Δυσάρεστη είδηση και μάλιστα πρώτη στον τοπικό τύπο της Λέσβου το οριστικό κλείσιμο του ιστορικού καφενείου του νησιού, του καφενείου “Πανελλήνιον“.
Γνωστό και δημοφιλές και στους Χιώτες που περνούσαν από το Πανελλήνιον και από την οδό Κουντουριώτη Παύλου 13 της πόλης της Μυτιλήνης για έναν καφέ, από το Πανελλήνιο μόνιμο στέκι ταξιδιωτών και επισκεπτών του νησιού.
Η είδηση προκάλεσε μεγάλη θλίψη στους φίλους του Πανελλήνιου και δυστυχώς αυτή τη φορά η αυλαία του τέλους είναι οριστική.
Το ιστορικό του διάσημου καφενείου
Το καφενείο Πανελλήνιον της Λέσβου ξεκίνησε τη λειτουργία του στις αρχές του 20ου αιώνα και συγκεκριμένα το 1916 τότε που άρχιζε κι η ανάπτυξη της αστικής τάξης στη Μυτιλήνη και για δεκαετίες υπήρξε-κυριολεκτικά-, το κέντρο της ζωής της πόλης της Μυτιλήνης. Στο πατάρι του δινόνταν παραστάσεις, στην μεγάλη του αίθουσα συναυλίες.
Μεσουράνησε τον μεσοπόλεμο κι από εδώ πέρασαν μεγάλες προσωπικότητες (Ελευθέριος Βενιζέλος, Γεώργιος Παπανδρέου κλπ). Με δυο λόγια υπήρξε το κέντρο συνάντησης της κοινωνικής και πολιτικής ζωής της Μυτιλήνης.
Η διακόσμηση του Ευρωπαϊκή και πολυτελής.
Δερμάτινοι καναπέδες, γαλλικά μπιλιάρδα κλπ.
Το καφενείο κάποια στιγμή και στα μέσα της δεκαετίας του ‘90 οδηγήθηκε σε κλείσιμο για να σηκώσει αυλαία και πάλι το 2009 υπό την διεύθυνση της οικογένειας Μιχαηλίδη με συναυλίες, πολιτιστικές εκδηλώσεις, παρουσιάσεις βιβλίων κ.ά.. (Από τη σελίδα Σύνδεσμος ιστορικών καφέ Ευρώπης).
Μοιραία τώρα οδηγείται σε οριστικό κλείσιμο, το εκράν γράφει τέλος…
Ο λόγος στον λογαριασμό στο facebook <Πανελλήνιον – Panellinion> και στον κύριο Μιχαηλίδη.
<Σήμερα, 19 Μαΐου του 2022, το παραδοσιακό καφενείο “Πανελλήνιον” κλείνει ακριβώς 13 χρόνια λειτουργίας. Αυτήν την επετειακή ημερομηνία, η διευθύνουσα ομάδα του Πανελληνίου επέλεξε να ρίξει αυλαία, να αποχαιρετήσει τους θαμώνες και να ολοκληρώσει τη διαδρομή του.
Ο χώρος άνοιξε το 2009, ύστερα από συνειδητή και ενδόμυχη επιθυμία να αποτελέσει κέντρο πολιτισμού, σταθμό επικοινωνίας των ανθρώπων, ξεγνοιασιάς και προβληματισμού.
Φιλοξένησε δεκάδες καλλιτέχνες, ποιητές και συγγραφείς, αλλά πρωτίστως αγκάλιασε τους ανθρώπους του νησιού μας, μα και όσων περαστικών ξαπόστασαν στην προκυμαία του.
Κύριο αίτημά μας ήταν η ποιοτική και ηθική προσέγγιση σε ό, τι και αν προσφέραμε. Οι αμέτρητες δυσκολίες των τελευταίων ετών έθεσαν σε διαπραγμάτευση όσα εμείς θέλουμε να θεωρούμε δεδομένα. Οι συνεχείς περιορισμοί καθώς και οι έντονες μετακινήσεις του στενού μας προσωπικού δυναμικού, μας οδηγεί σήμερα, 13 χρόνια μετά, στον αποχαιρετισμό του ονείρου μας. Ευχαριστούμε τον καθένα σας ξεχωριστά για όλες τις αναμνήσεις που βάζουμε στις αποσκευές μας, για τις χαρές και τις λύπες, τις μουσικές και τα λόγια, τις σιωπές και τα γέλια. Σμιλέψαμε αυτόν τον χώρο με περισσή αγάπη και ευχόμαστε σύντομα να τον δούμε να ανθίζει ξανά, όπως του αξίζει.Οικογένεια Μιχαηλίδη.>…
Αλήθεια, υπάρχει Χιώτης ή άλλος επισκέπτης της Λέσβου που να μην πέρασε κι από το παραδοσιακό “Πανελλήνιον”; Δεν νομίζω.
Αφορμή για το αφιέρωμα αυτό στο ιστορικό καφέ της Λέσβου η ανάρτηση της Μυτιληνιάς εκπαιδευτικού κυρίας Ανθούλας Τσαγγαρέλλη-Ψαραδέλλη, συγκινητική και νοσταλγική ανάρτηση… οικογενειακής υπόθεσης εφόσον το Πανελλήνιο συνδέεται με τις παιδικές της μνήμες όταν μικρό κοριτσάκι επισκεπτόταν εκεί – αρχές του ’60-, τον αγαπημένο της πατέρα Παράσχο Ψαραδέλλη σερβιτόρο του καφενείου να του πάει το Κυριακάτικο φαγητό από το σπίτι αλλά και για να πάρει από εκείνον το δωράκι της, το αγαπημένο της παγωτό που σέρβιρε το καφενείο. Τι άλλο;
Όπως μου δήλωσε όταν της ζήτησα την άδεια δημοσίευσης της οικογενειακής της φωτογραφίας ο αείμνηστος πατέρας της Παράσχος τότε –από όσα θυμάται-, εργαζόταν όπως κι όλοι οι σερβιτόροι με ποσοστά αλλά παρόλα αυτά η οικογένεια τους περνούσε μία άνετη ζωή.
-< Ο πατέρας μου Παράσχος Ψαραδέλλης κυρία Γαΐλα, εργάστηκε στο Πανελλήνιο από το 1953 έως το 1975 κι έζησε εκεί όλο το μεγαλείο της όμορφης εκείνης εποχής…>.
-<Στην φωτογραφία ο πατέρας μου είναι ο πρώτος , αυτός μπροστά από τον συνάδελφο του>.
Το παραδοσιακό καφενείο, λοιπόν, Πανελλήνιο στην προκυμαία της Μυτιλήνης ανέβασε-έγραψε τη σελίδα ΤΕΛΟΣ.
Ευχαριστώ θερμά την Μυτιληνιά εξαίρετη εκπαιδευτικό κυρία Ανθούλα Τσαγγαρέλλη-Ψαραδέλλη για την βοήθεια της.
Για το chiosnews.com
Τασσώ Γαΐλα.
Αρθρογράφος-Ερευνήτρια.
