ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ καταγράφουν τις βαριές επιπτώσεις των πυρκαγιών στη ζωή μας και προτείνουν τα απαραίτητα μέτρα
Διάβρωση, ρύπανση και καρδιακά
Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ
Το μόνο «θετικό» των πυρκαγιών, ειδικά αυτής στον Γράμμο, είναι ότι θαμμένες από τον Εμφύλιο νάρκες άρχισαν να εκρήγνυνται και παύουν πλέον να αποτελούν κίνδυνο για ανθρώπους και ζώα. Από εκεί και πέρα στις περιοχές των καμένων εκτάσεων, που ξεπέρασαν το ένα εκατομμύριο στρέμματα σε όλη τη χώρα, οι επιστήμονες απαριθμούν τα αρνητικά της «προίκας» που μας αφήνει η πύρινη λαίλαπα: τις καταστροφικές συνέπειες της διάβρωσης, των κατολισθήσεων και των καθιζήσεων των εδαφών, επιπτώσεις στα υπόγεια και τα επιφανειακά νερά και σε τεχνικά έργα, φράγματα και δίκτυα.
Ο μεγαλύτερος πονοκέφαλος από την αποτέφρωση δεν είναι το διοξείδιο του άνθρακα που απελευθερώνεται ούτε τα αιωρούμενα σωματίδια, αλλά ο κίνδυνος να χαθούν από πλημμυρικά φαινόμενα χιλιάδες τόνοι εδάφους, εάν δεν ληφθούν άμεσα μέτρα, σε περιοχές όπου υπάρχει κλίση εδαφών, πριν από τις βροχοπτώσεις του φθινοπώρου.
Οι ειδικοί εκτιμούν ότι η ατμοσφαιρική ρύπανση που παρήχθη είναι μεγάλη, έχοντας υπόψη ότι κάθε χίλια καιόμενα στρέμματα δίνουν δέκα τόνους διοξείδιο του άνθρακα και PCB (το σύνολο των υπόλοιπων καυσαερίων), πράγμα που συνεπάγεται αύξηση ιογενών ασθενειών και καρδιακών νοσημάτων. Παράλληλα, θα παρατηρηθεί δραματική μεταβολή στη γεωργία και την κτηνοτροφία, με άμεσες οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις.
Σύμφωνα με τους περιβαλλοντολόγους, η φυσική αναγέννηση των βουνών, του Γράμμου, των Πρεσπών και της Αχαΐας, του Ελικώνα δεν θα έχει τους ίδιους ρυθμούς, θα εξαρτηθεί σε σημαντικό βαθμό από τη διαθεσιμότητα άκαφτων πυρήνων των ψυχρόβιων κωνωφόρων, ενώ σε περιοχές με έντονες κλίσεις υπάρχει η ανάγκη τοπικής εφαρμογής αναχωμάτων ανάσχεσης της ροής του νερού και των φερτών υλικών.
Η επόμενη μέρα απαιτεί συντονισμένες και όχι σπασμωδικές κινήσεις. Είναι πολύ πιθανόν η δική μας παρέμβαση να δημιουργήσει σοβαρότερο πρόβλημα από αυτό που έχει ήδη δημιουργηθεί. Για παράδειγμα, η συνήθης προσπάθεια αναδάσωσης με ταχυαυξή ξενικά δενδρώδη είδη, όπως ψευδακακία και αείλανθο (βρωμοκαρυδιά), που έχουν επιλεγεί για την Πάρνηθα είναι ένας σοβαρός βιασμός της ελληνικής φύσης. Τα είδη αυτά είναι προέλευσης αμερικανικής και κινεζικής αντίστοιχα. Η τοποθέτησή τους σε ένα σύστημα «που δεν τα ξέρει» αποβαίνει μοιραία για τα υπόλοιπα στοιχεία του οικοσυστήματος, τα οποία υφίστανται ισχυρό ανταγωνισμό και συνήθως υποχωρούν.
Οι φετινές πυρκαγιές, και αν ακόμη δεν ξεπεράσουν σε έκταση αυτές του 2000, ήδη είναι πολύ χειρότερες σε οικολογικές επιπτώσεις, αφού, πέρα από τα μεσογειακά οικοσυστήματα, έκαψαν και δάση που σπάνια καίγονται.
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 30/07/2007
