Δημήτρης Λαβατσής: Ο λαός της εργασίας θα νικήσει

  Ο ΛΑΟΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ ΤΟΝ ΦΟΒΟ ΚΑΙ ΘΑ ΑΝΟΙΞΕΙ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΜΕ ΤΟ ΟΧΙ

 Για μια Ελλάδα της Αξιοπρέπειας, για μια Ευρώπη της Αλληλεγγύης

Παρά τα χαμόγελα και τις ευγένειες οι οικονομικά ισχυροί και οι πολιτικοί τους  εκπρόσωποι δεν έχουν καμία αυταπάτη ότι «είμαστε δύο λαοί σε μία χώρα».

Γι αυτό βγαίνουν όλοι μαζί με όλους τους ωφελημένους κρατικοδίαιτους τηλεοπτικούς διανοουμένους, αθλητές, τραγουδιστές τους και άλλους αστέρες της χλίδας τους και  μαζί με όλο το κατεστημένο των τελευταίων 25 ετών μας ζητάνε να ψηφίσουμε για να συνεχιστεί  η  δικιά τους τάξη πραγμάτων, για να εξασφαλιστούν τα δικά τους προνόμια. Ζητάνε να ψηφίσουμε «ΝΑΙ».

Ζητάνε να ψηφίσουμε την διαιώνιση της καταστροφής μας ,να μεγαλώσει κι άλλο η ανεργία, να παγιωθούν οι αμοιβές στα 400 ή και 300ευρώ,να αποδεχθούμε  ότι οι μισοί τουλάχιστον από τους πολίτες αυτής της χώρας θα ζούμε στην διαρκή φτώχεια και εξαθλίωση.

Λένε: «βόηθα με φτωχέ να μη σου μοιάσω!»

 Το “Ναι” έχει ισχυρή οικονομική βάση: Ένα μέρος της ελληνικής κοινωνίας δεν ζημίωσε στη διάρκεια της κρίσης ή ζημίωσε λίγο ή το αρχικό επίπεδο διαβίωσης που είχε ήταν τόσο υψηλό ώστε οι ζημιές δεν έθιξαν ουσιωδώς την ζωή τους. Αυτό επιτεύχθηκε χάρη στην άνοδο του μέσου περιθωρίου κέρδους. Με άλλα λόγια, αυτό επιτεύχθηκε χάρη στην θεαματική αναδιανομή από το εισόδημα της εργασίας στα εισοδήματα της ιδιοκτησίας: κέρδος, τόκοι, πρόσοδοι και μπαχτσίσι, παραχώρηση ενός μεριδίου των κερδών στα στελέχη και τα παρόμοια. Η μνημονιακή περίοδος δημιούργησε τον δικό της λαό, τους οπαδούς της, το λόμπυ του “Ναι”, το πλήθος της Δεξιάς (με την ευρύτερη έννοια νδ+πασοκ+ποτάμι) μέσα από τα κανάλια της διανομής του οικονομικού πλεονάσματος που παράγει η εργασία των άλλων, η φτώχεια των άλλων, η ανεργία των άλλων (που χωρίς αυτήν δεν μειώνονται οι μισθοί για να αυξηθούν τα κέρδη, οι τόκοι και οι πρόσοδοι). 

Για αυτόν τον λόγο, στην Ελλάδα διεξάγεται στα βουβά ένας αδυσώπητος κοινωνικός πόλεμος ανάμεσα στις συντεταγμένες, συνειδητές και επιθετικές δυνάμεις της ιδιοκτησίας και σε όσους ζουν ή προσπαθούν να ζήσουν από την εργασία τους –και ο πόλεμος αυτός φτάνει τώρα στο υψηλότερο σημείο του.

 Επειδή αυτοί, «ο λαός που κερδίζει από την εκμετάλλευση των άλλων»,    μειοψηφούν προσπαθούν να κερδίσουν τους λεγόμενους ενδιάμεσους. Όσους νομίζουν ότι μπορούν να γίνουν στο μέλλον και αυτοί κερδισμένοι αλλά και όσους νομίζουν ότι θα καταστραφούν με το κλείσιμο των τραπεζών μέχρι την Δευτέρα! Τους εκφοβίζουν ότι θα χαθούν οι καταθέσεις τους, ότι θα πεινάσουν, ότι θα βγει η Ελλάδα από το ευρώ.κλπκλπ.

