“Με το πρώτο φως της ημέρας μετράμε τις πληγές μας. Η καταστροφή είναι σχεδόν ολοκληρωτική σε όλα τα Μαστιχοχώρια.
Έντονη η ανησυχία μας για το τι απόμεινε να μαζέψουμε.
Τις επόμενες ώρες θα γίνουν όλες οι απαιτούμενες ενέργειες για την γνωστοποίηση της ζημιάς στις αρμόδιες υπηρεσίες του ΕΛΓΑ.”, σημειώνει σε ανάρτησή του ο πρόεδρος της Ενωσης Μαστιχοπαραγωγών Χίου Γιώργος Τούμπος μεταφέροντας την εικόνα από την 11η Σεπτεμβρίου των Μαστιχοπαραγωγών.
Ηδη βρίσκεται στο νησί κλιμάκιο του ΕΛΓΑ για την αποτύπωση των ζημιών που σε πολλές περιοχές είναι ολοκληρωτική.
Ο Γιάννης Μακριδάκης γράφει για την καταστροφή από την καταιγίδα
“Ξύπνησα ώρα δύο το πρωί από την καταιγίδα την ταραχτική και δάγκωνα τα μουστάκια μου σαν ήρωας του Καζαντζάκη μπρος στην καταστροφή. Πάει το μαστιχάκι. Περάσανε από μπροστά απ’ τα μάτια μου όλες οι δουλειές και οι κόποι που έκανα στους σκίνους από τα τέλη Ιουνίου, χορτοκοπτικά, στρωσίματα, ασπρόχωμα, κεντήματα, αχ αυτά τα κεντήματα. Λίγο τη θλίψη απάλυνε η σκέψη ότι μερίμνησα σαν τον Χαρίλαο στους Ιπποπόταμους συντροφιάς και μάζεψα τουλάχιστον μία μικρή ποσότητα μαστίχι μες στον Αύγουστο, ό,τι ήταν πάνω πάνω δηλαδή, τον αφρό, έτσι για να πω πως έκανα κάποια παραγωγή και φέτος και για να μην τρέχω να σώσω τελευταία στιγμή ο,τι μπορώ από τα σιτζίμια του Αυγούστου.
Η εικόνα των Μαστιχοπαραγωγών με τους φακούς κεφαλής αναμμένους μες στη μαύρη νύχτα να σκουπίζουν στα πεταχτά κάτω απ’ τους σκίνους παραμονές της καταιγίδας είναι η πιο γλαφυρή περιγραφή της αγωνίας του αγρότη, που μπορείτε να δείτε.
Η εικόνα των Μαστιχοπαραγωγών με τους φακούς κεφαλής αναμμένους μες στη μαύρη νύχτα να σκουπίζουν στα πεταχτά κάτω απ’ τους σκίνους παραμονές της καταιγίδας είναι η πιο γλαφυρή περιγραφή της αγωνίας του αγρότη, που μπορείτε να δείτε.
Σαν ξημέρωσε πήρα μια γύρα τα μαστιχοτόπια κι αντίκρυσα την ολική καταστροφή. Ούτε να ξανακεντήσουμε δεν μπορούμε διότι χρειάζεται να στρώσουμε ασπρόχωμα ξανά και δεν υπάρχουνε τα ψυχικά κουράγια πρώτα απ’ όλα. Θυμήθηκα τις κατά καιρούς ολικές καταστροφές της σοδειάς που έχω διαβάσει στον παλαιό τοπικό Τύπο, ιδίως τις χρονιές 1971+72 δεν είχε μείνει τίποτα, δύο χρονιές σερί κλαίγανε όλους τους κόπους τους οι μαστιχοπαραγωγοί”, γράφει στην ανάρτησή του ο Γιάννης Μακριδάκης, από όπου και οι φωτογραφίες με την κατάσταση των σκίνων.
Πατήστε εδώ για ολόκληρη την ανάρτηση:
Yianis Makridakis,
Διαφήμιση
