Στις Αρχές Αυγούστου παρουσιάστηκε το πέμπτο βιβλίο του καθηγητή Κωνσταντίνου Βούκουνα. Έχει τον τίτλο «Αστροθεσίες και Καταστερισμοί στον ουρανό του Αιγαίου»
Όπως ανέφερε ο εκδοτικός οίκος που επιμελήθηκε την έκδοση το εν λόγω έργο αποτελεί μια ενδελεχή μελέτη για τον ουρανό του Αιγαίου.
Η έκδοση προλογίζεται από τον καταξιωμένο συμπατριώτη μας (Βρονταδούση) Ακαδημαϊκό και Αστροφυσικό της ΝΑΣΑ, καθηγητή κ. Σταμάτη Κριμιζή, και από τον διδάκτορα φιλολογίας κ. Νικόλαο Χαβιάρα. Προλογικό σημείωμα έχει καταθέσει επίσης και ο πρόεδρος του παραρτήματος Χίου της Ελληνικής Μαθηματικής εταιρίας κ Γιάννης Ράλλης. Η έκδοση υλοποιήθηκε χάρη στις χορηγίες του ιδρύματος «Μαρία Τσάκος», της «Αγγελάκος Ελλάς» και του παρατήματος Χίου της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρίας. Το βιβλίο συνδυάζει τους μύθους και τις ιστορίες για τους κυριότερους αστερισμούς και τα αστέρια τους όπως εμφανίζονται στον ουρανό του Αιγαίου και φαίνονται από την Καλλιμασιά, μαζί με έργα Τέχνης, αναγεννησιακά κυρίως, που είναι εμπνευσμένα από την Ελληνική μυθολογία και σχετίζονται με τους εν λόγω αστερισμούς.
Παρουσιάζονται αναφορές από τον Όμηρο και τον Άρατο, μελέτες και ευρήματα σπουδαίων διανοητών και αστρονόμων από την αρχαιότητα, τον Μεσαίωνα που φτάνουν και μέχρι τις μέρες μας παρουσιάζονται ακόμα σχετικές λογοτεχνικές αναφορές που συνδυάζονται με ουρανομετρικούς χάρτες ώστε να αποκωδικοποιηθεί το αιγαιοπελαγίτικο ουράνιο τοπίο. Αξίζει να σημειωθεί ότι αυτή η έκδοση αποτελεί πρωτότυπη δεκαετή έρευνα και συγκεντρώνει στοιχεία που βρίσκονται σκόρπια σε διάφορα εξειδικευμένα βιβλία συσχετίζοντας ταυτόχρονα αστρονομία, μυθολογία, λαογραφία, λογοτεχνία και Τέχνη.
Ύπνος δεν έπεσε στα βλέφαρά του,
αλλά κοιτούσε συνεχώς την Πούλια,
τον Bουκόλο που δύει αργά, την Άρκτο που τη λεν κι Aμάξι·
δεν φεύγει από τη θέση της γυρίζοντας, μόνο παραμονεύει τον Ωρίωνα,
και μόνη αυτή δεν λέει να πέσει στα λουτρά του Ωκεανού.
H Kαλυψώ η θεόμορφη τον είχε ορμηνέψει,
αυτό το αστέρι πάντοτε να το ’χει ποντοπορώντας στο ζερβό του χέρι.
Kαι ποντοπόρησε μέρες δεκαεφτά· στη δέκατη όγδοη
πήραν να φαίνονται, στο μέρος του νησιού που πρόβλεψε,
βαθύσκιωτα της Φαιακίδας τα βουνά
έμοιαζαν σαν ασπίδα, στο πέλαγο το αχνό αφημένη.
ΟΜΗΡΟΥ ΟΔΥΣΣΕΙΑ, ραψ. Ε 300-310
Παρουσιάζεται τέλος διεξοδικά εκτός των άλλων και ο χιώτικος μύθος του αστερισμού του Ωρίωνα που τον συνοδεύει ο αστερισμός του Μεγάλου Κοινός με τον Σείριο που μυστηριακά καταυγάζει τον Ουρανό.
Η διαδρομή όλων αυτών έχει χαράξει μία πορεία παράλληλη με την παρουσία του ανθρώπου στη Γη, από εκεί ψηλά στον Ουρανό και έχει καταδείξει ένα δρόμο ορατό στη στεριά, στα βουνά, στις πεδιάδες και στη θάλασσα με τις φουρτούνες και τις μπουνάτσες της.
Στις 223 έγχρωμες σελίδες του βιβλίου, επιμελημένες από τις εκδόσεις αλφαπι, βρίσκεις ακόμα την μεγάλη συμβολή της ελληνικής μυθολογίας και τεχνογνωσίας με τις εφαρμογές της στην αστρονομία μέσω του Ερατοσθένη, του Εύδοξου, του Άρατου, του Ίππαρχου, του Αρίσταρχου του Οινομίδη του Χίου και τόσων άλλων, αλλά και το πώς όλα αυτά έγιναν πηγή έμπνευσης στους αναγεννησιακούς και στους σύγχρονους ζωγράφους των οποίων αρκετά έργα περιλαμβάνονται . Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει το βιβλίο για τον Χιώτη αναγνώστη και μάλιστα για τον Καλλιμασιώτη γιατί από το χωριό μας έγινε η καταγραφή και η παρατήρηση του αιγαιοπελαγίτικου ουρανού και με βάση παρατήρησης από την Καλλιμασιά σχεδιάστηκαν οι ουρανομετρικοί χάρτες που περιλαμβάνονται.
Καλό ταξίδι λοιπόν…
