Η παρουσίαση του κόμματος στο Θησείο, την τρίτη 26 Μαΐου 2026, ξεκίνησε με την Μαριάννα Τουμασάτου και τον Αιμίλιο Χειλάκη και αφού ολοκλήρωσαν ένα μικρό σκετσάκι, η ηθοποιός κάλεσε τον πρώην πρωθυπουργό στο βήμα.
Ο Αλέξης Τσίπρας ξεκίνησε την ομιλία του ως εξής:
Η μεγάλη μέρα έφτασε. Η αναμονή τελείωσε. Εδώ και καιρό χιλιάδες άνθρωποι σε κάθε γωνιά της Ελλάδας μας έλεγαν το ίδιο πράγμα: “Κάντε κάτι”! “Προχωρήστε”! “Βγείτε μπροστά να πιστέψουμε ξανά ότι κάτι μπορεί να αλλάξει”. “Μην αφήνετε τη χώρα να βυθιστεί κι άλλο”. “Ανακοίνωσέ το επιτέλους”!. Αυτό άκουγα παντού σε πόλεις και χωριά σε χώρους δουλειάς από νέους σε απόγνωση με τη βαλίτσα στο χέρι από ανθρώπους που παλεύουν να τα βγάλουν πέρα και αισθάνονται πως κανείς δεν τους ακούει από ανθρώπους που κάποτε πίστεψαν, απογοητεύτηκαν, απομακρύνθηκαν αλλά δεν σταμάτησαν να νοιάζονται για αυτήν την χώρα.
«Σήμερα είμαστε εδώ γιατί αποφασίσαμε να ανταποκριθούμε σε αυτό το κάλεσμα. Όχι από κάποια φιλοδοξία. Αλλά γιατί δεν γίνεται να παρακολουθούμε αμέτοχοι μια κοινωνία να ασφυκτιά και μια πατρίδα να χάνει διαρκώς κύρος. Σήμερα, λοιπόν κάνουμε το πρώτο βήμα. Για να αποκτήσει ξανά φωνή η μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία. Για να επιστρέψει η πολιτική στους ανθρώπους που εργάζονται δημιουργούν και αγωνίζονται. Σήμερα αποχαιρετούμε την απογοήτευση. Την αδράνεια και την αποχή. Το στερεότυπο ότι τίποτε δεν αλλάζει σε αυτή τη χώρα. Σήμερα γεννιέται μια νέα πολιτική δύναμη με στόχο όχι μόνο την πολιτική αλλαγή αλλά και την αλλαγή πολιτικής. Κουβαλάμε η καθεμιά και ο καθένας τις δικές μας κοινωνικές και πολιτικές αποσκευές. Τις δικές μας εμπειρίες, πληγές, νίκες και ήττες. Αλλά έχουμε κάτι κοινό όλοι εμείς που είμαστε σήμερα εδώ και οι πολλές χιλιάδες άλλοι που μας παρακολουθούν απ’ όλη τη χώρα. Θέλουμε να γίνουμε συμμέτοχοι στην προσπάθεια για έναν καλύτερο κόσμο. Γιατί δεν θέλουμε να σωπαίνουμε μπροστά στην αδικία και τις κραυγαλέες ανισότητες».
«Δεν σωπαίνουμε μπροστά στη γενοκτονία»
Παράλληλα, πρόσθεσε ότι «όταν σήμερα οι 12 πλουσιότεροι άνθρωποι στον κόσμο κατέχουν περισσότερο πλούτο από όσο η μισή ανθρωπότητα μαζί. Δηλαδή περισσότερο πλούτο από 4 δισεκατομμύρια ανθρώπους, δεν θέλουμε να συνηθίσουμε έναν κόσμο της αδικίας των πολεμικών συγκρούσεων της βίας. Έναν κόσμο που κοιμάται με τον ήχο των drones και ξυπνά με τον ήχο των πυραύλων. Δεν κάνουμε τσιμουδιά όσο πέφτουνε κορμιά στην Ουκρανία. Δεν σωπαίνουμε μπροστά στη γενοκτονία των Παλαιστινίων στη Γάζα από την κυβέρνηση Νετανιάχου. Δεν μπορούμε να δεχτούμε τους βομβαρδισμούς του Ισραήλ στον Λίβανο και την επιβολή διά της βίας των δικών του όρων σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή. Δεν θεωρούμε “Διεθνή τάξη” τις παράνομες και καταστροφικές στρατιωτικές επιθέσεις των ΗΠΑ στο Ιράν. Δεν αποδεχόμαστε το δίκιο του ισχυρού αλλά το Διεθνές δίκαιο. Για αυτό και δε θα συμβιβαστούμε ποτέ ούτε με τη παράνομη εισβολή και κατοχή στη Κύπρο ούτε με σχέδια ντε φάκτο διχοτόμησης του νησιού».
