Δεν σε γνωρίζω προσωπικά, μα νιώθω πως σε ξέρω. Νιώθω τον πόνο σου, γιατί είμαι κι εγώ πατέρας.
Όταν βλέπω το πρόσωπο σου  αδυνατισμένο, κουρασμένο  μα με βλέμμα γεμάτο δύναμη, γεμάτο αποφασιστικότητα, νιώθω ένα μαχαίρι να σκίζει την ψυχή μου. Για την απεργία πείνας, για τον λόγο που σε έφερε εκεί ,για το παιδί σου. για την αλήθεια. Για αυτό το βασανιστικό γιατί, που ακόμη μετά από σχεδόν δύο χρόνια, ψάχνει απάντηση.

Σκέφτομαι, αν ήμουν εγώ;
Αν έθαβα το παιδί μου χωρίς να ξέρω τι του έκαναν; Ποιος έφταιξε; Ποιος το σκότωσε; Και ποιος το σκέπασε με μπάζα για να θάψει την αλήθεια μαζί του;

Αν έφτανα στο σημείο που είσαι εσύ χωρίς άλλη επιλογή, πέρα από το να βάλω το ίδιο μου το σώμα μπροστά, να φωνάξω δυνατά  με έσχατο τρόπο διαμαρτυρίας, την απεργία  πείνας, Θα το έκανα κι εγώ, όπως εσύ.

Εσένα Πάνο σε σταύρωσαν δυο φορές.
Πρώτα σου πήραν το παιδί και μετά σου έκλεισαν την πόρτα, όταν τόλμησες να ρωτήσεις το πώς και το γιατί.

Κι όμως εσύ σήκωσες αυτόν τον σταυρό και τον έκανες λάβαρο.
Γιατί το παιδί σου δεν είναι πια μόνο δικό σου.
Είναι όλων μας. Είναι το παιδί που χάθηκε και κάποιοι προσπαθούν να θάψουν την αλήθεια μαζί του.
Και όσο εσύ Πάνο πεινάς, τόσο εμείς “πεινάμε” για Δικαιοσύνη.

Άκουσα το πρωί έναν κυβερνητικό δημοσιογράφο να σε κατηγορεί ότι αυτό που κάνεις είναι  ιεροσυλία μπροστά στο Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη.
Σου λέω λοιπόν ότι αυτό  που κάνεις είναι ό,τι πιο τίμιο και άξιο μπροστά σε αυτό το μνημείο. Εκπροσωπείς την αληθινή θυσία, την ουσία της Δημοκρατίας, της Αντίστασης, της Μνήμης.

Μη σταματήσεις, Πάνο.
Κι ας προσπαθούν να σε διαβάλουν ή να σε κάνουν να σταματήσεις. Δε θα σ’ αφήσουμε.

Δεν είσαι μόνος.
Μαζί σου είναι κάθε πατέρας, κάθε μάνα, κάθε πολίτης, που διψάει για Αλήθεια και Δικαιοσύνη.

Αυτός δεν είναι προσωπικός αγώνας. Είναι ο αγώνας όλων μας. Για την πατρίδα μας, για τα παιδιά μας, για το μέλλον μας. για την ίδια τη ζωή.

Κι αν ο μη γένοιτο  σε λυγίσει το σώμα σου, η φωνή σου θα μείνει για πάντα στις συνειδήσεις μας και θα συνεχίσουμε.

Με δάκρυα στα μάτια αλλά και πολύ θυμό.
Ένας πατέρας, ένας πολίτης, ένας άνθρωπος .

Γιάννης Ν.  Παληός

Η ομάδα γεννήθηκε μέσα από τις στάχτες της μεγάλης πυρκαγιάς στην Κλειδού το καλοκαίρι του 1998, όταν μια χούφτα συμπολιτών αρνήθηκε να μείνει θεατής της καταστροφής και αποφάσισε να αναλάβει δράση.
Έτσι δημιουργήθηκε ένας πυρήνας προσφοράς, που εξελίχθηκε σε ζωντανή ασπίδα προστασίας για τα δάση της Χίου.

Από τότε με συνεχή εκπαίδευση και πλήρη αφοσίωση τα μέλη της ΟΜΙΚΡΟΝ δεν έχουν λείψει ούτε μια χρονιά από το πλευρό του νησιού.
Περιπολούν, προλαμβάνουν, επεμβαίνουν. Και όλα αυτά χωρίς κανένα οικονομικό όφελος με μόνο με κίνητρο την αγάπη για τη φύση και το καθήκον προς την κοινωνία.

