Ακίνητη ερημία
Με ευαισθησία αντέδρασε ο βουλευτής του Συνασπισμού Γιάννης Δραγασάκης σε δημοσιεύματα της εφημερίδας μας που αφορούσαν στη δοκιμασία την οποία διέρχεται η εκ Χίου δημοσιογράφος Αγγελική Χατζηδημητρίου, καταθέτοντας στη Βουλή ερώτηση προς τον υπουργό Υγείας.
Υπενθυμίζουμε συνοπτικώς τα γεγονότα: στις 8.4.2006 η συνάδελφος επισκέφθηκε κτίριο της ΔΕΗ στη Χίο για να κάνει ρεπορτάζ, πράγμα που δεν βρήκε… σύμφωνον ιδιωτικόν τινά σεκιουριτά, ο οποίος τη χτύπησε και την τραυμάτισε, με αποτέλεσμα να μεταφερθεί στην Αθήνα κι έκτοτε να νοσηλεύεται στη μονάδα αυξημένης φροντίδας του νοσοκομείου «Γ. Γεννηματάς», με τετραπληγία.
Περίπου 75 ημέρες μετά απ’ αυτό το αποτρόπαιο γεγονός κανένα πόρισμα (ΕΔΕ) δεν έχει εκδοθεί, καμμιά αναζήτηση ευθυνών δεν έχει τελεσφορήσει.
Η συνάδελφος χτυπήθηκε ενώ εκτελούσε το καθήκον της από κάποιον… praetor urbanis, μάλιστα ιδιωτικής εταιρείας, κι έκτοτε ούτε γάτα ούτε ζημιά..!
Μοιάζει ορισμένες φορές (όλο και πιο πολλές) η χώρα μας σαν μια έρημος, μέσα στην κινούμενη άμμο της οποίας ο καθένας μπορεί να χαθεί, χωρίς τίποτα δίπλα του και γύρω του να διαταράξει την ακινησία της «ερημίας του πλήθους»…
Είναι δυνατόν; Ή μήπως θα έπρεπε η ευσυνείδητη δημοσιογράφος να ήταν «επώνυμη» κατά το κακώς λεγόμενον, για να προσπαθήσει ο μιθριδατισμός μας να αποδείξει ότι δεν είναι παχύδερμο;