«Η ίδια λογική όμως, που γεννά τις ανισότητες και τους πολέμους είναι αυτή που αντιμετωπίζει και τη φύση ως αντικείμενο λεηλασίας. Και το αποτέλεσμα είναι η κλιματική κρίση που απειλεί τις κοινωνίες μας. Μια κρίση που δεν ανήκει πια στο μέλλον. Είναι ήδη εδώ. Τη βλέπουμε στους παρατεταμένους καύσωνες στις καταστροφικές πλημμύρες στις πυρκαγιές που αφανίζουν ολόκληρες περιοχές. Τη ζούμε στον αέρα που αναπνέουμε στο νερό που λιγοστεύει στο περιβάλλον που γίνεται ολοένα πιο αφιλόξενο για τη ζωή».
«Απειλεί τη διατροφή την ασφάλεια τις υποδομές την οικονομία τον ίδιο τον πολιτισμό μας. Απειλεί το μέλλον των επόμενων γενεών. Και βαθαίνει τις ανισότητες. Οι φτωχότερες κοινωνίες οι μη προνομιούχοι όσοι έχουν τη μικρότερη ευθύνη για την κρίση βιώνουν τις πιο σκληρές συνέπειές της. Και ίσως νομίζουμε ότι αυτό θα μπορεί να συνεχίζεται χωρίς κόστος. Γελιόμαστε. Η Γη δεν μας έχει ανάγκη εμείς την έχουμε. Ο γεωστρατηγικός, ενεργειακός και οικονομικός ανταγωνισμός που την αντιμετωπίζει ως ανεξάντλητο πόρο πλουτισμού και ισχύος δεν είναι απλώς λάθος. Είναι μια επικίνδυνη για την ανθρωπότητα επιλογή».
«Από το πλουσιότερο 1% του πληθυσμού του πλανήτη που βάζει τα κέρδη του πάνω από τη ζωή. Πάνω από το μέλλον των επόμενων γενεών. Και αντί η τεχνολογική ανάπτυξη και η τεχνητή νοημοσύνη να γίνονται εργαλεία για την κοινωνική δικαιοσύνη και την πρόοδο για μια καλύτερη ζωή για το σύνολο της κοινωνίας αξιοποιούνται για να φέρουν τους ανθρώπους αντιμέτωπους με το φάσμα μιας ζωής χωρίς δικαιώματα και προοπτική».
«Όσα κερδίσαμε μετά από δεκαετίες αγώνων αποδομούνται από τον έλεγχο της τεχνολογικής εξέλιξης από λίγους ισχυρούς και στο όνομα μιας δήθεν ελεύθερης οικονομίας της αγοράς. Μιας αγοράς χωρίς κανόνες και ουσιαστικές εγγυήσεις για τους εργαζόμενους. Με εξαντλητικά ωράρια ελαστικές σχέσεις εργασίας και ανεπαρκείς κανόνες ασφάλειας. Που κάνουν τη ζωή των ανθρώπων ένα διαρκές τρέξιμο χωρίς σταθερότητα χωρίς χρόνο για ζωή χωρίς πραγματική ασφάλεια γεμάτο πίεση και αβεβαιότητα».
Ο Γιάννης, η Σοφία, ο κ. Δημήτρης, η Κατερίνα και ο Στέργιος
Ο πρώην πρωθυπουργός περιέγραψε την σκληρή πραγματικότητα των Ελλήνων φέρνοντας για παράδειγμα τις ιστορίες πέντε ανθρώπων: «Με αυτούς τους ανθρώπους συνομίλησα το προηγούμενο διάστημα σε κάθε γωνιά της Ελλάδας. Αυτών των ανθρώπων τις αγωνίες αφουγκράστηκα.
Είναι ο Γιάννης 32 χρονών ερευνητής με μεταπτυχιακό που ζει ακόμη με τους γονείς του στο παιδικό του δωμάτιο και ετοιμάζεται να φύγει μόνιμα στο εξωτερικό.
Η Σοφία εκπαιδευτικός στην επαρχία που αναγκάζεται να πληρώνει το μεγαλύτερο μέρος του μισθού της σε ενοίκιο και μετακινήσεις.