Το αποτύπωμα της ΟΜΙΚΡΟΝ είναι ορατό παντού.
Στις πλαγιές που πρασίνισαν ξανά, στα μονοπάτια που καθαρίστηκαν, στα δέντρα που κλαδεύτηκαν, στους ανθρώπους που ευαισθητοποιήθηκαν, στα δέντρα που φυτεύτηκαν.
Οι προφυλάξεις της ομάδας δεν είναι απλώς επιτήρηση. Είναι αγάπη, είναι καθήκον.
Οι δενδροφυτεύσεις, τα κλαδέματα και ο καθαρισμός του δάσους δεν είναι απλές δράσεις. Είναι υπόσχεση ζωής, ότι η Χίος θα συνεχίσει να αναπνέει.
Οι εκπαιδευτικές παρεμβάσεις της ομάδας δεν είναι θεωρία. Είναι σπίθες γνώσης και συνείδησης, που μεταφέρονται από γενιά σε γενιά.

Πίσω από κάθε ενέργεια υπάρχει κόπος, ιδρώτας, θυσία. Οι εθελοντές είναι οι αφανείς ήρωες που προσφέρουν τον χρόνο, την ενέργεια και την ψυχή τους για να διαφυλάξουν τη μάνα-γη.

Η καταστροφή του 2025
Στις 22 Ιουνίου 2025, η φωτιά επέστρεψε στην Κλειδού και στη Χίο. Και αυτή τη φορά, ήρθε πιο δυναμικά από ποτέ, μπήκε σε κατοικημένες περιοχές.
Το δάσος που για χρόνια φυλασσόταν με καθημερινές βάρδιες, που καθαριζόταν, κλαδευόταν και φροντιζόταν με συνέπεια, καταστράφηκε ξανά.

Την κρίσιμη στιγμή, όταν οι φλόγες απείλησαν κατοικημένες περιοχές, οι εθελοντές βρέθηκαν μπροστά σε ένα σπαρακτικό δίλημμα, τα σπίτια ή το δάσος;
Και πήραν τη μόνη υπεύθυνη απόφαση που μπορούσαν, να σώσουν ανθρώπινες ζωές και περιουσίες.

Ήταν μια επιλογή γεμάτη πόνο αλλά αναγκαία.
Πρόληψη. Η χαμένη λέξη της Πολιτείας
Η φωτιά δεν ήταν η μοναδική αιτία της καταστροφής.
Η παντελής έλλειψη οργανωμένης πρόληψης έπαιξε καθοριστικό ρόλο.

Η Πολιτεία οφείλει να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων.
Δεν μπορεί να επαφίεται αποκλειστικά στο φιλότιμο των πυροσβεστών και των εθελοντών. Η πρόληψη δεν είναι πολυτέλεια ούτε προαιρετική επιλογή. Είναι ζωτικής σημασίας. Απαιτείται μακροπρόθεσμος σχεδιασμός, θεσμική και οικονομική στήριξη, επένδυση σε εξοπλισμό και ανθρώπινο δυναμικό και πάνω απ’ όλα πολιτική βούληση. Όσο αυτή απουσιάζει, το κόστος δε θα είναι μόνο οικολογικό.
Θα είναι και κοινωνικό και βαθιά ψυχικό.
Γιατί η απώλεια ενός δάσους είναι και απώλεια ελπίδας και ζωής για τις επόμενες γενιές.

Η ανάγκη για ανανέωση. Η ΟΜΙΚΡΟΝ και οι νέοι
Η ΟΜΙΚΡΟΝ παραμένει παρούσα. Μα για να συνεχίσει δυναμικά, χρειάζεται νέες δυνάμεις.
Νέους ανθρώπους που θα σταθούν δίπλα στους παλιούς εθελοντές, θα εκπαιδευτούν, θα εμπνευστούν και θα συνεχίσουν τον αγώνα.
Το ίδιο ισχύει και για όλες τις εθελοντικές ομάδες του νησιού. Η προστασία της φύσης δεν είναι υπόθεση λίγων. Είναι ευθύνη όλων μας.

