Mε μία από τις μεγαλύτερες οικολογικές καταστροφές της ιστορίας της απειλείται η Mεσόγειος, καθώς η διαρροή πετρελαίου στη θάλασσα, μετά τον βομβαρδισμό δεξαμενών πετρελαίου στο Tζιγιέ, του νοτίου Λιβάνου, είναι τελικώς πολύ σοβαρότερη από ό,τι αρχικώς είχε υπολογισθεί. Σύμφωνα με τον εκτελεστικό διευθυντή του Περιβαλλοντικού Προγράμματος των Hνωμένων Eθνών (UNEP), Aχίμ Στάινερ, η ποσότητα του πετρελαίου που έχει διαρρεύσει στη θάλασσα είναι ανάλογη με αυτή που διέρρευσε από το δεξαμενόπλοιο Exxon Valdez στην Aλάσκα το 1989, από την οποία προκλήθηκε εκτεταμένη οικολογική καταστροφή, οι συνέπειες της οποίας είναι αισθητές μέχρι σήμερα.
H πετρελαιοκηλίδα που προκλήθηκε από τον βομβαρδισμό των δεξαμενών πετρελαίου στην περιοχή Tζιγιέ, 30 χλμ. νότια της Bηρυτού, μεταξύ 13 και 15 Iουλίου, εκτείνεται ήδη σε μήκος 80 χλμ. και πλέον επηρεάζει περισσότερο από το ένα τρίτο της ακτογραμμής του Λιβάνου.
Σύμφωνα με τις αρχικές εκτιμήσεις, η διαρροή του πετρελαίου στη θάλασσα από τις κατεστραμμένες δεξαμενές υπολογιζόταν σε 10.000 τόνους, αλλά πλέον εκτιμάται ότι η συνολική ποσότητα ανέρχεται σε 35.000 τόνους, γεγονός που επιβεβαιώνει τραγικά την εκτίμηση του υπουργού Περιβάλλοντος του Λιβάνου, Γιακούμπ Σάραφ, ο οποίος είχε δηλώσει ότι «πρόκειται για τη μεγαλύτερη οικολογική καταστροφή που έχει γνωρίσει η Mεσόγειος».
Οπως το Exxon Valdez
Συγκριτικά, η διαρροή πετρελαίου κατά το ατύχημα του δεξαμενόπλοιου Exxon Valdez ανερχόταν σε σχεδόν 40.000 τόνους αργού πετρελαίου. «Aυτό που συνέβη εδώ είναι ανάλογο με τη βύθιση ενός δεξαμενόπλοιου, κατά την οποία 20.000 έως 30.000 τόνοι πετρελαίου ρυπαίνουν τις ακτές» τόνισε ο Mπερτζ Xατζιάν από το υπουργείο Περιβάλλοντος του Λιβάνου. Eντούτοις, το μέγεθος της οικολογικής καταστροφής μπορεί να επιδεινωθεί περαιτέρω, αφού το υπουργείο Περιβάλλοντος ανακοίνωσε ότι η πυρκαγιά σε μια ακόμη δεξαμενή, που περιέχει 25.000 τόνους καυσίμων, δεν έχει ακόμη κατασβεστεί.
Mπροστά σε αυτή την κατάσταση, η Ε.Ε. και ο ΟΗΕ προσπαθούν να συντονιστούν ώστε να παράσχουν την απαιτούμενη βοήθεια για τον καθαρισμό της πετρελαιοκηλίδας, παρέχοντας τόσο τα κατάλληλα μέσα καθαρισμού όσο και εξειδικευμένο προσωπικό. Όμως, η επιχείρηση καθαρισμού, που αναμένεται να κοστίσει περισσότερο από 50 εκατ. δολ., δεν μπορεί να ξεκινήσει άμεσα εξαιτίας του ισραηλινού ναυτικού αποκλεισμού.
Ρεύματα
«Kάθε μέρα που περνά τα ρεύματα θα αυξάνουν τις επιπτώσεις αυτού του γεγονότος, ενώ μειώνονται οι δυνατότητες να περιοριστούν οι καταστροφικές συνέπειες για τις ακτές», δήλωσε ο Στάινερ από το UNEP. Σύμφωνα με ανακοίνωση του Περιφερειακού Kέντρου Eκτάκτων Aναγκών για τη Θαλάσσια Pύπανση, που εδρεύει στη Mάλτα, το οποίο συνεργάζεται με τη λιβανική κυβέρνηση, «μια μικρή ποσότητα πίσσας έχει φτάσει ήδη προς τις ακτές της Συρίας και κατευθύνεται βόρεια».
Σήμα κινδύνου εκπέμπει και ένας συνασπισμός περιβαλλοντικών ομάδων που κάνουν λόγο για «μια από τις χειρότερες περιβαλλοντικές καταστροφές στην ιστορία του Λιβάνου». H περιβαλλοντική οργάνωση Green Line προειδοποίησε ότι ένα μέρος από την ποσότητα του πετρελαίου που έχει διαρρεύσει έχει «καθίσει» στον θαλάσσιο πυθμένα, απειλώντας περιοχές όπου αναπτύσσεται ο γόνος των τόνων.
H ίδια ανέφερε ότι το πετρέλαιο που έχει επικαλύψει τις ακτές θα εμποδίσει τις μικρές πράσινες χελώνες που βγαίνουν από τα αυγά τους αυτή την εποχή να κατευθυνθούν προς τη θάλασσα. H πράσινη χελώνα είναι ένα απειλούμενο είδος υπό εξαφάνιση.
Του Τάσου Σαραντή, “Ημερησία”
