Πριν προχωρήσουμε στην ανάπτυξη των θέσεων της ΟΝΝΕΔ και της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ για το σχέδιο νόμου, κρίνουμε αναγκαίο να αναφερθούμε στη συγκυρία κατά την οποία αυτό είδε το φως της δημοσιότητας με την κατάθεσή του στη Βουλή. Οι βασικές παράμετροι που ορίζουν αυτήν τη συγκυρία είναι η Αναθεώρηση του άρθρου 16, τα όσα λαμβάνουν χώρα στα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ τους τελευταίους μήνες και ο διενεργηθείς Εθνικός Διάλογος για την Παιδεία. Αναλυτικότερα:
· Η μεταρρύθμιση δεν αρχίζει ούτε τελειώνει με το νόμο-πλαίσιο. Ξεκίνησε με το Νόμο 3374/2005 για την ίδρυση της Αρχής Διασφάλισης Ποιότητας στην Ανώτατη Εκπαίδευση (αξιολόγηση) και την Αναθεώρηση του άρθρου 16. Το γεγονός αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία, αφού το σύνολο της πρότασης αυτής είχε κατατεθεί πριν από τις εκλογές του 2004 και αποτελούσε κεντρικό τμήμα στο Κυβερνητικό Πρόγραμμα. Με το πρόγραμμα αυτό συμφώνησε η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων ψηφοφόρων. Και σήμερα, μέσα από το σύνολο των διενεργούμενων δημοσκοπήσεων, προκύπτει ότι η πλειοψηφία των πολιτών αντιλαμβάνεται την αναγκαιότητα της μεταρρύθμισης και επιθυμεί αυτή να προχωρήσει.
· Το σχέδιο νόμου κατατέθηκε μετά από μια μακρά (τη μακροβιότερη που έχει λάβει ποτέ χώρα) διαδικασία διαλόγου. Στον διάλογο αυτόν, με πλήρη συναίσθηση της ευθύνης μας, η ΟΝΝΕΔ και η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ συμμετείχε από την πρώτη μέχρι την τελευταία στιγμή. Αντίθετα, διάφοροι αυτόκλητοι εκπρόσωποι των φοιτητών, προτίμησαν να απέχουν, κραυγάζοντας, καταγγέλλοντας από την πρώτη στιγμή το διάλογο ως προσχηματικό, διαφημίζοντας ουσιαστικά την έλλειψη προτάσεων, τη στείρα αντίδραση, ανάγοντας τη «δημιουργική αδράνεια» σε πολιτική επιλογή και στάση ζωής. Ο διάλογος αυτός δεν είναι -φυσικά- δυνατό να παρατείνεται επ’ άπειρον: κάποια στιγμή πρέπει να καταλήξει σε συμπεράσματα και στην υλοποίηση των αποφάσεων.
