Η “ασφαλής χρήση” ζιζανιοκτόνων, γράφει ο Ηλίας Θεοδωρόπουλος

Κατ’ αρχάς υπάρχει μια στρεβλή εικόνα σε αυτό που αντιλαμβάνεται η πλειοψηφία των ανθρώπων ως «ασφαλές».
Αυτό που πρέπει να συνειδητοποιήσουμε όλοι μας είναι, ότι δεν υπάρχουν “απόλυτα ασφαλή” φάρμακα, “απόλυτα ασφαλείς” ουσίες και πρακτικές.

Οποιαδήποτε ουσία έρθει σε επαφή με τον οργανισμό μου είτε μέσω της αναπνοής, είτε μέσω της στοματικής οδού, είτε μέσω της δερματικής επαφής μπορεί δυνητικά να μου προκαλέσει κάποια βλάβη, είτε άμεσα, είτε στο πολύ απώτερο μέλλον.

Την θεωρώ ασφαλή και την χρησιμοποιώ, αν τα μέχρι σήμερα επιστημονικά δεδομένα που έχω, μου αποδεικνύουν ότι δεν προκαλεί πρόβλημα στον οργανισμό μου, αλλά γνωρίζω ταυτόχρονα ότι τα αυριανά δεδομένα μπορεί να μου αποδείξουν κάτι εντελώς διαφορετικό.

Αυτό σημαίνει ότι οποιαδήποτε «ασφαλή» (ως σήμερα) ουσία, την χρησιμοποιώ σε έναν υγιή οργανισμό όταν είναι απολύτως απαραίτητο και δεν μπορώ να κάνω διαφορετικά, ή όταν έχω να αντιμετωπίσω μια ασθένεια και οι παρενέργειες (που ξέρω μέχρι σήμερα) από αυτή την ουσία, είναι μικρότερες από τις επιπτώσεις της ασθένειας.

Όταν παρεμβαίνω σε ένα φυσικό περιβάλλον και το καλλιεργώ για να πάρω τους καρπούς του, θα πρέπει το αποτύπωμα αυτής της πρακτικής μου, να μην βλάπτει την υγεία του περιβάλλοντος και κατ’ επέκταση τη δική μου και την τωρινή και τη μελλοντική. Θα πρέπει να ψάχνω και να βρίσκω τρόπους και πρακτικές που το αποτύπωμα θα κάνει τη μικρότερη ζημιά και θα αφήνει το φυσικό πλούτο αναλλοίωτο.

Δυστυχώς η λογική του εύκολου κέρδους διαφήμισε στο πρόσφατο παρελθόν ουσίες και πρακτικές και τις «βάφτισε» ως “απόλυτα ασφαλείς” και απέκρυψε την επιστημονική αλήθεια από το ευρύ κοινό. Δεν απέχουμε πολύ χρονικά από τις εποχές που το κάπνισμα διαφημιζόταν, πολλές φορές με έντεχνο τρόπο, ως κάτι «αθώο και ασφαλές», το ίδιο γινόταν με τα junk food, όπως σήμερα οι εντατικοποιημένες με κάθε χημικό μέσο γεωργικές καλλιέργειες, η εντατικοποιημένη κτηνοτροφία παρουσιάζονται σαν αποδεκτές λύσεις στην οικονομική κρίση.

Η διατήρηση της υγείας και της ευεξίας του ανθρώπου είναι αποτέλεσμα επίδρασης πολλών παραγόντων. Προϋποθέτει όμως την υγεία του φυσικού περιβάλλοντος μέσα στο οποίο ζει, και την λιγότερη δυνατή επαφή του με χημικές ουσίες που σήμερα μπορεί να του παρουσιάζονται ως «απόλυτα ασφαλείς».

Ας έχουμε τις κεραίες μας ανοιχτές, και ας αναζητούμε διαρκώς τρόπους να κάνουμε πραγματικά και όχι πλασματικά περισσότερο «ασφαλή» τη ζωή μας και τις πρακτικές μας. Να αποτελεί η υγεία και όχι το εύκολο κέρδος, τον οδηγό μας, στη σχέση μας με το περιβάλλον.

Γράφει ο Ηλίας Θεοδωρόπουλος, 1/4/2023.  ·