Η 8η Μάρτη είναι άρρηκτα δεμένη με την ιστορία του εργατικού κινήματος, είναι η γυναικεία πρωτομαγιά.
Στις 8 του Μάρτη του 1857 οι εργαζόμενες στα ραφτάδικα της Νέας Υόρκης, κατέβηκαν σε απεργία και πραγματοποίησαν μεγάλη διαδήλωση διεκδικώντας ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς, μείωση των ωρών εργασίας από 16 σε 10 και εξίσωση των μισθών ανδρών και γυναικών. Η απεργία και οι μεγάλες μαχητικές εκδηλώσεις αντιμετωπίστηκαν από τους καπιταλιστές και την κυβέρνηση, με την αστυνομία, τα όπλα και τελικά βάφτηκαν με το αίμα των εργατριών. Η απεργία της 8ης Μάρτη, καθιερώθηκε ως Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, μετά από πρόταση της σοσιαλίστριας Κλάρας Τσέτκιν το 1910, στη Β΄ Διεθνή Συνδιάσκεψη των σοσιαλιστριών Γυναικών).
Άνεργες, εργαζόμενες, νέες, φοιτήτριες, αυτοαπασχολούμενες, γυναίκες της μαστίχας, συνταξιούχες, μετανάστριες,
Η φετινή 8η Μάρτη μας βρίσκει ανάμεσα στο 1,5 εκατομμύρια ανέργους, ανάμεσα στις 400.000 οικογένειες, που δεν έχουν κανένα εισόδημα, ανάμεσα στους εκατοντάδες χιλιάδες απλήρωτους εργαζόμενους, σε εκείνους που έχουν δει το μισθό τους να πετσοκόβεται, που έχουν υποχρεωθεί σε εκ περιτροπής εργασίας ακόμη και μιας μέρας την εβδομάδα, στους εργαζόμενους με μερική απασχόληση, που δουλεύουν για λίγο πάνω από 200 ευρώ.
Ανασφάλεια, φόβος, απελπισία, εργοδοτική τρομοκρατία κυριαρχούν στη ζωή μας και προσπαθούν να μας οδηγήσουν στην παραίτηση, τη μοιρολατρία και την κατάθλιψη.
Όμως όχι δεν αποδεχόμαστε ότι αυτή είναι η μοίρα μας!
Ο Σύλλογος Γυναικών Χίου που στα τέλη του 2012 έγινε επίσημα μέλος της Ομοσπονδίας Γυναικών Ελλάδας (ΟΓΕ) βαδίζει επί τρείς και πλέον δεκαετίες στα χνάρια των γυναικών, που ατσαλώθηκαν στους ταξικούς, κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες. Πρότυπά μας και οδηγοί οι γυναίκες, που μάτωσαν για την κατάκτηση των δικαιωμάτων μας, εκείνες που με σθένος και θυσίες υπερασπίστηκαν την πατρίδα και την ελευθερία ενταγμένες στην Εθνική Αντίσταση, αλλά κι εκείνες που στάλθηκαν στις εξορίες αρνούμενες να προδώσουν τις αρχές και την ιδεολογία τους.
Υπεύθυνοι για την κατάσταση που βρισκόμαστε εμείς και τα παιδιά μας είναι η Ε.Ε. το Δ.Ν.Τ., η τρόϊκα, τα μονοπώλια, η τρικομματική κυβέρνηση αλλά και αυτές που προηγήθηκαν.
Η καπιταλιστική κρίση και οι πολιτικές που ακολουθήθηκαν στα πλαίσια της Ε.Ε. μας οδήγησαν στην εξαθλίωση, στην ισοπέδωση των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων, στη διάλυση της Υγείας και της Πρόνοιας στο χτύπημα της Παιδείας και στην επιστροφή εν τέλει στο Μεσαίωνα.
