Μετά και τα τελευταία εκείνο που μου μένει σαν αίσθηση- πολιτική αίσθηση- είναι ότι σαφώς -πιο σαφώς δεν γίνεται- η κυβέρνηση υπαναχώρησε. Δυστυχώς. Αντιλαμβάνομαι βέβαια ότι :
1) Δεν μπορώ να υπολογίσω τις αντοχές της κυβέρνησης και των πολιτών σε ενδεχόμενο μπλοκάρισμα της χρηματοδότησης και στο κατ’ ουσία κλείσιμο των τραπεζών άμεσα (από Τετάρτη όπως γράφτηκε).
2) Τις αντοχές της κυβέρνησης η οποία θα στηριζόταν σε μια αισχρή (αριθμητικά) μειοψηφία αριστερών -ενεργών και δυναμικών φυσικά, αλλά μειοψηφία-και θα ’χε απέναντι της όλους αυτούς που τρέμουν την αβεβαιότητα και την επιστροφή στη δραχμή.
3) Το δεδομένο ότι πολλοί – πάρα πολλοί- απ’ αυτούς που τώρα λένε να τα «σπάσει» η κυβέρνηση με την ΕΕ, αύριο θα διαδηλώνουν με κατσαρόλες στο Σύνταγμα ενάντια στη μιζέρια που αναγκαστικά θα περάσουμε μέχρι να βρούμε το δρόμο μας σαν χώρα έξω απ το Ευρώ.
4) Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δεν ψηφίστηκε από το 50% και του ελληνικού λαού. Ψηφίστηκε από το 41-42% και αυτό με το ζόρι.
5) Τα κείμενα τα διαβάζει κανείς όπως θέλει .
6) Όλοι εμείς γνωρίζαμε πολύ καλά ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δεν θα ρίξει και τον καπιταλισμό. Διαχείριση θα κάνει και ελπίζαμε -ουμε ότι θα βάλλει τις βάσεις ν’ αλλάξει η ελληνική κοινωνία.
Προσωπικά είμαι υπέρ της άμεσης εξόδου από το Ευρώ με ότι κόστος έχει αυτό, το οποίο κόστος συνειδητά είμαι διατεθειμένος να υποστώ προκειμένου να δούμε καλύτερες μέρες (αφού η αριστερά είναι πολύ καλή στο Να χτίζει με αλληλεγγύη).
Εάν η κυβέρνηση περάσει άμεσα το νομοσχέδιο για την ΕΡΤ, το νομοσχέδιο για τα «κόκκινα» δάνεια, τις επαναπροσλήψεις, στήσει φορολογικό νόμο και μηχανισμό σύμφωνα με τα εξαγγελλόμενα, περάσει νόμο για την απόδοση ιθαγένειας στους μετανάστες, φορολογήσει τα κανάλια και οργανώσει κατά το δυνατόν τη χώρα για οποιοδήποτε ενδεχόμενο και όλα αυτά σε 4 μήνες , τότε δεν έχω ιδιαίτερο πρόβλημα με το χαρτί που υπέγραψε τώρα προκειμένου να κερδίσει χρόνο.
Όλα τα παραπάνω όμως με μια σαφή και ανελαστική προϋπόθεση: να πει την αλήθεια στο λαό και να μη διστάσει να προχωρήσει σε δημοψήφισμα όταν και όποτε χρειαστεί. (Υπάρχει και η άποψη να πάει τώρα σε δημοψήφισμα. Πολύ φοβάμαι ότι θα το χάσουμε σύντροφοι και φίλοι). Τα δείγματα γραφής της κυβέρνησης είναι που θα πείσουν τον κόσμο να την εμπιστευτεί.
Δεν μπορώ να πω ότι είμαι αισιόδοξος. Όμως δεν μπορώ υπό τις σημερινές συνθήκες και αυτά που ακούω γύρω μου να πω ότι η κυβέρνηση είναι για πέταμα.
Εκείνο όμως που προς το παρόν πέταξε η ίδια η κυβέρνηση είναι την περηφάνια με την οποία ξεκίνησε. Είδομεν και πάντα ελπίζουμε. Ημείς και φαντάζομαι υμείς θαμάστε εκεί στις πρώτες γραμμές να κάνουμε αυτό που ξέρουμε καλύτερα.
Να διεκδικούμε…
ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΚΟΥΤΣΟΔΟΝΤΗ, από τη σελίδα του στο face book
