Ενώ ο πόλεμος από την ιμπεριαλιστική επιθετικότητα των ισραηλινών σε αγαστή συνεργασία με την πλανητική υπερδύναμη των Η.Π.Α, την ανοχή των λοιπών κρατών και διεθνών οργανισμών εναντίων του Λιβάνου και της Παλαιστίνης καλά κρατεί και μέσα από τον θάνατο κυρίως αμάχων, διαμορφώνεται το νέο τοπίο στη Μέση Ανατολή, παρακολουθούμε οικογένειες να ξεκληρίζονται, παιδιά τραυματισμένα να κλαίνε χωρίς να μπορούν να αντιληφθούν τι τους συμβαίνει. Η βαρβαρότητα που ζουν οι λαοί της Μέσης Ανατολής δεν είναι αποτέλεσμα της δικής τους «κατωτερότητας» ή μοίρας αλλά η ρατσιστική πολιτική των ισχυρών της γης και της δικής τους πολιτιστικής και πολιτικής «ανωτερότητας». Δια πυρός αλλάζουν οι κυρίαρχοι τον γεωπολιτικό χάρτη της περιοχής.
Τα καραβάνια των προσφύγων παίρνουν τον δρόμο της ξενιτιάς, και αρκετοί από αυτούς θα βρεθούν κρατούμενοι στο Μερσινίδι.
Η Επιτροπή Αλληλεγγύης στους Πρόσφυγες τα τελευταία πέντε χρόνια προσφέρει όλα όσα από κοινού αντιλαμβανόμαστε ως πολιτική πραγμάτωση της αλληλεγγύης στους πρόσφυγες. Η θριαμβολογία της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης για το ότι επιτρέπει την είσοδο στον χώρο κράτησης ώστε να προσφερθεί εθελοντικά ανθρωπιστική βοήθεια και νομική συνδρομή στους πρόσφυγες, πράγμα αυτονόητο για εμάς, είναι στην πραγματικότητα όνειδος και ντροπή.
Πίσω από το θριαμβευτικό Δελτίο Τύπου μία αλήθεια αναδύεται. Η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση δεν επιτρέπει την είσοδο στην Επιτροπή Αλληλεγγύης αλλά στην ΜΚΟ «Δίκτυο Προσφύγων και Μεταναστών» και σε εξουσιοδοτημένα μέλη της.
Ας αφήσει λοιπόν ο κύριος Λαμπρινούδης τα κροκοδείλια δάκρυα περί δήθεν ενδιαφέροντος για τους πρόσφυγες και ας αποδείξει στην πράξη το ενδιαφέρον του.
Στη Χίο η συλλογικότητα που δραστηριοποιείται για τα θέματα των προσφύγων είναι η Επιτροπή Αλληλεγγύης, επομένως σε αυτή και τα μέλη της πρέπει να επιτραπεί η είσοδος.
Τα λοιπά είναι απτή απόδειξη πολιτικάντικων χειρισμών συνήθης άλλωστε πρακτική του κυρίου Λαμπρινούδη.
Διαφήμιση
