Με τα μπουμπουνητά, τις αστραπές και τη δυνατή βροχή σήμερα, κάποια από τα παιδιά στο σχολείο φοβήθηκαν και άρχισαν να κλαίνε.
Είτε από το ίδιο το φαινόμενο είτε από τις πιθανές συνέπειες που αυτό θα μπορούσε να επιφέρει σε αγαπημένα πρόσωπα, ζώα κλπ των παιδιών (μανούλες που είναι με το αυτοκίνητο, μπαμπάδες που δουλεύουν έξω, το γατάκι μου κλπ).
Είτε από το ίδιο το φαινόμενο είτε από τις πιθανές συνέπειες που αυτό θα μπορούσε να επιφέρει σε αγαπημένα πρόσωπα, ζώα κλπ των παιδιών (μανούλες που είναι με το αυτοκίνητο, μπαμπάδες που δουλεύουν έξω, το γατάκι μου κλπ).
Σκέφτομαι για αυτό και γράφω για κάθε οικογένεια ότι καλό και χρήσιμο είναι όσο το δυνατόν λιγότερη έκθεση στο όποιο μέσο, τηλεόραση, ίντερνετ κλπ. για τα παιδιά αυτής της ηλικίας και όσο το δυνατόν περισσότερη κουβέντα στο σπίτι.
Και αν δεν είναι δυνατόν να περιορίσουμε την έκθεση σε αυτά τα μέσα ακόμα περισσότερη κουβέντα μετά.
Επίσης, το σχολείο μέσα σε αυτό τον ανορθολογισμό, την σκληρότητα αλλά και την υπερβολή πολλές φορές των μέσων έχει δουλειά, πολλή δουλειά!!!
Τέλος, με αυτά και με αυτά, φωτιές-πλημμύρες-καύσωνες, νομίζω ότι στο τέλος θα ξεχάσουμε, και θα χάσουμε την επαφή και τη ζωή στη φύση και με τη φύση.
Ο,τιδήποτε θα μας προκαλεί φόβο και τρόμο.
Εφιαλτικό.
Διαφήμιση
