ΠΟΙΗΣΗ
ΓΙΑ ΤΗ ΜΗΤΕΡΑ
ΜΑΡΙΑ ΠΟΛΥΔΟΥΡΗ
Μητέρα μου
Μητέρα μου πόσο φρικτά βαραίνει
η μοίρα σου στο νεανικό μου στήθος
Όλοι μου οι πόνοι καταφεύγουν πλήθος
γύρω στη θύμησή σου που πικραίνει.
Εμένα που σε δέχτηκα ευλογία
κ’ έγινα το θαυμάσιο ομοίωμα σου,
ας με δεχτή σα νάμαι αμάρτημα σου
η μνήμη σου, μαρτυρική κι’ αγία.
Στη μνήμη σου, που γνώρισα σε μένα,
τη σπαραγμένη σκέψη μου προσφέρω.
Μα στην καρδιά μου μόνο εγώ θα ξέρω
πόσους μετρούν νεκρούς τ’ αγαπημένα.
Μητέρα μoυ πόσο μου λείπεις τώρα
που πνιχτικό βαθύ σκότος θα γίνω
στη μάταιη ζωή μου που όλο σβήνει..
Αχ πώς μου λείπεις σε μια τέτοιαν ώρα.
Μαρία Πολυδούρη.
Ποιήτρια.
( 1902-1930).
Διαφήμιση