Για το γεγονός ότι έφυγε το ευρώ από την Ελλάδα τα τελευταία πέντε χρόνια με τις λίστες «Λαγκάρντ» ( που εύλογα μπορούμε να υποθέσουμε ότι είναι πολλές) κουβέντα!

Για την συνεχή καταστροφή του κόσμου της εργασίας αυτά τα χρόνια  τσιμουδιά! Ξεδιάντροπα λένε: «μην σηκώστε κεφάλι θα καταστραφείτε χειρότερα!»

Κινδυνολογούν ότι θα μας διώξουν από το ευρώ αν ψηφίσουμε ΟΧΙ

ΕΜΕΙΣ ΟΛΟΨΥΧΑ : ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ!

  Εμείς ο άλλος λαός, όσοι ζούμε  ή προσπαθούμε να ζήσουμε από την εργασία μας, έχουμε έναν δρόμο: να μην δεχθούμε τον αργό θάνατο που  εμμέσως δήλωσε ότι μας προτείνει ο Γιούνκερ!

 Να μην δεχθούμε την ύβρη της ποταμίσιας κας Λυμπεράκη ότι οι φτωχοί φταίνε για τη   φτώχεια τους και όχι οι πολιτικές επιλογές των μημονιακών κυβερνήσεων. Να  απορρίψουμε την υποταγή στην υπάρχουσα τάξη πραγμάτων που μας ζητάνε ο ΣΕΒ, ο ψυχροπολεμικός Σαμαράς ο σώφρων πατριώτης) και  ο ουδέποτε!  διαπλεκόμενος και πάντοτε  σκληρά εργαζόμενος με τον ταπεινό μηνιαίο  μισθό των 24.000 ευρώ ποταμίσιος  Θοδωράκης. Να αντέξουμε με χαμόγελο την κα Γεννηματά…. 

Εμείς ο λαός της εργασίας  έχουμε μία δυνατότητα: να φτιάξουμε την ζωή μας κόντρα στην  εκμετάλλευση και την νομιμοποίηση αυτής της εκμετάλλευσης. Είμαστε πολύ περισσότεροι. Έχουμε το δίκιο με το μέρος μας.

Είμαστε ηθικά ανώτεροι γιατί ζητάμε μία κοινωνία Αλληλεγγύης ,  κοινωνικής Δικαιοσύνης,  Ανθρωπιάς, πραγματικής Δημοκρατίας. Με ίσες ευκαιρίες και δυνατότητες  για όλους τους ανθρώπους. Αρνούμαστε να νομιμοποιήσουμε την ζούγκλα που μας προτείνουν  όλα αυτά τα χρόνια.

Για να έρθουν σύντομα μέρες και χρόνια ευημερίας και χαμόγελου για όλους μας.

ΥΓ Μια οφειλόμενη απάντηση στην γνήσια ερώτηση των καλοπροαίρετων συμπολιτών μας: «τι θα γίνει την  επόμενη μέρα»

 Την επομένη του δημοψηφίσματος ένα ισχυρό ΟΧΙ δεν μπορεί να αγνοηθεί  από την εξουσία της ΕΕ. Αλλά και αν αυτό συμβεί για κάποιες μέρες  θα έχουμε την δυνατότητα και θεσμικά πλέον για μια άλλη πολιτική εντός ευρώ. Χωρίς τους περιορισμούς του τραπεζικού ευρωσυστήματος μπορούμε να προχωρήσουμε  σε ετερόδοξες πολιτικές  εντός του ευρώ. Αυτές οι πολιτικές θα αποτελέσουν υπόδειγμα επικίνδυνο  για τους ισχυρούς και επωφελές για τους λαούς της ΕΕ. Έτσι θα προχωρήσουμε στην νέα Ευρώπη !

                                                                                  Δημήτρης Λαβατσής

μέλος της ΝΕ του ΣΥΡΙΖΑ Χίου