Ο κύριος Δημήτρης που μετά από σαράντα χρόνια δουλειάς μετρά τη σύνταξη του πριν πάει στο Σούπερ μάρκετ.
Η Κατερίνα με δύο πτυχία που αλλάζει δουλειές και συμβάσεις χωρίς ποτέ να νιώθει ότι μπορεί να σχεδιάσει τη ζωή της.Η Ελένη εργαζόμενη στον τουρισμό που δουλεύει ολόκληρα καλοκαίρια χωρίς ωράριο και χωρίς να ξέρει αν τον χειμώνα θα έχει δουλειά.
Ο Στέργιος που μια ζωή φρόντιζε τα ζώα στο χωριό του αλλά σήμερα σκέφτεται να τα παρατήσει γιατί αναρωτιέται αν θα μπορέσει να κρατήσει το κοπάδι και τον τόπο του ζωντανό.
Η εργασία δυστυχώς στις μέρες μας αντί να εγγυάται αξιοπρέπεια και ασφάλεια μετατρέπεται ολοένα και περισσότερο σε πεδίο ανασφάλειας και φόβου. Όπου εργαζόμενοι χάνουν ακόμη και τη ζωή τους προσπαθώντας να βγάλουν το μεροκάματο. Κι αν κάποτε στον Δυτικό κόσμο τουλάχιστον η σκληρή δουλειά σήμαινε μια πιο αξιοπρεπή ζωή μια κάποια ασφάλεια και προστασία λίγες εβδομάδες διακοπών σήμερα ακόμη και αυτές οι κατακτήσεις περιορίζονται και αμφισβητούνται. Σε έναν κόσμο όπου οι άνθρωποι γίνονται ολοένα και πιο μόνοι αδύναμοι και ανασφαλείς αξίζει να θυμηθούμε τα επίκαιρα λόγια του Μακρυγιάννη: Να βρεθούμε ξανά στο “εμείς”.».
«Η χώρα μας οπισθοχωρεί από το ευρωπαϊκό κεκτημένο»
Στην συνέχεια τόνισε ότι «μέσα σ’ αυτό το επικίνδυνο παγκόσμιο περιβάλλον μισό αιώνα από τη Μεταπολίτευση η χώρα μας ολοένα οπισθοχωρεί και αποκλίνει από αυτό που ονομάστηκε ευρωπαϊκό κεκτημένο. Οι υποκλοπές η διαφθορά τα Τέμπη η συγκάλυψη η περιφρόνηση του κράτους δικαίου η χειραγώγηση των θεσμών και της Δικαιοσύνης. Ο διεθνής εξευτελισμός με τον ΟΠΕΚΕΠΕ και την έκπτωση της πατρίδας μας σε τακτικό πελάτη των ευρωπαϊκών δικαστηρίων. Η καταστροφή της εμπιστοσύνης και της κοινωνικής συνοχής. Όσο κι αν προσπαθούν να μας πείσουν δεν είναι ούτε κανονικότητα ούτε σταθερότητα. Αποτυπώνουν όμως το ύφος αλλά και το ήθος, της σημερινής διακυβέρνησης».
Συνεχίζοντας σε υψηλούς τόνους υπογράμμισε «Δεκάξι χρόνια μετά τη χρεοκοπία, μας εξουσιάζουν και πάλι εκείνοι που μας βούλιαξαν. Και είναι αμετανόητοι. Με τις ίδιες νοοτροπίες, και συνταγές που μας οδήγησαν στην καταστροφή. Οι συλλογικές κατακτήσεις της Μεταπολίτευσης ανατρέπονται εγκαταλείπονται συνειδητά αργοσβήνουν. Η κερδοσκοπία η διαφθορά η διαπλοκή είναι ο κανόνας πλουτισμού και εξουσίας στη σημερινή Ελλάδα. Η δικαιοσύνη και η εντιμότητα είναι υπό διωγμό. Και η δημοκρατία υπό περιορισμό. Η οικονομία μας φυλακισμένη σε ένα ξεπερασμένο παραγωγικό μοντέλο γεννάει ολοένα και μεγαλύτερες ανισότητες. Ενώ μισθωτοί, ελεύθεροι επαγγελματίες και μικρομεσαίοι επιχειρηματίες δίνουν καθημερινά αγώνα για να σταθούν όρθιοι.».