· Την ίδια στιγμή, στα ΑΕΙ της χώρας επικρατεί σύγχυση σε σχέση με το περιεχόμενο της Μεταρρύθμισης, με την πορεία των Ιδρυμάτων, με την κατάσταση των σπουδών. Με μια επιχειρηματολογία στηριγμένη στην αβάσιμη φημολογία, στην κινδυνολογία, στη βία και στο δίκιο του ισχυρού, οργανωμένες μειοψηφίες κλείνουν τις σχολές, με αποφάσεις «Γενικών Συνελεύσεων» χωρίς απαρτίες, αλλά ακόμα και χωρίς καν αποφάσεις Γενικής Συνέλευσης. Αναφέρουμε ως χαρακτηριστικό παράδειγμα τα όσα συνέβησαν χθες, μόλις μία μέρα μετά την κατάθεση του σχεδίου νόμου, στη Νομική Αθήνας, όπου η καταμέτρηση των ψήφων στη Γενική Συνέλευση, και ενώ η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ προηγείτο με σημαντική διαφορά (140 – 40), εκπρόσωποι της μειοψηφίας προκάλεσαν επεισόδια με ξυλοδαρμό των φοιτητών που ψήφιζαν την πρόταση της ΔΑΠ. Τέτοια φαινόμενα βίας δε μπορούν να είναι αποδεκτά, δεν τιμούν το φοιτητικό κίνημα, την ίδια τη δημοκρατία. Αντίστοιχες «αγωνιστικές κινητοποιήσεις» και ασκήσεις «επαναστατικής γυμναστικής» λαμβάνουν χώρα στις περισσότερες από τις κλειστές σχολές. Αποτέλεσμα αυτών των «κινητοποιήσεων» είναι κατ’ αρχήν η απώλεια της εξεταστικής περιόδου για δεκάδες χιλιάδες φοιτητών, αλλά, ακόμα χειρότερα, η διαρκής υποβάθμιση του Ελληνικού Πανεπιστημίου. Η ΟΝΝΕΔ και η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ καλούν τους φοιτητές ολόκληρης της χώρας να συμμετέχουν μαζικά στις Γενικές Συνελεύσεις των σχολών τους, να έχουν ενεργή συμμετοχή σε αυτές, να μην επιτρέπουν πλέον σε τρίτους την λήψη αποφάσεων για λογαριασμό τους.
· Και έξω από τα ΑΕΙ, στο σύνολό της η ελληνική κοινωνία συμμετέχει στην αγωνία των φοιτητών. Το βάρος των καταλήψεων στον προϋπολογισμό της κάθε οικογένειας με παιδιά φοιτητές που σπουδάζουν σε άλλη πόλη είναι δυσβάσταχτο. Με συντηρητικές εκτιμήσεις το κόστος σε κάθε Ελληνική οικογένεια για κάθε φοιτητή που σπουδάζει σε άλλη πόλη είναι πάνω από 850 ευρώ το μήνα (ενοίκιο 350 ευρώ, πάγια έξοδα 100 ευρώ και κόστος διαβίωσης 400 ευρώ) –σχεδόν 5000 ευρώ για κάθε εξάμηνο παράτασης των σπουδών. Τελικά καταδικάζεται το πιο ζωντανό κομμάτι της νεολαίας σε αδράνεια και παθητικότητα. Αναφερόμαστε στις χιλιάδες περιπτώσεις νέων που περιμένουν να πάρουν το πτυχίο τους, να αρχίσουν δουλειά, να συνεχίσουν σε μεταπτυχιακό επίπεδο τις σπουδές τους, να καταταγούν στις ένοπλες δυνάμεις, να προγραμματίσουν το μέλλον τους. Παράλληλα, ο Έλληνας φορολογούμενος επιβαρύνεται με το κόστος λειτουργίας του Ελληνικού Πανεπιστημίου, το οποίο το τελευταίο έτος δεν παράγει έργο, δεν παρέχει παιδεία, δε δημιουργεί επιστήμονες.
