Καζίνο στα Θυμιανά, Μπράβο…Μπράβο και ξανά Μπράβο
Προς θεού μη τολμήσει καμιά αρχή και επιτρέψει ένα τέτοιο πράγμα. Όπου εγκαταστάθηκαν οικογένειες εξαφανίστηκαν με την κατάντια τους να γίνουν καρκίνωμα για την οικονομία και την κοινωνία. Και βέβαια δεν μας ενδιαφέρει και πολύ ο ξένος .Απαγορεύονται οι ντόπιοι; Άντε να ξεμπλέξεις με τον νομό των προσωπικών δεδομένων.
Στην Αμερική που εκεί λέτε ότι «όλα επιτρέπονται» η διαδικασία για την ίδρυση Καζίνου ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΑ περνά από συμπληγάδες πέτρες και τελικά πρέπει οι ψηφοφόροι με επίσημο δημοψήφισμα το εγκρίνουν. Να σκεφτεί κάνεις ότι η Πολιτεία της Νέας Υόρκης (20 εκατομμύρια λαού) επίμονα δεν εγκρίνει τα καζίνα.
Σίγουρα το καζίνο θα φέρει αρμάδες από τουρίστες και πολύ χρήμα στην αγορά αλλά ποιος τους μαζεύει, όταν στο τέλος αφού αφήσουν και το τελευταίο τους Ευρώ δεν θα έχουν ούτε να φάνε; Και όταν εγκληματούν για τον απαίσιο εθισμό τους;
Και το χειρότερο ακόμα, ποιος θα βοηθήσει τις σπασμένες οικογένειες και τα διαζύγια των χιώτικων οικογενειών μας;
Φτάνει που οι Έλληνες είναι κατά μεγάλο αριθμό οι ποιο τζογαδόροι της Ευρώπης πράγμα που το πληρώνουμε με αμέτρητες τραγωδίες.
Προσωπικά όταν πηγαίνω κρουαζιέρες οπού το Καζίνο με τα θαμπωτικά δέλεαρ ανοίγει λίγα μιλιά έξω από το λιμάνι ενώ το έχουν στην μέση του πλοίου από όπου θα περάσεις κατ ‘ ανάγκη από πλώρη προς πρύμη ούτε καν σταματώ με τη γυναίκα μου η με την κόρη μου. Πόσο εύκολο είναι να σταματήσεις όταν χάνεις ή κερδίζεις λίγα δολάρια;
Εργαζόμουν κάποτε στα γουναρικά και στη μπροστινή από μένα μηχανή κάποιος καλός φίλος από την Άνδρο με το όνομα Σωτήρης κάθε πρωί μου έλεγε για τα «κατορθώματα» του στα άλογα. Κάποτε μου έλεγε για χίλια δολάρια κλπ.
Κάποια μέρα κι εγώ ξεσπάθωσα: Έλα δω ρε Σωτήρη όλα σου τα χρόνια μένεις σε ένα διαμερισμάκι χωρίς παιδιά με την καλή σου γυναικά σε ενοίκιο άσε με ήσυχο. Είχε το πάθος και πάντα ήταν απένταρος αλλά και κακοντυμένος. Καλή του ώρα αν ζει.
Ξενοδοχεία ποιότητας; Ναι…Ναι…..Ναι. Αφού ταχτοποιηθεί η πρόσβασης.
Έχουμε ένα από τα ποιο ιστορικά και όμορφα νησιά του κόσμου. Σεβαστείτε το! Κλαίω που για δυο χρόνια δεν κατάφερα να κάτσω διπλά στον πλάτανο με την κουφάλα εκεί που είναι η ψύχη μου. Όμως θα κάνω την προσπάθεια και ο θεός βοηθός. Βλέπετε δύσκολα στα 86 σου να μην έχεις και το προβληματάκι σου σε θέμα υγείας.
Όμως Γιώργο ακόμα ευτυχώς θυμούμαι. Το Αλτσχάιμερ περνά αλλά το διώχνω .