Ο πρώην πρωθυπουργός συνέχισε σημειώνοντας ότι «η χώρα βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις στην ΕΕ στο βασικό και μέσο μισθό την κοινωνική προστασία την αγοραστική δύναμη την ασφάλεια τον κίνδυνο φτώχειας. Και στις πρώτες θέσεις στην ακρίβεια στο ρεύμα, τα καύσιμα και το Σούπερ μάρκετ. Και τα καρτέλ είναι παντού σχεδόν σε όλους τους κλάδους της οικονομίας και κερδοσκοπούν ασύδοτα σε βάρος εκατομμυρίων νοικοκυριών. Με την ανοχή και τη στήριξη της κυβέρνησης. Η στέγη τελευταίο καταφύγιο κάθε οικογένειας έχει γίνει μακρινό και απλησίαστο όνειρο.
Ένα όργιο κερδοσκοπίας στις τιμές αγοράς και στα ενοίκια εμποδίζει τα νέα ζευγάρια να αποκτήσουν το σπιτικό τους να κάνουν και να μεγαλώσουν παιδιά να ζήσουν με στοιχειώδη ασφάλεια. Ενώ όσοι απέκτησαν στέγη τη περίοδο της κρίσης με δάνεια από τις τράπεζες καλούνται σήμερα να τα ξεπληρώσουν στο πολλαπλάσιο προς όφελος των ξένων funds που λεηλατούνε την ελληνική οικονομία. Και όλα αυτά σε μια εποχή που το δημογραφικό πρόβλημα αποτελεί υπαρξιακή απειλή για τη χώρα μας. Μας μιλάνε για ανάπτυξη όμως ανάπτυξη δεν είναι οι δείκτες ευημερίας για λίγους αλλά μια κοινωνία όπου όλοι μπορούν να ζουν με αξιοπρέπεια και ασφάλεια.
Η στέγη, η ενέργεια, η τροφή, η μόρφωση, η υγεία, οι μεταφορές, δεν μπορούν να μετατρέπονται σε προνόμιο για λίγους. Η πολιτική οφείλει να εγγυηθεί ότι η ζωή θα είναι ξανά βιώσιμη και οικονομικά προσιτή για όλους. Το κράτος έχει πέσει στα χέρια μιας κάστας που το αντιμετωπίζει σαν λάφυρο. Σπαταλούν για ίδιον όφελος και για τα συμφέροντα μιας άπληστης ολιγαρχίας δισεκατομμύρια από τα ευρωπαϊκά κονδύλια όπως τους πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης. Τα δημόσια ταμεία γεμίζουν με δισεκατομμύρια από την υπερφορολόγηση των πολλών για να γίνουνε λεία των λίγων. Και από το περίσσευμα της ληστείας διανέμουν κάποια επιδόματα φιλανθρωπίας και κάποια pass στους πιο αδύναμους. Την ίδια στιγμή η διαφθορά διαβρώνει όλα τα πεδία άσκησης της εξουσίας. Εξωθεσμικά κέντρα συμφερόντων επηρεάζουν ή και ελέγχουν ακόμα πολιτικά κόμματα και κυβερνήσεις. Απόρροια αυτής της θλιβερής κατάστασης είναι η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών να μην εμπιστεύεται πια το πολιτικό σύστημα τη λειτουργία των θεσμών και τη Δικαιοσύνη. Και αυτή η τρομακτική κρίση εμπιστοσύνης τροφοδοτείται και οξύνεται από τα δύο παλιά κόμματα της Μεταπολίτευσης τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ που εμφανίζουν συχνά τα ίδια πρόσωπα σε υπουργικούς θώκους τη μια με το ένα την άλλη με το άλλο χρώμα. Έγιναν το σύστημα μέσα στο σύστημα. Άλλωστε τα χρέη και των δύο ξεπερνούν το ένα δισεκατομμύριο ευρώ. Δεν χρωστάνε απλά στις τράπεζες. Είναι εξαρτημένα από αυτές.».