Ουσιαστική συμμετοχή στον Εθνικό Διάλογο
Η αναγκαιότητα της μεταρρύθμισης στο Ελληνικό Πανεπιστήμιο και το ΤΕΙ είναι κοινός τόπος. Δεν αμφισβητεί πλέον κανείς ότι το Ελληνικό ΑΕΙ πάσχει και ότι έχει ανάγκη από άμεσες και δραστικές λύσεις, προκειμένου να καταφέρει να βγει από την κρίση. Προβλήματα υπάρχουν σε κάθε επιμέρους παράμετρο των ΑΕΙ. Για την έξοδο της Ανώτατης Εκπαίδευσης από την κρίση της, διενεργήθηκε ο Εθνικός Διάλογος για την Παιδεία. Στο διάλογο αυτό, που άλλοι προτίμησαν να τον περιφρονήσουν, καταγγέλλοντας τον ως προσχηματικό, η ΟΝΝΕΔ και η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ επέλεξε συνειδητά να συμμετάσχει, γιατί διέβλεψε τη δυνατότητα να προωθήσει τις προτάσεις της. Παρακολουθήσαμε με κριτική διάθεση την όλη διαδικασία, διατυπώσαμε τις αντιρρήσεις μας, όπως επιβάλλει η ιστορία της παράταξής μας. Ο διάλογος αυτός μόνο προσχηματικός δεν ήταν. Η διάρκειά του, το εύρος των θεμάτων που συζητήθηκαν, όσο και το πλήθος των συνδιαλλεγομένων ήταν πραγματικά πρωτοφανή στα εκπαιδευτικά χρονικά. Και από την άλλη, αποδεικνύεται μια εξελικτική διαδικασία στις προτάσεις του Υπουργείου -από το πόρισμα του ΕΣυΠ μέχρι το προσχέδιο προς συζήτηση του Ιουνίου και μέχρι το σημερινό σχέδιο νόμου. Τα παραπάνω κάνουν ακόμα βαρύτερη την ευθύνη όλων αυτών που επέλεξαν να απέχουν από τη διαδικασία. Πλην Λακεδαιμονίων…
Υλοποίηση των προτάσεων της ΟΝΝΕΔ και της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ
Με τη συμμετοχή της στο σύνολο της διαδικασίας, η ΟΝΝΕΔ και η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ είχε την τιμή να δει πολλές από τις προτάσεις της να υλοποιούνται. Και οι προτάσεις αυτές δεν υλοποιούνται μόνο στον κατατεθειμένο νόμο-πλαίσιο, αλλά σε ολόκληρη τη διενεργούμενη εκπαιδευτική μεταρρύθμιση. Οι θέσεις μας αυτές -θέσεις εικοσαετίας- είναι κατατεθειμένες στις προτάσεις παιδείας, οι οποίες εδώ και δεκαπέντε χρόνια δημοσιεύονται και εγκρίνονται από τους φοιτητές στις φοιτητικές και σπουδαστικές εκλογές. Πλέον είναι δικαίωση για όλους μας η υλοποίηση των προτάσεων αυτών. Αναφέρουμε αναλυτικά:
· Κάρτα συγγραμμάτων. Απαιτήσαμε την κατάργηση του μονοπωλίου του ενός συγγράμματος, αμφισβητήσαμε την καθηγητική αυθεντία. Αντιδράσαμε στο φαινόμενο των καθηγητών-εκδοτών και μονοπωλιακών εμπόρων των βιβλίων τους. Προτείναμε ο φοιτητής να έχει τη δυνατότητα επιλογής του συγγράμματος που θα του παρασχεθεί μέσα από λίστα συγγραμμάτων. Ο νέος νόμος-πλαίσιο περιλαμβάνει τέτοια λύση. Είναι σημαντικό το ότι η κάθε σχολή έχει την ευθύνη να ορίσει τη λίστα συγγραμμάτων μέσα από την οποία ο φοιτητής της θα επιλέγει αυτό που επιθυμεί, ενώ η κοστολόγηση θα γίνεται από το Υπουργείο Οικονομικών και το ΥπΕΠΘ, ώστε να αποφεύγεται η κατασπατάληση του δημοσίου χρήματος. Το ζητήσαμε – το πετύχαμε.
Ελπίζουμε ότι η μεταβολή της διατύπωσης από την πρόταση του Ιουνίου, σύμφωνα με την οποία θα καταρτιζόταν εθνικός κατάλογος συγγραμμάτων από το ΣΑΠΕ, δε συνεπάγεται σε καμία περίπτωση ότι η συγκεκριμένη ρύθμιση δε θα εφαρμοστεί από τις Γενικές Συνελεύσεις , ότι η διάταξη θα μείνει κενό γράμμα. Σε σχέση με αυτό προτείνουμε ρύθμιση ανάλογη με αυτή του άρθρου 4 παρ. 2 (τροποποιεί το άρθρο 5 παρ. 4 του Ν. 2083/1992), ότι δηλαδή δε θα επιτρέπεται έκδοση διοικητικών ή άλλων πράξεων από το συγκεκριμένο ΑΕΙ, μέχρι να καταρτιστεί ο κατάλογος με περισσότερα του ενός συγγράμματος για κάθε μάθημα.