Η “μήτρα” της Ε.Ε., η συνθήκη του Μάαστριχτ και ειδικότερα η “Λευκή Βίβλος”, που ψηφίστηκε το 1993 και όχι η “κακιά Μέρκελ” και η ” νεοφιλελεύθερη πολιτική” είναι η βάση για το χτύπημα των εργασιακών σχέσεων και την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων.
ΑΡΝΙΟΜΑΣΤΕ:
Ø Να βλέπουμε τα παιδιά μας να σβήνουν – προσπαθώντας να ζεσταθούν – δίπλα σε ένα μαγκάλι για να αυξήσει το κράτος τα κέρδη των καπιταλιστών απομυζώντας τη λαϊκή οικογένεια.
Ø Να λιποθυμούν τα παιδιά στα σχολεία από την ασιτία.
Ø Να περιμένουμε τα συσσίτια και τη φιλανθρωπία για να ζήσουμε.
Ø Να μας πετάνε στον Καιάδα της ανεργίας όταν δεν σκύβουμε το κεφάλι στους εκβιασμούς της εργοδοσία για μειώσεις μισθών και αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις.
Ø Να γεννάμε στο σπίτι με τη μαμή όπως οι γιαγιάδες μας για να πάρουμε το επίδομα τοκετού.
Ø Να σπουδάζουμε τα παιδιά μας με αίμα και θυσίες για να πάρουν μια θέση ανάμεσα στο 60% της ανεργίας των νέων ή για να γίνουν οι σύγχρονοι δούλοι με μισθούς 300 ευρώ που απαιτούν οι πολυεθνικές.
Ø Να μεγαλώνουμε τα παιδιά μας για να γίνουν μετανάστες στην Ευρώπη, την Αμερική, την Αυστραλία.
Ø Να δίνουμε το αίμα μας στα χαράτσια και στους αβάστακτους φόρους.
Ø Να βυθιστούμε στον καναπέ βλέποντας … τούρκικα σήριαλ και ανταλλάσσοντας συνταγές μαγειρικής.
ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ:
Μαζί με το ΠΑΜΕ, την ΠΑΣΕΒΕ, την ΠΑΣΥ, το ΜΑΣ.
Μαζί με τις γυναίκες του μόχθου, τις εργαζόμενες, τις άνεργες, τις αυτοαπασχολούμενες, τις γυναίκες της μαστίχας, τις φοιτήτριες, τις συνταξιούχες, τις μετανάστριες.
ΕΝΑΝΤΙΑ στα κόμματα που “πίνουν νερό” στο όνομα της Ε.Ε. των μονοπωλίων και στο φασιστικό μόρφωμα της “Χρυσής Αυγής”.
· Για ανατροπή των εκμεταλλευτών μας.
· Για παραγωγή και οικονομία με βάση τις δικές μας ανάγκες.
· Έξω από την Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ, για μονομερή διαγραφή του χρέους.
· Για δωρεάν Υγεία, Παιδεία, Πρόνοια, παιδικούς σταθμούς.
Σήμερα και κάθε μέρα βρισκόμαστε κοντά στην γυναίκα του μόχθου που δίνει τον αγώνα για επιβίωση και αξιοπρέπεια.
Την καλούμε να γραφτεί στο Σύλλογο Γυναικών Χίου, να πλαισιώσει τις γραμμές του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος. Εκφράζουμε την ταξική μας αλληλεγγύη σε κάθε γυναίκα, που δοκιμάζεται απ’ αυτή την πολιτική και την καλούμε να παλέψει μαζί μας οργανωμένα, στέλνοντας σήμερα και καθημερινά διπλό μήνυμα:
“ΚΑΜΜΙΑ ΜΟΝΗ ΤΗΣ! ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΑ ΑΝΤΙΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ ΜΟΧΘΟΥ ΜΑΣ”
“ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΞΕΣΗΚΩΘΕΙΤΕ! ΤΩΡΑ ΕΙΝΑΙ Η ΩΡΑ!”
8 ΜΑΡΤΗ 2013
ΤΟ Δ.Σ.