Έπειτα συνέχισε λέγοντας ότι «μέσα σε αυτό το πλαίσιο η διεθνής θέση της χώρας αποδυναμωμένη από τη διαφθορά και την αναξιοπιστία γίνεται όλο και πιο επισφαλής. Η Ελλάδα διολισθαίνει σε επικίνδυνες πολεμικές εμπλοκές που αφορούν επιδιώξεις ξένες με τα εθνικά μας συμφέροντα. Η αποστασιοποίησή μας από τη σθεναρή και διαρκή υπεράσπιση του διεθνούς δικαίου για κάθε διεθνή σύγκρουση και ιδιαίτερα για όσες αφορούν τη γειτονιά μας αποδυναμώνει τη χώρα μας έναντι των παράνομων διεκδικήσεων της Τουρκίας. Σε μια περίοδο έντονων γεωπολιτικών ανακατατάξεων η Ελλάδα χρειάζεται επειγόντως Νέα Εθνική πυξίδα και μια ενεργητική και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική που θα εδραιώνει το ρόλο της ως πυλώνας ειρήνης και σταθερότητας απέναντι στη λογική του δεδομένου συμμάχου που θέτει τη χώρα σε κίνδυνο. Μια στρατηγική που οικοδομεί συμμαχίες με όρους αμοιβαίου οφέλους αντί να αναζητά προστάτες παραβιάζοντας τις αρχές μας. Που επιλύει τις διαφορές με τους γείτονές μας, προασπίζοντας τα εθνικά μας συμφέροντα. Που θωρακίζει τα κυριαρχικά μας δικαιώματα και θέτει ως στόχο τη δίκαιη και βιώσιμη λύση του Κυπριακού. Και υποστηρίζει μια Ευρώπη κοινωνική με ισχυρό διεθνή ρόλο υπέρ της ειρήνης και της βιώσιμης ανάπτυξης.
Το ταξίδι έχει σκοπό να αλλάξει την σκληρή πραγματικότητα
Απευθυνόμενος προς τον κόσμο επισήμανε πως «δεν είμαστε όμως εδώ σήμερα απλά για να περιγράψουμε τη σκληρή πραγματικότητα. Το ταξίδι που ξεκινάμε απόψε έχει σκοπό να την αλλάξει όχι απλά να τη περιγράψει. Η ιδρυτική διακήρυξη που κρατάω απόψε στα χέρια μου είναι η δική μας Πυξίδα για τη Νέα Ελλάδα. Πυξίδα προς ένα νέο όραμα. Ένα δημοκρατικό σχέδιο για τον 21ο αιώνα. Προς την Ηθική Επανάσταση που έχει ανάγκη η πατρίδα. Κι έναν νέο πατριωτισμό που συνδέεται άρρηκτα με την Κοινωνική Δικαιοσύνη. Έναν πατριωτισμό που υπερασπίζεται τη δημοκρατία και την εμβάθυνσή της σε όλα τα πεδία τη εξουσίας και της κοινωνίας. Που βάζει φραγμό στην ασυδοσία της ολιγαρχίας και την υποταγή του κράτους σ’ αυτή. Και έχει στο επίκεντρο του την ασφάλεια του πολίτη τα δικαιώματά του την ισότητα των ευκαιριών για όλους τη συλλογικότητα και την αλληλεγγύη. Έναν πατριωτισμό που μεταφράζει σε δύναμη για την Ελλάδα την ιστορία της τον πολιτισμό της την προσφορά της στη μεγάλη υπόθεση της δημοκρατίας και της ελευθερίας. Και τοποθετεί την κοινωνία πάνω από τα κέρδη των αγορών και τους ανθρώπους πάνω από τους αριθμούς».
Στην συνέχεια πρόσθεσε καταχειροκροτούμενος από το πλήθος και σε κλίμα πανηγυρικό «Με αυτές τις αξίες απευθυνόμαστε σήμερα σε όλες τις Ελληνίδες και όλους τους Έλληνες. Με σημαία μας τη δημοκρατία και τη δικαιοσύνη. Γιατί η δημοκρατία εκφυλίζεται χωρίς δικαιοσύνη. Και η δικαιοσύνη πραγματώνεται μόνο με δημοκρατία. Και φιλοδοξούμε να γίνουμε η απάντηση στην απογοήτευση τη φθορά τα εθνικά και κοινωνικά αδιέξοδα την προκλητική αδικία την κρίση των θεσμών και της δημοκρατίας. Να πάρουμε στα χέρια μας τις τύχες της πατρίδας. Να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας. Γιατί η πατρίδα μας χρειάζεται ένα σοκ εντιμότητας και δημοκρατίας. Μια Νέα Μεταπολίτευση.».