· Διάρκεια σπουδών – αιώνιοι φοιτητές. Τον Ιούνιο η πρόταση του Υπουργείου ήταν η διαγραφή των φοιτητών μετά την πάροδο του χρόνου του ενδεικτικού προγράμματος σπουδών προσαυξημένου κατά το ήμισυ (1,5ν). Στην συνέντευξη τύπου που παραθέσαμε τότε διατυπώσαμε τη διαφωνία μας με την πρόταση, αντιπροτείνοντας διπλάσιο χρόνο από αυτόν του ενδεικτικού προγράμματος (2ν). η θέση μας αυτή έγινε δεκτή. Θετική είναι η ρύθμιση και για τους εν ενεργεία φοιτητές οι οποίοι αυτή τη στιγμή έχουν υπερβεί το χρόνο του ενδεικτικού προγράμματος, με την πρόβλεψη πενταετούς προθεσμίας για την περαίωση των σπουδών τους. Το ζητήσαμε – το πετύχαμε.
· Αυτοδιοίκηση των Ιδρυμάτων: Εσωτερικοί κανονισμοί, γραμματέας ΑΕΙ, οικονομικός έλεγχος ΑΕΙ, μελέτη σκοπιμότητας για την ίδρυση νέων τμημάτων, προγραμματισμός τετραετίας. Το Πανεπιστήμιο πρέπει να αυτοδιοικείται. Αυτό είναι πάγια πρότασή μας. Για το σκοπό αυτό χρειάζεται σαφές πλέγμα κανονιστικών διατάξεων (εσωτερικό κανονισμό) και διοικητική και οικονομική διάρθρωση τέτοια που να εξασφαλίζει τις βασικές προϋποθέσεις της αυτοδιοίκησής του. Αυτό κατοχυρώνεται από πλήθος διατάξεων του νόμου-πλαισίου. Το ζητήσαμε – το πετύχαμε.
· Υποτροφίες και φοιτητικά δάνεια, δυνατότητα διδασκαλίας μαθημάτων σε ξένη γλώσσα. Προτάσεις της παράταξής μας οι οποίες για πρώτη φορά περιλαμβάνονται σε νόμο για τα ΑΕΙ. Το ζητήσαμε – το πετύχαμε.
· Προαπαιτούμενα μαθήματα. Στην πρόταση του Ιουνίου προβλεπόταν υποχρεωτικός καθορισμός προαπαιτουμένων μαθημάτων. Με την πρόταση αυτή διαφοροποιηθήκαμε στην συνέντευξη τύπου που δώσαμε τότε. Ζητήσαμε τότε να μην αλλάξει το ισχύον καθεστώς που προβλέπει μεν τη δυνατότητα καθορισμού προαπαιτούμενων μαθημάτων, αλλά να αφήνει το ζήτημα στην ευχέρεια του κάθε τμήματος, προκειμένου να υπάρχει εναρμόνιση με το πρόγραμμα σπουδών κάθε σχολής. Και η θέση μας αυτή έγινε δεκτή. Το ζητήσαμε – το πετύχαμε.
· Αρχή της δημοσιότητας. Στις Προτάσεις Παιδείας μας ζητήσαμε τη δημοσίευση σε ιστοσελίδα του κάθε μαθήματος διαγράμματος της ύλης και του προγράμματος του μαθήματος, βιβλιογραφίας και κάθε λοιπής τεκμηρίωσης του μαθήματος. Αυτό καθιερώνεται σε δύο άρθρα του νέου νόμου-πλαισίου. Παράλληλα η αρχή διευρύνεται με την υποχρέωση του ΑΕΙ να δημοσιοποιεί τα οικονομικά στοιχεία του, τα διοικητικά τους όργανα και τις αποφάσεις τους, αλλά και κάθε άλλης πληροφορίας με την οποία ο πολίτης θα μπορεί να σχηματίζει εικόνα για τη λειτουργία του ΑΕΙ. Το ζητήσαμε – το πετύχαμε.
