Το “REX” και το μέλλον ( ; ) του…, γράφει ο Βαγγέλης Χαρίτος

Ανακοινώθηκε ότι προτεραιότητα της Δημοτικής Αρχής (Χίου) είναι η αποκατάσταση του “Ρεξ” και η επανάχρησή του. Ζητούμενο δεν είναι η αποκατάσταση, αλλά τι είδους αποκατάσταση θα γίνει. Ως κτίριο του Μοντερνισμού του Μεσοπολέμου και του κινήματος του Art Deco δεν έχει τις διακοσμήσεις που είχαν προγενέστεροι ρυθμοί της αρχιτεκτονικής, αλλά το ίδιο το κτίριο αποτελούσε μια ενιαία ιδέα, με γνώμονα τη λειτουργικότητα.

Έτσι οι όποιες διακοσμήσεις είναι περιορισμένες και οι περισσότερες ενταγμένες στην ίδια την κατασκευή.
Για παράδειγμα:

Τα μωσαϊκά δάπεδα, τα κιγκλιδώματα των κλιμακοστασίων, οι ψευδοροφές στην αίθουσα, στο φουαγιέ και την είσοδο. Ειδικά στη πρώτη, διακοσμητικό και χρηστικό ρόλο έχει η ορθογώνια εσοχή, όπως φαίνεται στις φωτογραφίες.

Παρόμοιας μορφής ψευδοροφή είχε και το Rex της Πανεπιστημίου στην Αθήνα, που όμως καταστράφηκε στην πυρκαγιά του 1982. Επίσης, τα γύψινα στοιχεία του φουαγιέ και βεβαίως τα ανάγλυφα επιχρίσματα που σήμερα είναι καλυμμένα από στρώματα μπογιάς, με χαρακτηριστικό το συνδυασμό πορφυρού με χρυσές πινελιές στην αίθουσα και φυστικί με ασημένιες πινελιές στο φουαγιέ και τη είσοδο.

Αν στο πλαίσιο της αποκατάστασης, όλα τα στοιχεία αυτά καταστραφούν ελαφρά τη καρδία, λόγω της διάθεσης του αρχιτέκτονα να προσθέσει το δικό του ύφος, τότε θα είναι κάτι εντυπωσιακό, αλλά ψεύτικο, χωρίς να διατηρεί την ιστορία του κτιρίου και την ολότητα του έργου των Μαράσογλου και Ζωγράφου που το σχεδίασαν και ολοκληρώθηκε το 1940.