Καλημέρα από Στοκχόλμη
Περιμένοντας τα ξεπίκρισμα μιας γκίνες
Συννεφιασμένη μα και ζεστή η μέρα στις αρχές του πρώτου καλοκαιρινού μήνα. Ότι πρέπει για βόλτα στην πόλη. Μικρή αλλαγή στο πρόγραμμα και επίσκεψη στο πιο τουριστικό τμήμα της Στοκχόλμης στην Gamla Stan.
Μια βόλτα σαν και στη δική μας Πλάκα της Αθήνας. Τουριστικά καταστήματα χωρίς όμως κράχτες να σε καλούν δεξιά και αριστερά. Οι πινακίδες δεν σου προκαλούν… ανατριχίλα και γενικά τα εμπορεύματα δεν καταλαμβάνουν το χώρο των πεζοδρομίων.
Γύρω μου τα ισπανικά μου κεντρίζουν την προσοχή, πρέπει να έπεσα σε κάποιο γκρουπ που βρίσκεται εκδρομή στη Σουηδία.
Γύρω από τον κεντρικό δρόμο, πολλά στενά σοκάκια. Κτήρια με σοβάδες από κίτρινη ώχρα διαβάζω στον τουριστικό οδηγό (εκδόσεις explorer). Χαρακτηριστικό δείγμα του 18ου αιώνα.
Κλικ και η σκηνή με την κοπελιά να βρίσκεται στην είσοδο του σπιτιού της αποθανατίζεται… Πριν προλάβω να καδράρω όμως μια άλλη σκηνή στη φωτογραφική μηχανή μια ομάδα παιδιών, μαθητών γυμνασίου, περνούν από μπροστά μου ντυμένα με παραδοσιακές μεσαιωνικές (;) στολές. Ένας άλλος κόσμος ξαφνικά περνά και χάνεται…
Περιμένοντας τα ξεπίκρισμα μιας γκίνες
Συννεφιασμένη μα και ζεστή η μέρα στις αρχές του πρώτου καλοκαιρινού μήνα. Ότι πρέπει για βόλτα στην πόλη. Μικρή αλλαγή στο πρόγραμμα και επίσκεψη στο πιο τουριστικό τμήμα της Στοκχόλμης στην Gamla Stan.
Μια βόλτα σαν και στη δική μας Πλάκα της Αθήνας. Τουριστικά καταστήματα χωρίς όμως κράχτες να σε καλούν δεξιά και αριστερά. Οι πινακίδες δεν σου προκαλούν… ανατριχίλα και γενικά τα εμπορεύματα δεν καταλαμβάνουν το χώρο των πεζοδρομίων.
Γύρω μου τα ισπανικά μου κεντρίζουν την προσοχή, πρέπει να έπεσα σε κάποιο γκρουπ που βρίσκεται εκδρομή στη Σουηδία.
Γύρω από τον κεντρικό δρόμο, πολλά στενά σοκάκια. Κτήρια με σοβάδες από κίτρινη ώχρα διαβάζω στον τουριστικό οδηγό (εκδόσεις explorer). Χαρακτηριστικό δείγμα του 18ου αιώνα.
Κλικ και η σκηνή με την κοπελιά να βρίσκεται στην είσοδο του σπιτιού της αποθανατίζεται… Πριν προλάβω να καδράρω όμως μια άλλη σκηνή στη φωτογραφική μηχανή μια ομάδα παιδιών, μαθητών γυμνασίου, περνούν από μπροστά μου ντυμένα με παραδοσιακές μεσαιωνικές (;) στολές. Ένας άλλος κόσμος ξαφνικά περνά και χάνεται…
Ο δρόμος με βγάζει στα Βασιλικά Ανάκτορα. Α, ναι οι Σουηδοί έχουν βασιλιά τον Κάρολο ΙΣΤ’ και τη βασίλισσα Σίλβια. «Ο βασιλιάς φημίζεται για την οικολογική ευαισθησία που τον διακρίνει, ενώ η βασίλισσα ασχολείται πολύ με τα παιδιά, και ιδιαίτερα τα ανάπηρα», σημειώνει ο τουριστικός μας οδηγός… Τα Ανάκτορα δεν αποτελούν πλέον, σημειώνεται, κατοικία του βασιλιά αλλά παραμένουν ένα από τα κυριότερα αξιοθέατα της πόλης. Τι να τα κάνει άλλωστε ακόμα και βασιλιάς τα 608 δωμάτια των Ανακτόρων!