Αν αγαπάς τη Χίο,
αν νιώθεις πως δεν αρκεί να είσαι θεατής αλλά θέλεις να δράσεις,
αν πιστεύεις πως η ελπίδα χτίζεται με πράξεις,
έλα και συ στην ΟΜΙΚΡΟΝ.

Έλα σε μια εθελοντική ομάδα. Η παρουσία σου κάνει τη διαφορά,
γιατί στην προσφορά δεν περισσεύει κανείς.

Η ελπίδα δεν καίγεται
Η Χίος μπορεί να χρειαστεί δεκαετίες για να πρασινίσει ξανά.
Όμως η φλόγα της προσφοράς δεν έσβησε.
Γιατί όσο υπάρχουν άνθρωποι που προσφέρουν χωρίς αντάλλαγμα,
όσο υπάρχουν καρδιές που χτυπούν για τον τόπο τους,
η ελπίδα δε θα καεί ποτέ.

Γιατί οι ρίζες της αλληλεγγύης
είναι βαθύτερες από κάθε ρίζα δέντρου.
Η ΟΜΙΚΡΟΝ είναι εδώ.

Γιάννης Ν. Παληός
30 Ιουνίου 2025

Σήμερα βλέπουμε ξανά την Ιστορία να γράφεται με αίμα. Στη Γάζα, στην Παλαιστίνη. Ένας λαός αφανίζεται μπροστά στα μάτια όλου του κόσμου. Παιδιά θαμμένα κάτω από μπάζα, νοσοκομεία στόχοι πυραύλων, προσφυγικοί καταυλισμοί, που μετατρέπονται σε ομαδικούς τάφους. Αυτό δεν είναι πόλεμος. Είναι οργανωμένη γενοκτονία. Είναι κρατική τρομοκρατία με την υπογραφή του Ισραήλ και τη συνενοχή της Δύσης.

Η υποκρισία των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων είναι εξοργιστική. Μιλούν για ανθρωπιστικές αξίες, ενώ χρηματοδοτούν τον σφαγέα Νετανιάχου. Μιλούν για ειρήνη, ενώ εξοπλίζουν τον κατακτητή. Καταδικάζουν τη Ρωσία για την Ουκρανία, και καλά κάνουν, αλλά κάνουν τα στραβά μάτια για τη σφαγή στην Παλαιστίνη. Κριτήριό τους δεν είναι η ηθική αλλά τα οικονομικά και γεωπολιτικά συμφέροντα.

Και η ελληνική κυβέρνηση; Αυτή που έχει βιώσει τον ξεριζωμό και τη γενοκτονία με τον πιο τραγικό τρόπο; Αντί να υψώσει φωνή υπέρ των καταπιεσμένων, συντάσσεται με τους καταπιεστές. Συμμαχεί στρατιωτικά με το Ισραήλ, κάνει κοινές ασκήσεις, χτίζει αγωγούς, βαφτίζει στρατηγική σχέση την ανοιχτή συνενοχή στο έγκλημα κατά της ανθρωπότητας. Και την ίδια ώρα καταθέτει στεφάνια για τους Πόντιους τους δικούς μας νεκρούς με λόγια κούφια  και ψεύτικα χωρίς καμία σύνδεση με το σήμερα.

Όμως η μνήμη δεν είναι τελετή. Είναι ευθύνη. Είναι πράξη. Δε μπορείς να τιμάς τους Ποντίους και να αδιαφορείς για τους Παλαιστινίους. Δεν μπορείς να καταδικάζεις τη γενοκτονία του χθες και να σιωπάς τη γενοκτονία του σήμερα. Αν η Ιστορία δε διδάσκει αλληλεγγύη, τότε επαναλαμβάνεται ως φρίκη. Η μνήμη των Ποντίων δε ζητά εκδίκηση. Ζητά δικαιοσύνη. Ζητά να μην επαναληφθεί. Κι όμως γίνεται. Τώρα. Στη Γάζα. Οι φωνές των σφαγμένων Ποντίων ενώνονται με τα ουρλιαχτά των παιδιών της Παλαιστίνης. Οι μανάδες, που θρήνησαν στον Πόντο, ξανακλαίνε μέσα από τα μάτια των μανάδων στη Γάζα.

Δεν ξεχνάμε.
Δε σιωπούμε.
Δεν είμαστε ουδέτεροι.

Είμαστε με τους λαούς.
Ενάντια στους κατακτητές.
Ενάντια στους γενοκτόνους.
Ενάντια στους υποκριτές.

