Ξέρετε πολλές νησιώτικες πόλεις που διασχίζονται ή διασχίζονταν από ποτάμι;
Και όμως αυτό το ένα που απόμεινε στην πόλη προσπαθούμε να το καταστρέψουμε. Μαζί και τα έργα ευλογημένων χεριών που στόλιζαν τον ποταμό.
Ο λόγος για το τελευταίο τμήμα του χειμάρρου Παρθένη, μαζί και το γεφύρι ακριβώς στην εκβολή, που ο «σχεδιασμός» για οδικό άξονα προβλέπει την καταστροφή του.
«Εμείς λοιπόν περιφρονούμε αυτό το θείο δώρο στο όνομα μιας ” ανάπτυξης ” χωρίς βιώσιμο πλάνο αλλά με την κυνική λογική της απορρόφησης κονδυλίων. Δημιουργούμε έτσι μια απρόσωπη πόλη, υποβαθμισμένη από την απώλεια μοναδικών αρχιτεκτονικών μνημείων. Η οδυνηρή έλλειψη κουλτούρας σε πολιτικούς και πολίτες αφαιρεί όλα τα ποιοτικά πλεονεκτήματα από την αρχόντισσα του Αιγαίου, τη Χίο. Οι επόμενες γενιές σίγουρα δεν θα μας ευγνωμονούν», μας επισήμανε αναγνώστης μας.
Δυστυχώς με τη σαλαμοποίηση της κατασκευής του περιφερειακού δρόμου της πόλης Χίου, έρχεται στην επικαιρότητα το πρώτο τμήμα, από τις εκβολές του ποταμού, μέχρι το ύψος της οδού Γ. Βερίτη στο Βαρβάσι.
“Στο γεφύρι με την βάρκα, Ιουλίου 1η 1933, Τάξη Γ”
Πληροφορίες για τον υδροβιότοπο του Παρθένη
Η εκβολή Παρθένη βρίσκεται περίπου
Πρόκειται για έναν πολύ υποβαθμισμένο υγρότοπο στον οποίο έχουν ασκηθεί αρκετές πιέσεις με αποτέλεσμα να έχει απολέσει σε μεγάλο βαθμό τη φυσικότητά του.
Στο πέρασμα των χρόνων ένα τμήμα του υγρότοπου καταλείφθηκε από καλλιέργειες και στη συνέχεια από την ανάπτυξη της οικοδομικής δραστηριότητας στη γύρω περιοχή.
Η παρουσία νερού στην εκβολή είναι μόνιμη κυρίως λόγω της επίδρασης της θάλασσας. Οι ανθρώπινες δραστηριότητες, οι οποίες έχουν μειώσει τις αξίες και τις λειτουργίες του υγρότοπου περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων: επιχωματώσεις, εγκυβωτισμό, εκχερσώσεις, δόμηση, διανοίξεις δρόμων και πρόσφατα κατασκευή φράγματος στα ανάντη (CHI036). Η εκβολή Παρθένη επηρεάζεται επίσης από το φράγμα Κακού Ποταμού (CHI028) που εδράζεται σε παραπόταμο τροφοδοσία της.
Η εκβολή Παρθένη αποτελεί τη μοναδική εκβολή στη Χίο που έχει χαρακτηριστικά του τύπου οικότοπου 1130 – Εκβολές ποταμών. Ωστόσο λόγω των έντονων ανθρώπινων δραστηριοτήτων ο τύπος αυτός έχει χάσει όλα τα χαρακτηριστικά του, πλην της περιορισμένης μεταφοράς ιζημάτων, που δημιουργούν μικρές λουρονησίδες μεταξύ ξηράς και θάλασσας.
Για τους παραπάνω λόγους ο τύπος οικότοπου 1130 δεν μπορεί να καταγραφεί υπό τις υπάρχουσες συνθήκες.
Η βλάστηση είναι περιορισμένη, κυρίως υπερυδατική με ραγάζια (Scirpus maritimus,) καλάμια υφάλμυρων νερών (Arundo donax) και βούρλα (Juncus sp.). Στον υγρότοπο και στα όρια του έχουν φυτευτεί πολλά επιγενή είδη, κυρίως φοινικοειδή και αροκάριες.
Οι δραστηριότητες στην λεκάνη απορροής είναι έντονες με κυρίαρχες τις καλλιέργειες και την ασυνεχή δόμηση. Οι συνεχιζόμενες έντονες ανθρώπινες δραστηριότητες αναμένεται να υποβαθμίσουν και άλλο τον υγρότοπο στο άμεσο μέλλον.
(Περίοδος αναφοράς πρωτογενών δεδομένων: 4/2009. Απογραφείς: Ν. Γεωργιάδης).
ΠΗΓΗ: www.oikoskopio.gr/ygrotopio/
