Όταν στις 15/6 δημοσιεύτηκε το κείμενό μου, με τίτλο, “ΠΡΙΝ ΑΛΕΚΤΩΡ ΛΑΛΗΣΕΙ”, για όσους έπεσε στην αντίληψή τους, είχα επισημάνει μεταξύ των άλλων, ότι αυτό που προέχει δεν είναι η “ΚΟΝΤΡΑ” αλλά στο πώς θα βρεθεί η κοινή συνισταμένη, προκειμένου να τολμήσουμε για να παρθούν επίπονες αποφάσεις που θα αφορούν όχι την διάλυση των Αγροτικών Συλλόγων (Α.Σ.) αλλά το εγγύς μέλλον της μαστίχας.
Αποφάσεις επίπονες που για να υλοποιηθούν πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι να εισπράξουμε και το κόστος που τους αναλογεί.
Δυστυχώς αντί της αποφυγής της “ΚΟΝΤΡΑΣ” επιλέχθηκε η μέθοδος του fasttrack, που όπως ήταν αναμενόμενο τέτοιου είδους διαδικασίες εκτός από ατελέσφορες είναι και διχαστικές.
Το μεγάλο ερώτημα είναι ότι εκτός της “ΚΟΝΤΡΑΣ” που αναπτύχθηκε μέσα από το ΝΑΙ και ΟΧΙ, ελάχιστοι τόλμησαν να βάλουν το “δάχτυλο επί του τύπου των ήλων”, γιατί εξίσου σημαντικό πρόβλημα εκτός της μετατροπής της Ε.Μ.Χ. σε πρωτοβάθμιο συνεταιρισμό και την κατάργηση των πρωτοβαθμίων Αγροτικών Συλλόγων, είναι και το θέμα της Βιοκαλλιέργειας, γιατί εκτός των άλλων η πιστοποίηση της μαστίχας σε προϊόν Βιοκαλλιέργειας θα συντελέσει τα μέγιστα στο να απομονωθούν οι λαθρέμποροι και το λαθρεμπόριο, όπως επίσης έχω επισημάνει αρκετές φορές πως το οικονομικό όφελος μιας παραγωγής δεν εξαρτάται από την ποσότητα του προϊόντος αλλά από την ποιότητά του.
Για αυτό η ΒΙΟΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ είναι μονόδρομος στη νέα τάξη πραγμάτων, που τον ακολουθούν σχεδόν όλοι οι παραγωγή των προϊόντων στις ανεπτυγμένες χώρες.
Παρόλα αυτά άκρα σιωπή ακόμα και στην αχαρακτήριστη ΠΡΑΞΗ της ΜΕΝΤΙΤΕΡΡΑ ΑΕ που ενώ θα έπρεπε να είχε συνοδοιπόρους το σύνολο των μαστιχοπαραγωγών, δυστυχώς τους άφησε να περιπλανούνται στα σοκάκια του παράδρομου, χωρίς να ληφθεί υπόψη ότι τέτοιες πράξεις έχουν σαν κοινό παρονομαστή τις ανεξέλεγκτες καταστάσεις.
Γιατί αν σε όλα αυτά αθροιστούν και όλα όσα θα ακολουθήσουν, το «τοπίο που θα διαμορφωθεί» θα είναι τέτοιο που δεν θα ξεκαθαρίζει ούτε με το ποιος θα πείσει ποιους, ούτε με την καταγραφή των δικών μας και των δικό σας, γιατί άλλο πράγμα είναι οι εκλογικές διαδικασίες και άλλο πράγμα να θέτεις υπό διαβούλευση την 88χρονη πορεία αυτού του όλου “ΟΙΚΟΔΟΜΗΜΑΤΟΣ” της Ε.Μ.Χ. και των 20 Πρωτοβάθμιων Αγροτικών Συλλόγωντης.
Ένα “ΟΙΚΟΔΟΜΗΜΑ” που δεν είναι ιδιοκτησία κανενός, γιατί ανήκει πρωτίστως σε όλους όσους αντί της σιγουριάς του μόνιμου σταθερού μισθού, επέλεξαν τον ιδρώτα και τις απρόβλεπτες καταστάσεις που δημιουργούνται από τα φυσικά φαινόμενα, για αυτό και είναι ανεπίτρεπτο να συμπεριφερόμεθα σε αυτό το “ΟΙΚΟΔΟΜΗΜΑ”, σαν να είναι ένα από τα καταστήματα της κατηγορίας ΕΙΔΑ ΦΩΣ ΚΑΙ ΠΕΡΑΣΑ.
Για αυτό και επιβάλλεται να δείχνουμε περισσότερο ΣΕΒΑΣΜΟ τόσο σε αυτό το “ΟΙΚΟΔΟΜΗΜΑ” όσο και σε αυτούς που βιοπορίζονται αποκλειστικά από αυτό μέσα από τις πιο αντίξοες συνθήκες και καταστάσεις, που παρά ταύτα έμειναν όρθιοι και συνεχίζουν όπως οι πρόγονοί τους να στηρίζουν το προβλεπόμενο από το σύνταγμα δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι.
Ένα ΣΕΒΑΣΜΟ που δεν επιβεβαιώνεται μόνο με τον εκσυγχρονισμό και την αναβάθμιση των εγκαταστάσεων, για την βελτίωση του καθαρισμού της παράδοσης και παραλαβής της μαστίχας, ούτε με τις έρευνες για τη δημιουργία νέων φαρμάκων και συμπληρωμάτων διατροφής με βάση τις αντιμικροβιακές, αντιφλεγμονώδες και αντιοξειδωτικές της ιδιότητες που διεξάγονται με επιτυχία από το κέντρο έρευνας Μαστίχας.