Γιατί η μνήμη χωρίς αγώνα είναι συνένοχη σιωπή.

Γιάννης Ν. Παληός
20 Μαΐου 2025

Κάθε φορά που θέλησαν να μας λυγίσουν, βρήκαν μπροστά τους έναν λαό ενωμένο, έτοιμο να αγωνιστεί μέχρι το τέλος! Και τώρα, μια νέα απειλή ξαναέρχεται. Η βίαιη λεηλασία του τόπου μας στο όνομα του κέρδους!

Η επιφανειακή εξόρυξη αντιμονίου δεν είναι ανάπτυξη, είναι καταστροφή, είναι θάνατος! Θα δηλητηριάσουν τα νερά μας! Θα καταστρέψουν τα χώματά μας! Θα μετατρέψουν τον τόπο που μεγαλώσαμε σε μια απέραντη πληγή, σε ένα κρανίου τόπο!

Η αποχώρηση της Waste Water από το διαγωνισμό φανέρωσε τη σκληρή αλήθεια που όλοι φοβόμασταν. Ανέδειξε ότι η τεχνική λύση της υπόγειας εξόρυξης ήταν προσχηματική, αφού φάνηκε ότι η μόνη ρεαλιστική επιλογή για τους υποψήφιους επενδυτές ήταν η επιφανειακή εξόρυξη, δηλαδή η καταστροφή του τόπου. Μας κορόιδευαν!

Μιλούσαν για υπόγεια εξόρυξη, αλλά στόχος τους ήταν πάντα να αρπάξουν και να ρημάξουν τον τόπο μας! Δεν θα τους αφήσουμε! Δεν θα γίνουμε ακόμα μια ιστορία καταστροφής στα δελτία ειδήσεων! Δεν θα παραδώσουμε τη γη που αγαπάμε, τα νερά που μας ποτίζουν, τον αέρα που αναπνέουμε!

Η Χίος δεν είναι εμπόρευμα! Η Χίος είναι η ψυχή μας! Είναι η ιστορία μας! Είναι η περηφάνια μας!

Και αν χρειαστεί οποιαδήποτε θυσία ,όπως στάθηκαν οι παππούδες και οι γιαγιάδες μας, θα σταθούμε απέναντί τους, με ό,τι έχουμε και δεν έχουμε! Γιατί η Χίος είναι η ζωή μας! Κι αν την αφήσουμε να γίνει ένας τόπος δηλητηριασμένος, θα είναι σαν να σκοτώνουμε το ίδιο μας το μέλλον.
Το μυροβόλο νησί της μαστίχας, δε θα γίνει ποτέ νησί του καρκίνου και του θανάτου! Η ΧΙΟΣ ΘΑ ΖΗΣΕΙ!

Γιάννης Ν . Παληός
10 Μαρτίου 2025

Γιάννης Ν. Παληός
3 Μαρτίου 2025

η Χίος μας βρίσκεται αντιμέτωπη με μία από τις μεγαλύτερες απειλές στην ιστορία της. Η απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου και της κυβέρνησης να προχωρήσουν σε εξόρυξη αντιμονίου στο νησί μας δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή!

Η επιστημονική κοινότητα έχει αναλύσει εκτενώς  όλες τις επικίνδυνες  και αρνητικές  επιπτώσεις της εξόρυξης του, καταγράφοντας  τις σοβαρές περιβαλλοντικές και υγειονομικές συνέπειες. Πρόκειται για μία καταστροφική επιλογή που θέτει σε κίνδυνο την υγεία μας, το περιβάλλον, τον πολιτισμό μας και το μέλλον των παιδιών μας. Δεν μπορούμε να παραμείνουμε αδρανείς! Είναι η ώρα να υψώσουμε τη φωνή μας, να διεκδικήσουμε το δίκιο μας και να απαιτήσουμε την ακύρωση αυτής της απόφασης!

Εδώ και τώρα η Δημοτική Αρχή και η Κυβέρνηση, να ακυρώσουν την απόφαση για την εξόρυξη αντιμονίου.
Να σεβαστούν τη βούληση του χιώτικου λαού, να ακούσουν τη φωνή του λαού, λέει ένα ξεκάθαρο ΟΧΙ στην περιβαλλοντική υποβάθμιση!