Οι 7 Δεσμεύσεις του Αλέξη Τσίπρα
«Με τη σημερινή μας Διακήρυξη απευθυνόμαστε σε όλες τις Ελληνίδες και σε όλους τους Έλληνες και καταθέτουμε ενώπιον τους 7 βασικές Δεσμεύσεις», τόνισε ο πρώην πρωθυπουργός και ξεκίνησε να απαριθμεί:
«Πρώτον: Δεσμευόμαστε για Ζωή με Αξιοπρέπεια. Για ασπίδα στην ακρίβεια και δύναμη στην εργασία. Για αξιοπρεπείς μισθούς. Για στήριξη του κόσμου της εργασίας απέναντι στην εργοδοτική αυθαιρεσία. Για την Συμπερίληψη και την Ισότητα. Για ισότιμη συμμετοχή των ατόμων με αναπηρία. Για πλήρη ισότητα φύλων και κατοχύρωση των δικαιωμάτων ΛΟΑΤΚΙ+. Για μια μεταναστευτική πολιτική που εγγυάται τόσο την ασφάλεια των συνόρων όσο και την ανθρωπιστική υποδοχή και ισότιμη συμπερίληψη προσφύγων και μεταναστών στην εκπαίδευση και την αγορά εργασίας.
Δεύτερον: Δεσμευόμαστε για ισχυρή Δημοκρατία χωρίς Ασυλίες. Για διαφάνεια και έλεγχο σε κάθε επίπεδο της εξουσίας και του δημόσιου χρήματος. Για λογοδοσία παντού ισχυροποιώντας τους θεσμούς που προστατεύουν τα δικαιώματα κάθε πολίτη. Για ένα Κράτος εγγύησης της ασφάλειας των βασικών αγαθών και των δικαιωμάτων των πολιτών.
Τρίτον: Δεσμευόμαστε για μια ισχυρή Οικονομία Δίκαιης Ανάπτυξης και Αξιοπρέπειας. Για αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου με έμφαση στην αγροτική παραγωγή και τη μεταποίηση. Για καινοτομία και περιφερειακή ανάπτυξη. Για φορολογική δικαιοσύνη και μείωση της φορολογίας της μισθωτής εργασίας. Για σύγχρονους χρηματοδοτικούς θεσμούς και κανόνες στις τράπεζες.
Τέταρτον: Δεσμευόμαστε για Κοινωνικό Κράτος Δικαιωμάτων απέναντι στη κερδοσκοπία. Για να γίνουν ξανά δικαίωμα για όλους και όχι προνόμια για λίγους η υγεία, η παιδεία, η κοινωνική προστασία, η στέγη και ο πολιτισμός. Για αξιοπρεπείς αμοιβές σε γιατρούς, νοσηλευτές, δασκάλους και καθηγητές. Για προσιτή οικονομικά στέγη στα νέα ζευγάρια. Για να έχουν θέση σε παιδικούς σταθμούς όλα τα παιδιά της χώρας. Για δωρεάν οργανωμένη φροντίδα υπερηλίκων με χρόνια νοσήματα. Για δικαίωμα όλων στον Πολιτισμό και στήριξη των ανθρώπων της τέχνης και της δημιουργίας.
Πέμπτον: Δεσμευόμαστε για μια Ανθεκτική Ελλάδα σε έναν Κόσμο Διαρκών Κρίσεων. Για προστασία και ασφάλεια απέναντι στις κρίσεις την ενεργειακή ανασφάλεια και τις ακραίες συνέπειες της κλιματικής αλλαγής. Για δίκαιη πρόσβαση όλων στα βασικά αγαθά για τη ζωή: Το νερό, την τροφή, την ενέργεια. Για Δίκαιη Μετάβαση στην Πράσινη οικονομία. Για Ενεργειακή Δημοκρατία αντί της Ενεργειακής Ολιγαρχίας.
Έκτον: Δεσμευόμαστε για Ψηφιακή Δημοκρατία και Κυριαρχία. Για Εθνικές τεχνολογικές υποδομές με ρήτρες κυριαρχίας. Για ισχυρό πλαίσιο προστασίας των δεδομένων και κυβερνοασφάλεια. Για τεχνολογία, καινοτομία, και αξιοποίηση δεδομένων στην υπηρεσία και της κοινωνίας.
Έβδομον: Δεσμευόμαστε για μια Ισχυρή Ελλάδα που Θωρακίζει τα Δικαιώματά της και Χτίζει Γέφυρες Ειρήνης
Που σημαίνει μια νέα Εθνική Πυξίδα που επιστρέφει στην πολυδιάστατη και ενεργητική εξωτερική πολιτική. Για μια Ελλάδα που προασπίζει την κυριαρχία της και πρωταγωνιστεί σε πρωτοβουλίες ειρήνης και ασφάλειας κάνοντας ξανά το όνομα της στον κόσμο συνώνυμο της Ειρήνης, της Ελευθερίας της Δημοκρατίας.».
ΠΗΓΗ: efsyn.gr
