Αρχική Απόψεις Aρθρα Γιάννης Χαλλιορής: Νέο κοινωνικό συμβόλαιο για το δημόσιο σχολείο

Γιάννης Χαλλιορής: Νέο κοινωνικό συμβόλαιο για το δημόσιο σχολείο

12


Νέο κοινωνικό συμβόλαιο για το δημόσιο σχολείο

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΧΑΛΛΙΟΡΗ*



Xάθηκε ακόμα μια ευκαιρία για τη χάραξη διαφορετικής εκπαιδευτικής πολιτικής στον τόπο μας. Ο πολυδιαφημισμένος εθνικός διάλογος για την Παιδεία, από τις βασικές προτεραιότητες της Κυβέρνησης, ναυάγησε πριν καλά-καλά ξεκινήσει.
Το εκπαιδευτικό σύστημα θα ακολουθεί, άγνωστο για πόσο, την πορεία του έχοντας απολέσει και τις τελευταίες αντιστάσεις, αυτές που επιτρέπουν να δημιουργεί και να προβάλλει πρότυπα.
Πώς αποτυπώνεται όμως ο εκπαιδευτικός χάρτης σήμερα;
Το σχολείο, περνώντας δομική κρίση, σε επίπεδο σκοπών και στόχων, ωθεί και εθίζει στην παπαγαλία, αποθαρρύνει τις δημιουργικές ανησυχίες, αποκλείει κάθε προσπάθεια πνευματικής και ψυχικής καλλιέργειας. Παραμένει, από πλευράς ουσίας και περιεχομένου, ένα βαρυφορτωμένο κάρο, το γνωστικό φορτίο του οποίου, άχρηστο και αντιφατικό πολλές φορές, προσκρούει στις δυνατότητες πρόσληψης των μαθητών.
Από το “χαρούμενο παιδί”, του Γληνού και του Κάστανου, οδηγηθήκαμε στο “αυτοματοποιημένο παιδί”. Ο μαθητής καθημερινά θυσιάζει την παιδικότητά του στο βωμό της ανταγωνιστικότητας, έννοια που έχουμε αποδεχθεί ως τον κινητήριο μοχλό της σύγχρονης κοινωνίας.
Οι κυβερνήσεις, ικανοποιημένες από το μοντέλο που αναπαράγεται, μέσω της εκπαίδευσης, δείχνουν να βολεύονται με πρόσκαιρες και αποσπασματικές, λύσεις. Περιορίζουν τις παρεμβάσεις τους σε θέματα απλής διαχείρισης εξαντλώντας τις αντοχές συστήματος και κοινωνίας.
Την ίδια στιγμή το εκπαιδευτικό κίνημα παραμένει εγκλωβισμένο στην παραταξιακή-κομματική, άλλά αδιέξοδη, λογική, κινείται στη βάση συγκυριακών συσχετισμών, χωρίς σχέδιο και προσανατολισμό, δίχως ερείσματα και συμμαχίες. Επαναλαμβάνεται, για δεκαετίες, σε επίπεδο προσώπων και ιδεών, ασκούμενο στην αντικυβερνητική ρητορεία, με στόχο τις εντυπώσεις στο εσωτερικό του κλάδου.
Τέλος στο κοινωνικό πεδίο προβάλλει ισχυρός ο μύθος που θέλει το ρόλο του σχολείου να εξαντλείται στο προίκισμα των μαθητών με εφόδια που, δήθεν, ανοίγουν πόρτα στην αγοράς εργασίας.
Όμως, σήμερα προέχει η καλλιέργεια και η διάδοση αξιών που εμπνέουν και διαπλάθουν το άτομο στη διαδικασία κοινωνικοποίησής του. Απαιτείται λοιπόν να ενισχυθεί η αντίληψη πως το δημόσιο σχολείο, μέσα από ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο, πρέπει να αναζητήσει ένα άλλο δρόμο από αυτόν που ακολουθεί.
Διαφορετικά ας αναζητήσουμε τα τραύματα στον ψυχικό κόσμο των νέων και στα σπλάχνα της κοινωνίας που οικοδομούμε.


* ΠΡΟΕΔΡΟΣ Ε.Λ.Μ.Ε ΧΙΟΥ


 Από την εφημερίδα ΕΘΝΟΣ (9/11/05)