Όλα αυτά τα πετύχαμε με την επί δεκαετίες συνεπή και συνεχή προβολή και υπεράσπιση των θέσεών μας, αλλά και μέσα από τη συμμετοχή μας στον Εθνικό Διάλογο για την Παιδεία, όπως μας υπαγόρευε η ευθύνη της μεγαλύτερης πολιτικής νεολαίας της χώρας και της μεγαλύτερης φοιτητικής παράταξης της χώρας. Είμαστε περήφανοι για αυτά που καταφέραμε. Νοιώθουμε παράλληλα βαρύτερη την ευθύνη για ανάλογα επιτεύγματα και στο μέλλον, και σε άλλους τομείς της δράσης μας.
Επισημάνσεις
Υπάρχουν, φυσικά, ακόμα πολλά ακόμα που κατά τη γνώμη μας μπορούν να γίνουν. Στο σημείο αυτό δηλώνουμε με παρρησία ότι εφόσον υπάρξουν τολμηρές προτάσεις προς την σωστή κατεύθυνση από οποιανδήποτε άλλο χώρο, ακόμη και από το ΠΑΣΟΚ, πρώτοι εμείς είμαστε πρόθυμοι να τις υιοθετήσουμε μένοντας απαρέγκλιτα πιστοί στο όραμα μας για το Πανεπιστήμιο του μέλλοντος. Αυτή, άλλωστε, είναι και η ουσία του διαλόγου: η σύνθεση των θέσεων, η επιδίωξη συναίνεσης, η εύρεση της μέσης λύσης, χωρίς όμως και αυτό να σημαίνει το τέλος κάθε διαδικασίας. Άλλωστε, η μεταρρύθμιση δεν είναι μια πράξη άπαξ συντελούμενη, αλλά μια ζωντανή διαδικασία συνεχώς εξελισσόμενη που κρίνεται μέσα από την καθημερινή πρακτική. Είμαστε ζωντανό κομμάτι της ελληνικής νεολαίας, παρακολουθούμε και θα παρακολουθούμε την μεταρρυθμιστική διαδικασία, διατηρούμε το δικαίωμα στη γνώμη, στη διατύπωση κριτικής και στην επανακατάθεση των προτάσεών μας για ένα καλύτερο Πανεπιστήμιο. Η κυβέρνηση έχει αποδείξει ότι είναι δεκτική σε προτάσεις για τη βελτίωση των ΑΕΙ. Πάνω στο νόμο-πλαίσιο κτίζουμε τη συνέχεια του Ελληνικού Πανεπιστημίου. Και στη συνέχεια αυτή θα είμαστε παρόντες. Αναφέρουμε τα εξής θέματα:
· Καθεστώς οργάνων συνδιοίκησης. Στο άρθρο 22 του νόμου-πλαισίου γίνεται λόγος για την «εκλογή των τακτικών και αναπληρωματικών μελών του διοικητικού συμβουλίου του συλλόγου από φοιτητές του τμήματος με βάση τον αριθμό των ψήφων που συγκέντρωσε το κάθε ψηφοδέλτιο» χωρίς να γίνεται σαφής αναφορά στις φοιτητικές εκλογές. Θεωρούμε αυτονόητο ότι στις εκλογές αυτές αναφέρεται ο νόμος, ζητάμε, όμως, προκειμένου να μην υπάρξουν παρανοήσεις στο μέλλον, να επαναδιατυπωθεί με περισσότερη σαφήνεια η διάταξη.
