Δέκα χρόνια πέρασαν από το χαμό της Μαρίας Γεράρδη- Πασσαλή.
Στο τροχαίο δυστύχημα, με λεωφορείο του υπεραστικού ΚΤΕΛ που έπεσε σε απότομη πλαγιά λίγο έξω από το χωριό Συκιάδα της Χίου στις 8.45 περίπου το πρωί της 23ης Ιουλίου 2012, όπου συνολικά τρία άτομα έχασαν τη ζωή τους.
Η Μαρία Πασσαλή είχε πάρει το λεωφορείο της γραμμής Καρδάμυλα- Χίος για να πάει στο νοσοκομείο να δει τη μητέρα της…
Η φίλη της Δέσποινα Τομαζάνη, με ανάρτησή της στην προσωπική της σελίδα σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης σημειώνει:
“… Θυμάμαι στα εγκαίνια της έκθεσής της “Από τον ιωνικό χιτώνα μέχρι σήμερα”, όλοι είχαμε θαυμάσει τις μοναδικής ομορφιάς ενδυμασίες της.
Τότε υποσχέθηκε η αυτοδιοίκηση του νησιού της Χίου, ότι το έργο της θα στεγασθεί σε ειδικό μουσείο ως αναγνώριση της ανεκτίμητης προσφοράς της.
Η Μαρία σκοτώθηκε και βέβαια μουσείο δεν έγινε. Θυμάται κανείς τις υποσχέσεις;
Τι απέγιναν οι ενδυμασίες, ένα έργο ανυπολόγιστης αξίας;
Μαρία μου ήσουν σε όλα τα επίπεδα, ύπαρξη ανεπανάληπτη.
Το ένδυμα της Φαίδρας που αρνήθηκες την πληρωμή του, ντύνει τη μνήμη σου με το πορφυρό του αίμα.
Επισυνάπτουμε δύο άρθρα για την Καρδαμυλίτισσα Μαρία Γεράρδη- Πασσαλή.
Αρθρο στη μνήμης της, από τον Μιχάλη Καριάμη
και από το 1ο Συνέδριο με θέμα “Χάραξη- Χαρακτική” με ψυχή την αείμνηστη Μαρία Πασσαλή.