Είμαι τυχερός. Πέφτω στην αλλαγή της φρουράς «την πιο δημοφιλή τουριστική εκδήλωση της Στοκχόλμης». Συνωστίζομαι μαζί με πολλούς άλλους τουρίστες, στην εξωτερική αυλή των Ανακτόρων. Εδώ πια καθαρόαιμος τουρίστας φωτογραφίζω. Πιο πολύ μου κάνουν εντύπωση το ότι για τη φρουρά δεν έχουν επιλεγεί Σουηδοί- γίγαντες (και αμέσως σκέφτομαι τους δικούς μας τσολιάδες) αλλά και ο τρόπος που κρατούν τα όπλα τους. Θαρρείς και έπρεπε να μας αποκρούσουν όλους εμάς που φωτογραφίζαμε!
Είμαι τυχερός. Πέφτω στην αλλαγή της φρουράς «την πιο δημοφιλή τουριστική εκδήλωση της Στοκχόλμης». Συνωστίζομαι μαζί με πολλούς άλλους τουρίστες, στην εξωτερική αυλή των Ανακτόρων. Εδώ πια καθαρόαιμος τουρίστας φωτογραφίζω. Πιο πολύ μου κάνουν εντύπωση το ότι για τη φρουρά δεν έχουν επιλεγεί Σουηδοί- γίγαντες (και αμέσως σκέφτομαι τους δικούς μας τσολιάδες) αλλά και ο τρόπος που κρατούν τα όπλα τους. Θαρρείς και έπρεπε να μας αποκρούσουν όλους εμάς που φωτογραφίζαμε!
Ξεπικρίζοντας…
Επιστροφή στον κεντρικό δρόμο της Gamla Stan.
Παρατηρώ σε ένα μπαρ ένα ζευγάρι που παραγγέλνει μπύρα. Η μια είναι μαύρη. Γκίνες , θα είναι λέω μέσα μου. Θυμάμαι τα λόγια του φίλου Δημήτρη για τον τρόπο που την σερβίρουν στη γνωστή pub του Δουβλίνου «john mulligan».
Είχαν, μου έλεγε, μισογεμάτα ποτήρια με τη guiness (έτσι μας την έγραψε ο Δημήτρης) και όταν παράγγελνες σου τη γέμιζαν μέχρι πάνω και σου την έδιναν. Το πρώτο που σκέφτεσαι είναι ότι το κάνουν για οικονομία χρόνου ή είναι γενικώς … απαράδεκτοι (μην χρησιμοποιήσω το δικό του σχόλιο!). Μετά από χρόνια -σημειώνει ο φίλος- κατάλαβα ότι το κάνουν για να αναπνεύσει λίγο η μπύρα και να ξεπικρίσει.
Αυτό διαβάζω και εγώ στο βιβλίο του Ιρλανδού Πίτερ Σέρινταν “Σαράντα Τέσσερα” (εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ). Στη γκίνες, λέει, θα πρέπει να περιμένεις πρώτα να καθίσει ο αφρός για να τη πιεις , για να απολαύσεις όλη της τη γεύση.
Η τουριστική βόλτα κόβεται απότομα… Η επίσκεψη και παραμονή επί 5 μήνες τώρα στη Στοκχόλμη δεν γίνεται για τουριστικούς λόγους.
Και όπως το πρόβλημα είναι με τη γκίνες πως περιμένεις ενώ διψάς να καθίσει πρώτα ο αφρός, έτσι και εμείς (η Αγγελική και εγώ) πως μπορούμε να περιμένουμε για να ωριμάσουν οι συνθήκες όταν «διψά» κανείς τόσο για τη ζωή…
Διαφήμιση