· Πανεπιστημιακό Άσυλο. Θεωρούμε αυτονόητο και είναι πάγια πολιτική θέση μας ότι το άσυλο καλύπτει κάθε χώρο, ιδιοκτησίας του ΑΕΙ, στον οποίο διενεργείται ακαδημαϊκή διαδικασία -ως εκ τούτου, χώροι όπως οι φοιτητικές εστίες και η γραμματεία, ο περιβάλλον χώρος του Πανεπιστημίου καλύπτονται σε κάθε περίπτωση από το άσυλο. Ο προσδιορισμός των χώρων στους οποίους θα εφαρμόζεται το άσυλο θα πρέπει να γίνεται σε κάθε περίπτωση με κριτήρια διασταλτικά, πάντοτε υπέρ και όχι σε βάρος του ασύλου.
· Διοικητική και υπηρεσιακή κατάσταση των καθηγητών. Προτείνουμε την καθιέρωση του θεσμού των καθηγητών πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης, με την κύρωση της έκπτωσης από τη θέση σε περίπτωση παράβασης αυτού. Είναι όρος εκ των ων ουκ άνευ για ένα σύγχρονο ΑΕΙ, άμεσα συνδεόμενος με την αξιολόγηση, το οποίο θα παρέχει παιδεία υψηλού επιπέδου, η αποκλειστική αφιέρωση του καθηγητή στο διδακτικό, ερευνητικό και συγγραφικό του έργο. Αδυνατούμε να ανεχθούμε καθηγητές που απλώς κατέχουν μια έδρα για τον τίτλο ή οι οποίοι αντιμετωπίζουν το Πανεπιστήμιο σαν μια παρεμπίπτουσα απασχόληση, για τη συμπλήρωση του εισοδήματός τους. Παράλληλα, προτείνουμε οι ρυθμίσεις που θα ισχύσουν στο μέλλον σχετικά με τη μονιμότητα των Δημοσίων Υπαλλήλων να εφαρμοσθούν και στα μέλη ΔΕΠ.
· Συνολικά στο νόμο-πλαίσιο είναι πολύ περιορισμένες οι ειδικές αναφορές στα ΤΕΙ, το τμήμα εκείνο των ΑΕΙ που χρειάζεται ιδιαίτερη πρόνοια, προκειμένου να επιτευχθεί η ουσιαστική αναβάθμισή του. Το γεγονός αυτό από μόνο του είναι σημαντική έλλειψη. Ιδιαίτερα, όμως, θέλουμε να σταθούμε σε δύο ζητήματα. Πρώτον, και πάλι δε λαμβάνεται πρόνοια για τη δυνατότητα αυτόνομης διοργάνωσης Μεταπτυχιακών Προγραμμάτων Σπουδών από τα ΤΕΙ (χωρίς τη σύμπραξη Πανεπιστημίου). Δεύτερον, η μειωμένη εκπροσώπηση των σπουδαστών των ΤΕΙ στα όργανα συνδιοίκησης και στην ανάδειξη των αρχών των Ιδρυμάτων. Ενώ δηλαδή η εκπροσώπηση των φοιτητών των Πανεπιστημίων είναι το 40% του συνόλου, για τους σπουδαστές των ΤΕΙ αυτή είναι το 25% του συνόλου. Αδυνατούμε να καταλάβουμε τη σκοπιμότητα μιας τέτοιας διάκρισης και περιμένουμε τη διόρθωση της αδικίας σε βάρος των ΤΕΙ.
· Συμμετοχή των φοιτητών στις εκλογές για την ανάδειξη των Αρχών των ΑΕΙ.
