Δύο ερωτήσεις του Μ. Τρεμόπουλου για τη συνέχιση λειτουργίας χωματερών και τη διαχείριση των βιοαποδομήσιμων αστικών αποβλήτων
Με δύο ερωτήσεις στο Ευρωκοινοβούλιο οι Οικολόγοι Πράσινοι φέρνουν ξανά το θέμα της δραματικής υστέρησης των πολιτικών της Ελλάδας για τα απορρίμματα σε σχέση με τις υποχρεώσεις της στο πλαίσιο της ΕΕ.
Με την πρώτη ερώτησή του ο Μιχάλης Τρεμόπουλος ζητά από την Κομισιόν να αξιολογήσει τις προσπάθειες της ελληνικής κυβέρνησης να εξασφαλίσει το κλείσιμο των παράνομων χωματερών που εξακολουθούν να λειτουργούν. Επισημαίνεται πως η Ελληνική κυβέρνηση είχε δεσμευτεί προς την ΕΕ για το κλείσιμό τους μέχρι το τέλος του 2008. Σε ανακοίνωσή του τον Ιούλιο ο Συνήγορος του Πολίτη μεταξύ άλλων διαπίστωνε πως αρκετές χωματερές εξακολουθούν να παραμένουν σε λειτουργία μέχρι σήμερα χωρίς να επιβάλλονται διοικητικές και ποινικές κυρώσεις στους υπεύθυνους δήμους, και πως καθυστερεί η εκπόνηση και η υλοποίηση των μελετών περιβαλλοντικής αποκατάστασης των χώρων ανεξέλεγκτης ταφής.
Η δεύτερη ερώτηση έχει να κάνει με το κατά πόσον η Ελλάδα ανταποκρίθηκε στην υποχρέωσή της (που έληγε στις 16 Ιουλίου 2010) να μειώσει τα βιοαποδομήσιμα αστικά απόβλητα που οδηγούνται σε υγειονομική ταφή στο 75 % της συνολικής αντίστοιχης ποσότητας που είχε παραχθεί το 1995.
Ο ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων Μιχάλης Τρεμόπουλος δήλωσε σχετικά: «Δυστυχώς η ελληνική κυβέρνηση φαίνεται πως εξακολουθεί να παίζει καθυστερήσεις με την ΕΕ στο θέμα της διαχείρισης των απορριμμάτων. Μια τέτοια πολιτική θα ήταν αδιανόητη στην υπόλοιπη Ευρώπη όπου Δήμοι και Περιφέρειες υπό την πίεση πολιτών, ΜΚΟ και Πράσινων παρατάξεων κινούνται αποφασιστικά στην κατεύθυνση των «μηδενικών αποβλήτων». Για την αντίστοιχη δραματική υστέρηση της χώρας μας σε ένα τέτοιο θέμα που έχει να κάνει όχι μόνο με το περιβάλλον και την ποιότητα ζωής, αλλά και με τον ίδιο τον πολιτισμό μας, καμία «πράσινη» ρητορεία δεν μπορεί να κρύψει την απόλυτη ανεπάρκεια της κυβέρνησης και των περισσότερων οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Οι εκλογές της 7ης Νοεμβρίου ας αποτελέσουν αφορμή να ανοίξει επιτέλους και στη χώρα μας στα σοβαρά και με δεσμεύσεις ο δημόσιος διάλογος για το κρίσιμο αυτό θέμα.»
