Μετά από την περίοδο του εγκλεισμού λόγω κορονοϊού, οι χώροι τέχνης απέκτησαν και πάλι ζωή. Οι καλλιτέχνες εκθέτουν και δίνουν τη δυνατότητα στον επισκέπτη, ακόμα και την περίοδο των διακοπών να θαυμάσει τα έργα τους.
Στα Μεστά, δύο καλλιτέχνες με διαφορετική πορεία ο καθένας τους, συναντώνται και πάλι και μας παρουσιάζουν τα έργα τους.
Ο γλύπτης και σκηνογράφος Εβης Χρήστου, δουλεύει κύρια με σίδερο και λαμαρίνα, υλικά που όπως μας λέει είναι γύρω- γύρω πεταμένα.
Έχοντας δώσει ονόματά στα γλυπτά του, όπως Ουτοπία, τα βάρη της καθημερινότητας, αλλά και κίνηση, ο Εβης Χρήστου εκφράζει το σεβασμό του στα υλικά με τα οποία δουλεύει, που δεν τα θεωρεί σκουπίδια.
Ανάλογα ο ζωγράφος Ηλίας Λυκουρίνας, εκθέτει έργα εμπνευσμένα από αρχιτεκτονήματα και δραστηριότητες των κατοίκων των Μεστών που τώρα έχουν ερημώσει ή έχουν σταματήσει να γίνονται.
Το όνομα της έκθεσης των Χρήστου και Λυκουρίνα το εμπνεύστηκαν από την ιαπωνική έννοια IKIGAI, που αποδίδεται με το «μια ζωή καλά βιωμένη».
Φιλοξενείται σε ένα μεστούσικο σπίτι, όπου έχουν αξιοποιήσει όλους τους χώρους τους και θα είναι ανοικτή μέχρι την κυριακή 21 Αυγούστου.