Αμφιβολίες για τη ρύθμιση που προτείνεται στο νόμο-πλαίσιο είχε διατυπώσει η παράταξή μας εξ αρχής. Η πράξη θα δείξει τελικά το κατά πόσο η πρόταση είναι προς τη σωστή κατεύθυνση ή όχι. Θεωρούμε ότι ένα τέτοιο σύστημα είναι, σε κάθε περίπτωση, μη λειτουργικό, καθώς το Πανεπιστήμιο δεν έχει τη δυνατότητα να υποστηρίξει σε καμία περίπτωση τέτοιες διαδικασίες και θεωρούμε ότι αυτό θα αποδειχθεί από την εφαρμογή της διάταξης. Παράλληλα, δεν είναι λίγοι εκείνοι, ιδίως κάποια μέλη ΔΕΠ, που, απλώς συνθηματολογώντας και ποτέ με επιχειρήματα, μιλάνε για νοσηρά φαινόμενα στις σχολές προερχόμενα από παρατάξεις. Όλα αυτά, τα συνθήματα και τους χαρακτηρισμούς, τους τα επιστρέφουμε. Σε κάθε περίπτωση συναλλαγής μέσα στις Σχολές, οι φοιτητές είναι πάντα τα θύματα των πιέσεων και των εκβιασμών, ποτέ οι θύτες. Ποτέ ένας νέος άνθρωπος δεν καταφεύγει μόνος του σε τέτοιες πρακτικές αν κάποιος δεν τον εξωθήσει σε αυτές. Οι φοιτητικές παρατάξεις έχουν τη δική τους μοναδική ιστορία, τα ιδανικά και τα οράματά τους. Είμαστε υπερήφανοι για όλες τις φοιτητικές παρατάξεις ανεξαιρέτως. Δεν θα ανεχθούμε από κανέναν την παραμικρή μομφή όσο αφορά στην αξιοπιστία των φοιτητικών παρατάξεων (η οποία άλλωστε αποδεικνύεται από την μαζικότατη συμμετοχή στις Φοιτητικές ), και πρώτοι εμείς δεχόμαστε και αναγνωρίζουμε ότι το ζήτημα της συμμετοχής των παρατάξεων στις πρυτανικές εκλογές δεν θα κρίνει την πορεία του φοιτητικού κινήματος στο μέλλον. Για το λόγο αυτό πρώτοι εμείς θα προσαρμοσθούμε στα νέα δεδομένα.
Ωστόσο σε συνέχεια και των παλαιότερων τοποθετήσεων μας επισημαίνουμε τα εξής:
Ως πολιτική νεολαία θεωρούμε ότι η λύση που προτείνεται στο νόμο-πλαίσιο θα επιτείνει τα όποια φαινόμενα διαφθοράς και συναλλαγής μέσα στα ΑΕΙ, καθώς οι υποψήφιοι θα έχουν τη δυνατότητα άμεσου επηρεασμού του εκλεκτορικού σώματος, αφού θα ψηφίζουν άμεσα οι φοιτητές, χωρίς να τους παρέχεται η προστατευτική ασπίδα της εκπροσώπησης από τις φοιτητικές παρατάξεις. Επιπλέον, οι εγγυήσεις που δίνει η αυτοδέσμευση της κάθε παράταξης, η οποία κρίνεται από τους φοιτητές για την υπευθυνότητά της και οφείλει να διασφαλίζει και τη συνέχειά της δεν είναι δυνατό να εξασφαλιστούν όταν οι υποψήφιοι θα προσπαθούν να επηρεάσουν τους μεμονωμένους φοιτητές -αναλώσιμους ψηφοφόρους- άμεσα εξαρτώμενους από τους καθηγητές τους. Υπογραμμίζουμε ότι οι φοιτητικές παρατάξεις λαμβάνουν κάθε χρόνο δημοκρατική νομιμοποίηση μέσα από τις φοιτητικές και σπουδαστικές εκλογές -στις περυσινές εκλογές μόνο ψήφισαν πάνω από 160.000 φοιτητές και σπουδαστές.
Επειδή θεωρούμε ότι η ρύθμιση αυτή πρέπει να κριθεί άμεσα κατά την εφαρμογή της, και προκειμένου να επιλυθούν οι όποιες ατέλειες, απευθύνουμε έκκληση για άμεση εφαρμογή της, χωρίς να ισχύσουν μεταβατικές διατάξεις, προκειμένου να αποδειχθεί η λειτουργικότητα ή να καταδειχθεί η αναποτελεσματικότητά της. Είμαστε έτοιμοι να παραδεχθούμε το σφάλμα μας, αν αυτό αποδειχθεί, και να αναθεωρήσουμε τη γνώμη μας. Περιμένουμε το ίδιο και από το ΥπΕΠΘ.