Γιατί εκτός όλων αυτών των επιτυχιών δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι πρώτα προέχουν οι ΑΝΘΡΩΠΟΙ, που είναι όλοι όσοι την παράγουν και όλοι αυτοί που συμμετέχουν στην επεξεργασία της, τους οποίους έστω και καθυστερημένα οφείλουμε να τους εντάξουμε στις άμεσες προτεραιότητες μας.
Μια προτεραιότητα για την έναρξη επιστημονικών ερευνών, οι οποίες θα πρέπει να στηριχθούν μέσα από τον, ανά τακτά διαστήματα, έλεγχό τους, για την καταγραφή επιπτώσεων που είναι πιθανόν συνδεδεμένες με τους μεθόδους παραγωγής της μαστίχας, γιατί δεν αρκούν μόνο οι ενημερώσεις για την ανάγκη και τον τρόπο χρήσης των μέσων ατομικής προστασίας (Μ.Α.Π.).
Αυτές οι ανησυχίες μας δεν προέκυψαν τυχαία και δεν είναι σημερινές, μας έχουν απασχολήσει αρκετά χρόνια πριν, όταν με πρωτοβουλία του Εργατικού Κέντρο Χίου που είχα την τιμή να ήμουν πρόεδρος του, καταφέραμε εκτός των άλλων εποικοδομητικών παρεμβάσεων μας, για πρώτη φορά σε συνεργασία με το σωματείο εργαζομένων της Ε.Μ.Χ. που πρόεδρος του ήταν ο Αντώνιος Γιαλούσης και την Διοίκηση της Ε.Μ.Χ. που πρόεδρος της ήταν ο Κωνσταντίνος Γανιάρης να γίνουν οι πρώτες ουσιαστικές και σημαντικές μετρήσεις σε βλαπτικούς παράγοντες από το Κ.Υ.Α.Ε. του Υπουργείου Εργασίας, με ειδικές συσκευές που τοποθετήθηκαν σε εργαζομένους σε χώρους καθαρισμού και επεξεργασία της μαστίχας.
Επειδή στη μακρόχρονη διακονία μου στα κοινά τιμούσα και σεβόμουν τους διακριτούς ρόλους, όπως τιμώ και σέβομαι τις καθαρές κουβέντες και απόψεις που δεν κρύβουν σκοπιμότητες, για αυτό για την αποφυγή οποιονδήποτε σκέψεων για τις συχνές παρεμβάσεις μου στα θέματα της Ε.Μ.Χ., παρότι όλα αυτά τα χρόνια η οικογένειά μου παράγει με πολύ αυστηρές και επίπονες διαδικασίες συγκεκριμένη ποσότητα μαστίχας, σεβόμενοι όλους αυτούς που ζουν και βιοπορίζονται από αυτήν, δεν ζητήσαμε να έχουμε με βάση τα χαρακτηριστικά της διαφορετική οικονομική μεταχείριση, όπως και για λόγους αρχής έχω αποποιηθεί το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα πάψω να ενδιαφέρομαι για τον τόπο μου και τους ανθρώπους του.
Για αυτό όσο είναι καιρός πρέπει να σταματήσετε να αδικείται τους εαυτού σας και το έργο σας, άλλωστε είναι απαράβατη προϋπόθεση για όσους διακονούν στα κοινά να μπορούν να αντέχουν την όποια κριτική, αλλά και να έχουν ανοιχτά τα αυτιά, με σημαντικότερη προϋπόθεση να μπορούν να ξεχωρίζουν τις καλοπροαίρετες από τις κακόβουλες επισημάνσεις.
Επισημάνσεις τις οποίες δεν είναι απαραίτητο να τις υιοθετούν, αλλά να τις λαμβάνουν υπόψη, οι οποίες μπορεί να συμβάλλουν στον απεγκλωβισμό τους από τις λανθασμένες επιλογές.
Επιλογές που εκτός τις όποιες επιπτώσεις ακυρώνουν και το θετικό πρόσημο μιας επιτυχημένης διαδρομής.
Μια επιτυχημένη διαδρομή που δεν μπορεί να στηριχθεί στον επιμερισμό των οποιοδήποτε ευθυνών μέσω της αναχρονιστικής Καπετανίστικης λογικής ΤΟ ΠΗΓΑ ΤΟ ΠΛΟΙΟ – ΤΟ ΕΦΕΡΑ – ΤΡΑΚΑΡΑΜΕ.
Κάτι που στη σύγχρονη εποχή της ενημέρωσης δεν προσφέρεται για άλλοθι. Γιατί το μόνο που θα καταγραφεί εφόσον δεν εξαλειφθούν οι εμμονές για τη μετατροπή της Ε.Μ.Χ. σε πρωτοβάθμιο συνεταιρισμό και την κατάργηση των Α.Σ. θα είναι ΤΟ ΠΗΓΑ — ΤΟ ΕΦΕΡΑ – ΤΟ ΤΡΑΚΑΡΑ κάτι που παρότι το απεύχομαι θα μείνει στην ιστορία σαν αυτό που συνέβη στον αβύθιστο ΤΙΤΑΝΙΚΟ.
του Στέφανου Φαρατζή
έχει διατελέσει αντινομάρχης, πρόεδρος εργατικού κέντρου Χίου και Λιμενικού Ταμείου
