Αρχική Green Life Ανθρώπων Ιστορίες Ετσι σαν μνημόσυνο, γράφει ο Αντ. Τσατσαρώνης

Ετσι σαν μνημόσυνο, γράφει ο Αντ. Τσατσαρώνης

99
28 Φλεβάρη 2004 ήταν…
όταν στα ξάφνου ακούστηκε ΣΤΟ VHF απεγνωσμένα η κραυγή του αξιωματικού :
<< MAY DAY- MAY DAY-THIS IS BOW MARINER –BOW MARINER…WE ARE ON FIRE –WE ARE ON FIRE….>>.
Τρεις φορές και μετά σιγή ασυρμάτου.
28 ΦΛΕΒΑΡΗ 2004.
Είκοσι ένας ναυτικοί εξαφανίζονται στα παγωμένα νερά του Ατλαντικού…
Μεταξύ τους και ο πολύ καλός φίλος και συμμαθητής μου Στρατής Κάβουρας, πλοίαρχος στο εν λόγο πλοίο….
Πικρή η Θάλασσα… Στα τόσα χρόνια ζωής μου πολλές φορές θρήνησα… Συμπατριώτες-συμμαθητές – φίλοι – συγγενείς μένουν άταφοι στα υγρά σκοτάδια των Ωκεανών…Πολλές φορές οι εκκλησίες του Βροντάδου γεμίσανε από τον πόνο ανθρώπων…
Με τραγικότερη εκείνη του “Αίγλη” το ’63 και του “Flag Theofano” το ’90…

Σκληρή η ζωή των νησιωτών…

Αδυσώπητη η θάλασσα, κρύβει καημούς…

27 Φεβρουαρίου
Διαφήμιση
Προηγούμενο άρθροΣυντονιστική Επιτροπή: Κάλεσμα για χαρταετό στο Θόλος
Επόμενο άρθροΚώστας Μαρδάς:1821-2021 ΧΟΡΕΥΟΝΤΑΣ ΣΤΟΝ ΓΚΡΕΜΟ ΤΟΥ ΔΑΝΕΙΣΜΟΥ, γράφει η Τασσώ Γαΐλα