Ώρα ευθύνης
Καταλήγοντας, ο νόμος-πλαίσιο είναι ένας νόμος προς τη σωστή κατεύθυνση. Είμαστε ως οργάνωση υπερήφανοι που πολλές από τις ρυθμίσεις του νόμου πρώτοι εμείς τις εισηγηθήκαμε. Επαναλαμβάνουμε ότι υπάρχουν πολλά ακόμα που πρέπει να γίνουν για να μπορούμε, επιτέλους, να μιλήσουμε για ένα σύγχρονο ΑΕΙ, αντίστοιχο με αυτό που δικαιούνται οι Έλληνες νέοι.
Όμως, στο ερώτημα αν προτιμούμε να μην ψηφιστεί ο νόμος προκειμένου να μείνουν όπως έχουν κάποια επιμέρους ζητήματα, απαντούμε με σαφήνεια ότι ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΨΗΦΙΣΤΕΙ Ο ΝΟΜΟΣ ΑΜΕΣΑ, σήμερα, αύριο. Είναι σημαντικό να ψηφιστεί ο νόμος, ο οποίος είναι ικανός να δώσει στα ΑΕΙ την ώθηση που χρειάζονται. Όσες τυχόν περαιτέρω ενέργειες χρειάζεται να γίνουν, θα γίνουν στο μέλλον –αυτή τη στιγμή η άμεση αναγκαιότητα είναι να σταματήσει η αβεβαιότητα στο χώρο των ΑΕΙ και να δοθεί διέξοδος από την κρίση.
Το ζήτημα του νόμου-πλαισίου είναι εξαιρετικά σημαντικό και αφορά το σύνολο της φοιτητικής κοινότητας. Και στα θέματα αυτά δεν είναι δυνατό να κρίνουν και να αποφασίζουν οι μειοψηφίες.
Για το λόγο αυτό, καλούμε όλους τους φοιτητές και σπουδαστές ανά τη χώρα να εξαντλήσουν την υπομονή τους και να λάβουν μέρος στις Γενικές Συνελεύσεις που διεξάγονται, προκειμένου επιτέλους να αποφασίζουν οι πλειοψηφίες και όχι οι μειοψηφίες. Από τις διαδικασίες αυτές κρίνεται το μέλλον μας.
Επιπροσθέτως, καλούμε όλες τις φοιτητικές παρατάξεις να προσέλθουν στην συνεδρίαση του απερχομένου Κ.Σ. της ΕΦΕΕ. Ιδίως η πρόσκληση απευθύνεται στην ΠΑΣΠ, η οποία, ακολουθώντας προφανώς το παράδειγμα του ΠΑΣΟΚ, προτιμά να ασχολείται με τις εσωτερικές της διαδικασίες παρά με τα θέματα της παιδείας.
Και στη συνέχεια καλούμε τις υπόλοιπες παρατάξεις να αποφασίσουν άμεσα τη διενέργεια φοιτητικών εκλογών, εντός του Μαρτίου, προκειμένου να αποφασίσουν και να κρίνουν απευθείας, άμεσα, δημοκρατικά, οι φοιτητές κάθε ζήτημα που αφορά το νέο νόμο, τις θέσεις συνολικά κάθε παράταξης .
Η ετυμηγορία των φοιτητικών εκλογών είναι το μόνο μη αμφισβητήσιμο μέτρο σύγκρισης, καθώς τόσο η μαζική συμμετοχή, όσο και η δημοκρατικότητα των διαδικασιών εξασφαλίζουν το ξεκάθαρο μήνυμα του αποτελέσματος.
Έχει φτάσει για όλους μας η ώρα της ευθύνης. Καλούμε, συνεπώς, την κυβέρνηση και την εκπαιδευτική κοινότητα στο σύνολό της να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να προχωρήσουν άμεσα στις ενέργειες που απαιτούνται