Το νησί μας ανήκει σε εμάς, όχι σε όσους σχεδιάζουν να το καταστρέψουν για πρόσκαιρο και ελάχιστο οικονομικό όφελος!
Να μην επιτρέψουμε σε κανέναν να υποθηκεύσει το μέλλον μας, να ενημερωθούμε για τις επιπτώσεις της εξόρυξης αντιμονίου. Ακούστε τους ειδικούς επιστήμονες. Μην αφήσετε την παραπληροφόρηση που προωθείται να σας επηρεάσει.

Ας μας απαντήσει η δημοτική αρχή, γιατί αφού η εξόρυξη απαιτεί περαιτέρω ενημέρωση και διεξοδική ανάλυση των πιθανών επιπτώσεων, γιατί επέμεναν να διαβεβαιώνουν το κοινό εκ των προτέρων για την ακινδυνότητα της, χωρίς να έχουν διασφαλίσει μια πλήρη, διαφανή και αντικειμενικά τεκμηριωμένη πληροφόρηση; Πώς μπορούν να προβάλλουν βεβαιότητες χωρίς τη στήριξη ανεξάρτητων επιστημονικών μελετών, διεθνών προτύπων ασφαλείας και ουσιαστικού διαλόγου με την κοινωνία;

Να συμμετέχουμε στις κινητοποιήσεις που οργανώνονται για να σταματήσουμε αυτή την καταστροφή!  Θυμηθείτε τη δύναμη, που έχουμε, όταν είμαστε ενωμένοι. Όπως τότε, όταν σταθήκαμε με θάρρος απέναντι στα σχέδια μετατροπής του νησιού μας σε φυλακή ψυχών και με αποφασιστικότητα αποτρέψαμε το αδιανόητο. Διώξαμε τα ΜΑΤ, τον κυβερνητικό “στρατό κατοχής” και αποδείξαμε ότι μπορούμε να πετύχουμε το φαινομενικά ακατόρθωτο, όταν οι φωνές μας ενώνονται.

Σήμερα, καλούμαστε ξανά να σηκώσουμε το ανάστημά μας. Με τη μαζική μας συμμετοχή και την ακλόνητη αποφασιστικότητά μας μπορούμε να ακουστούμε δυνατά και να κάνουμε τους υπεύθυνους να ανησυχήσουν. Το μήνυμα, που θα στείλουμε, πρέπει να είναι ξεκάθαρο: η επιθυμία μας να διασφαλίσουμε το μέλλον της περιοχής μας, της γης που κληρονομήσαμε, είναι αδιαπραγμάτευτη. Το οφείλουμε στους εαυτούς μας, στα παιδιά μας, αλλά και στις γενιές που έρχονται. Να διαδώσουμε το μήνυμα! Μιλήστε σε φίλους, συγγενείς, γνωστούς. Η φωνή μας να ακουστεί παντού!
Αυτή η μάχη δεν αφορά μόνο εμάς, αλλά και τις επόμενες γενιές. Είναι η ώρα να δείξουμε ότι η Χίος δεν υποκύπτει, δεν εκχωρείται, δεν καταστρέφεται!

Η Συντονιστική Επιτροπή καλεί όλους τους Χιώτες και τις Χιώτισσες, να ενωθούν και να συμμετέχουν στη μεγάλη συγκέντρωση διαμαρτυρίας που θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 19 Φεβρουαρίου, για να δηλώσουμε δυναμικά και ξεκάθαρα την αντίθεσή μας στην εξόρυξη αντιμονίου στη Χίο. Είναι η στιγμή να υψώσουμε τη φωνή μας και να δείξουμε την αδιαπραγμάτευτη θέλησή μας να προστατεύσουμε το νησί μας από μια απόφαση που απειλεί το μέλλον μας, την υγεία μας και το περιβάλλον μας.

Ενωμένοι, με αποφασιστικότητα και αγωνιστικό πνεύμα, μπορούμε να στείλουμε ένα ισχυρό μήνυμα στους υπεύθυνους ότι η Χίος μας δεν εκχωρείται, δεν καταστρέφεται και δεν θα επιτρέψουμε να θυσιαστεί για πρόσκαιρα οικονομικά οφέλη.

Συμμετέχουμε για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, που αποτελεί την ψυχή του νησιού μας. Την προάσπιση της υγείας μας, γιατί χωρίς αυτή δεν υπάρχει ζωή.

Η Χίος μας είναι η κληρονομιά μας και το μέλλον μας.

