Μια Οικονομική Επιτροπή που κινούμενη βάση της εισήγησης δεν πρότεινε μείωσε κατά πολύ των τιμών, μην τυχόν και το υπουργείο Οικονομικών δεν δώσει σημασία…
Αναδημοσιεύουμε στη συνέχεια το άρθρο του Νίκου Μπελαβίλα, επικεφαλής της δημοτικής παράταξης “Πειραιάς για Όλους” που αφορά μεν τον Πειραιά αλλά κάλλιστα θα μπορούσε να αφορά και άλλες περιοχές:
Με τις αυξήσεις των τιμών αξιών γης ένα «αντικειμενικό» οικονομικό εργαλείο του κράτους μετατράπηκε σε οδοστρωτήρα ταξικής φορολόγησης στις περιοχές κατοικίας των λαϊκών συνοικιών του Πειραιά.
Παρότι οι λέξεις ακούγονται βαριές και για κάποιους ίσως υπερβολικές, δεν γίνεται αλλιώς κατανοητό με τι τρόπο ορίστηκαν οι νέες τιμές ακινήτων. Γιατί το πανάκριβο παράκτιο μέτωπο με θέα τον Σαρωνικό, δηλαδή η Πειραϊκή, η Καστέλλα και το Μικρολίμανο δέχθηκαν μηδενικές αυξήσεις;
Eνώ οι εσωτερικές γειτονιές κατοικίας με ασφυκτική δόμηση, με γερασμένο κτιριακό δυναμικό και ελάχιστες υποδομές δημόσιου χώρου και πρασίνου όπως ο Άγιος Νείλος, η Καλλίπολη, η Γούβα Βάβουλα και η Ευαγγελίστρια, υφίστανται αυξήσεις πάνω από 40%;
Ή για ποιο λόγο, η γειτονιά που περιβάλλει τη λαμπρή και ελκυστική ανάπλαση του Αγίου Διονυσίου, εκεί που το real estate επελαύνει, έχει τις ίδιες τιμές και αυξήσεις με τις πιο φτωχές γειτονιές της Παλιάς Κοκκινιάς, των Καμινίων και των Ταμπουρίων όπου εμφανίζονται αντικειμενικές τιμές ως και διπλάσιες από τις πραγματικές τιμές αγοραπωλησιών.
Η κατάσταση είναι άσχημη: Νέα οριζόντια υψηλή φορολόγηση της στέγης για όλες τις περιοχές εκτός από τις πολύ ακριβές. Άλλη μία φούσκα ακινήτων σαν αυτή της εποχής του Χρηματιστηρίου και του 2004. Και ταυτόχρονα η Ελλάδα είναι η μοναδική ευρωπαϊκή χώρα που κατάργησε εν μέσω μνημονίων το 2010-2012 την κοινωνική κατοικία, ένα κράτος με σχεδόν ανύπαρκτη πολιτική στέγης.
Όλα τούτα συμβαίνουν σε μία πόλη με τρεις χιλιάδες νεκρά ακίνητα εκ των οποίων χίλια ερείπια, με 28% κλειστά διαμερίσματα και με το 67% των κτιρίων κτισμένα προ του 1985.
Το αποτέλεσμα της πολιτικής σύγκλισης όλων των δημοτικών παρατάξεων και της δουλειάς που έγινε, ήταν η ομόφωνη απόφαση του Δήμου Πειραιά, μία απόφαση που έρχεται να συμπληρωθεί στις αντίστοιχες των πειραϊκών δήμων και ‘άλλων του μητροπολιτικού συγκροτήματος οι οποίοι ζητούν ακριβώς τα ίδια, ακύρωση της αύξησης των αντικειμενικών αξιών.
