Γεννήθηκε στη Σαλονίκη· πρόλαβε να δει τους ποιητές αυτός.
Τα χρόνια που εξαγόρασε, η φαντασία του τα βάφτιζε παιδικά.
Κι αν τον ρωτούσαν πού βρήκε δεκανίκι, θα αποκρινόταν: «γεννήθηκα στη Σαλονίκη και ξέρω απ’ έξω τη διαδρομή».
Τα χρόνια που εξαγόρασε, η φαντασία του τα βάφτιζε παιδικά.
Κι αν τον ρωτούσαν πού βρήκε δεκανίκι, θα αποκρινόταν: «γεννήθηκα στη Σαλονίκη και ξέρω απ’ έξω τη διαδρομή».
Οι έπαινοι του φιλολόγου του στα γυμνασιακά του χρόνια, για την ικανότητά του στην έκθεση, του χάρισαν την απαραίτητη δόση έπαρσης για να πιστέψει πως η παραμυθία του θα έβρισκε ευήκοα ώτα.
Υπηρέτησε το νέο κύμα, τη ροκ, το λαϊκό και το παραδοσιακό τραγούδι, ως άγγελος και εξάγγελος μιας γενιάς που έψαχνε διέξοδο στους πόθους της, που ακολουθούσαν υπόγεια διαδρομή, ώσπου να τιναχτεί σαν μαύρο πνεύμα η τρομερή της λαλιά.
Υπηρέτησε το νέο κύμα, τη ροκ, το λαϊκό και το παραδοσιακό τραγούδι, ως άγγελος και εξάγγελος μιας γενιάς που έψαχνε διέξοδο στους πόθους της, που ακολουθούσαν υπόγεια διαδρομή, ώσπου να τιναχτεί σαν μαύρο πνεύμα η τρομερή της λαλιά.
Δεν είχε νέα ευχάριστα να πει.
Στη νύχτα που διαδεχόταν τη νύχτα πρόβαλε την αμφισβήτηση, έγινε η φωνή ενός τόπου που «όσοι αγαπούνε τρώνε βρώμικο ψωμί», ενδύθηκε το φως για να φωτίσει τις αιτίες που μας αφήνουν μισούς.
Στη νύχτα που διαδεχόταν τη νύχτα πρόβαλε την αμφισβήτηση, έγινε η φωνή ενός τόπου που «όσοι αγαπούνε τρώνε βρώμικο ψωμί», ενδύθηκε το φως για να φωτίσει τις αιτίες που μας αφήνουν μισούς.
Αυτός ο εκκρεμής, με νότες και λόγια, προσπάθησε να ξεδιαλύνει το νέφος που εμφύσησε μια γενιά· το σκότος που —πάντα— χρεώνεται αλλού.
Προσπάθησε να ερμηνεύσει τους συνομίληκούς του —και τους λίγο μικρότερους— με τις αιώνιες δυσθυμίες τους,
με το κενό και με το «αμφισβητώ»,
σαν πετρωμένοι μέσα στο καθιστικό.
Προσπάθησε να ερμηνεύσει τους συνομίληκούς του —και τους λίγο μικρότερους— με τις αιώνιες δυσθυμίες τους,
με το κενό και με το «αμφισβητώ»,
σαν πετρωμένοι μέσα στο καθιστικό.
Αγαπήθηκε και αμφισβητήθηκε — όπως ταιριάζει σε κάθε μπροστάρη που ζητά να τον αγκαλιάσουν γι’ αυτό που είναι.
Κι ήταν πάρα πολύ.
Θα μας λείψεις, Διονύση.
Διαφήμιση