Ας είμαστε όλοι εκεί, για να υπερασπιστούμε τη ζωή, τον τόπο μας και τις γενιές που έρχονται.

Γιάννης Ν.Παληός

Πώς να αποχαιρετήσεις έναν άνθρωπο που δεν έμαθε ποτέ να φεύγει; Γιατί ο Γεώργης δεν έφυγε. Δεν θα φύγει ποτέ. Θα τον βρίσκουμε πάντα στις λέξεις του, στις σελίδες που ξεφυλλίζουμε, στη θάλασσα που αγαπούσε τόσο, στον αέρα που θα συνεχίσει να ψιθυρίζει το όνομά του. Θα τον ακούμε σε κάθε στίχο του που μιλάει για την αγάπη, για την πατρίδα, για την ίδια την ύπαρξη. Ήταν άνθρωπος με ψυχή βαθιά, με βλέμμα καθαρό, με λόγια που δεν χάιδευαν, αλλά ξύπναγαν, προκαλούσαν, έδιναν ζωή. Έγραφε για εκείνους που δεν είχαν φωνή, για τους απλούς, τους αληθινούς, τους καθημερινούς ήρωες που η ιστορία ξεχνά, αλλά η καρδιά θυμάται. Και τώρα, πονάμε.

Γιατί δε θα τον δούμε ξανά να μιλάει με αυτό το πάθος και τη σοφία που τον χαρακτήριζε, με αυτή τη σπίθα στο βλέμμα του.
Γιατί δε θα γεμίσει ξανά ένα δωμάτιο με την παρουσία του, με τις ιστορίες του, με τον μοναδικό του τρόπο να δίνει ζωή στις λέξεις.
Αλλά δεν σώπασε.

Δεν μπορεί να σωπάσει μια ψυχή σαν τη δική του. Οι λέξεις του θα συνεχίσουν να χτυπούν σαν κύματα πάνω στα βράχια της μνήμης μας. Οι σκέψεις του θα μας οδηγούν. Τα γραπτά του θα μας θυμίζουν τι σημαίνει να ζεις, να αισθάνεσαι, να δημιουργείς.
Δεν μπορούμε να πούμε “αντίο”.
Δεν γίνεται να πούμε “αντίο”.
Θα πούμε μόνο “σε ευχαριστούμε” για όλα όσα μας έδωσες.
Για κάθε λέξη που έγραψες και έγινε κομμάτι της ψυχής μας.
Για το φως που άφησες πίσω σου και θα συνεχίσει να λάμπει.

Καλό σου ταξίδι, Γεώργη Διλμπόη.
Η μνήμη μας θα σε κρατάει πάντα ζωντανό.
Η θάλασσα θα ψιθυρίζει το όνομά σου για πάντα.
Γιάννης Ν.Παληός
16 – Φεβρουαρίου – 2025

Ακολουθώντας την επιτυχημένη πορεία του Α’ τόμου, ο οποίος κάλυψε την περίοδο 1911-1933 από την απελευθέρωση της Χίου μέχρι και τις συνέπειες της Μικρασιατικής Καταστροφής, ο Β’ τόμος επικεντρώνεται σε μια εποχή γεμάτη προκλήσεις, συγκρούσεις και κοινωνικές ανακατατάξεις.
Πρόκειται για τη δεκαετία του Μεσοπολέμου, της Κατοχής και της Αντίστασης, μια περίοδο που άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά της στο νησί.

Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου ξετυλίγονται σημαντικά γεγονότα της περιόδου 1934-1944, που σημάδεψαν τόσο τη Χίο όσο και την ευρύτερη ιστορική συγκυρία:
• Οι κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες της Χίου πριν τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο
• Οι επιπτώσεις της δικτατορίας του Μεταξά στο νησί
• Η εμπλοκή της Χίου στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1944
• Η Κατοχή και οι δυσκολίες που αντιμετώπισε ο πληθυσμός
• Οι μορφές αντίστασης που αναπτύχθηκαν ενάντια στους κατακτητές
• Η απελευθέρωση και οι προκλήσεις της επόμενης ημέρας

Με την αφοσίωση που τον χαρακτηρίζει στην καταγραφή της τοπικής ιστορίας, ο Γιάννης Τζούμας αντλεί υλικό από τοπικές εφημερίδες της εποχής αλλά και από πολύτιμα αρχεία της Βιβλιοθήκης «Κοραής», προσφέροντας μια αυθεντική και ζωντανή αναπαράσταση των γεγονότων.
Η αφήγησή του συνδυάζει την ακρίβεια της ειδησεογραφίας με τη διεισδυτική ματιά του συγγραφέα διαμορφώνοντας ένα κείμενο που δεν είναι απλώς ιστορική καταγραφή, αλλά και μία αφήγηση με ανθρώπινη διάσταση.

Το βιβλίο δεν απευθύνεται μόνο σε όσους έχουν ακαδημαϊκό ενδιαφέρον για την ιστορία αλλά και σε κάθε αναγνώστη, που επιθυμεί να κατανοήσει το παρελθόν της Χίου μέσα από αληθινές μαρτυρίες και τεκμήρια. Η πλούσια ερευνητική τεκμηρίωση σε συνδυασμό με τη γλαφυρή γραφή του συγγραφέα καθιστά το βιβλίο μια πολύτιμη προσθήκη στη βιβλιογραφία της τοπικής ιστορίας.

Γιάννης Ν. Παληός
30 – 1 – 2025

Σήμερα, 22/1/25, η Χίος δίνει ένα ιστορικό ραντεβού στις 19:00 στο Δημαρχείο Χίου, για να υψώσουμε τη φωνή μας ενάντια στην απειλή που σκιάζει το μέλλον του τόπου μας.
Η σχεδιαζόμενη εξόρυξη αντιμονίου στην περιοχή μας αποτελεί έναν σοβαρό κίνδυνο που απειλεί να καταστρέψει το φυσικό μας περιβάλλον, να θέσει σε κίνδυνο την υγεία μας και να διαταράξει τον τρόπο ζωής, που αγαπάμε και προστατεύουμε.

Πρόκειται για μία δραστηριότητα που δεν αφορά μόνο την ποιότητα του αέρα, του νερού και του εδάφους αλλά και τη συνολική οικολογική ισορροπία της περιοχής μας.
Η τοπική βιοποικιλότητα, ο μοναδικός πλούτος της Χίου, κινδυνεύει ανεπανόρθωτα και οι συνέπειες που προμηνύονται δεν είναι μόνο άμεσες αλλά και μακροχρόνιες επηρεάζοντας τις επόμενες γενιές.

Θυμηθείτε τη δύναμη, που έχουμε, όταν είμαστε ενωμένοι.
Όπως τότε, όταν σταθήκαμε με θάρρος απέναντι στα σχέδια μετατροπής του νησιού μας σε φυλακή ψυχών και με αποφασιστικότητα αποτρέψαμε το αδιανόητο. Διώξαμε τα ΜΑΤ, τον κυβερνητικό “στρατό κατοχής” και αποδείξαμε ότι μπορούμε να πετύχουμε το φαινομενικά ακατόρθωτο, όταν οι φωνές μας ενώνονται.

Σήμερα, καλούμαστε ξανά να σηκώσουμε το ανάστημά μας. Με τη μαζική μας συμμετοχή και την ακλόνητη αποφασιστικότητά μας μπορούμε να ακουστούμε δυνατά και να κάνουμε τους υπεύθυνους να ανησυχήσουν. Το μήνυμα, που θα στείλουμε, πρέπει να είναι ξεκάθαρο: η επιθυμία μας να διασφαλίσουμε το μέλλον της περιοχής μας, της γης που κληρονομήσαμε, είναι αδιαπραγμάτευτη. Το οφείλουμε στους εαυτούς μας, στα παιδιά μας, αλλά και στις γενιές που έρχονται.

Συμμετέχουμε για:
• Την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, που αποτελεί την ψυχή του νησιού μας.
• Την προάσπιση της υγείας μας, γιατί χωρίς αυτή δεν υπάρχει ζωή.
• Ένα βιώσιμο μέλλον, όπου ο τόπος μας θα συνεχίσει να αποτελεί έναν παράδεισο για εμάς και τις επόμενες γενιές.
Αγαπητοί φίλοι απόψε ας γίνουμε ένα. Ας δείξουμε ότι η φωνή μας μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα. Μαζί μπορούμε να νικήσουμε ξανά.
Ραντεβού στις 19:00 στο Δημαρχείο Χίου.

Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς,
Γιάννης Ν. Παληός
22 -1 -2025