Αρχική Απόψεις Aρθρα Διονύσης Λεϊμονής: Η Κόλαση ενός…Παραδείσου

Διονύσης Λεϊμονής: Η Κόλαση ενός…Παραδείσου

16

 ΄Ενας χρόνος δεν είναι αρκετό χρονικό διάστημα να επουλώσει τις πληγές που αιμορραγούν ακατάπαυστα. ΄Ενας χρόνος μάλλον δεν αρκεί ούτε για την υλική αποκατάσταση των υλικών τουλάχιστον ζημιών που έφτασαν στα όρια της βιβλικής καταστροφής παρά τις δεσμεύσεις τις επαγγελίες και τις μεγαλόστομες παραμυθίες. Πριν ένα χρόνο σε λίγα δευτερόλεπτα ο Εγκέλαδος ταρακούνησε τη γη καθιστώντας μέσα σε δευτερόλεπτα τον εξωτικό Παράδεισο σε μια φρικτή Κόλαση. Μια Κόλαση που δε δίστασε να καταπιεί με βουλιμία κατά προσέγγιση 223.000 ψυχές μεταξύ των οποίων και πολλών παιδιών. Ο καταστροφικός σεισμός παρέσυρε ό,τι συναντούσε στο διάβα του σκορπώντας τον τρόμο και τη φρίκη στους “θεατές” αυτού του κοσμογονικού τετελεσμένου, πραγματικούς και τηλεοπτικούς. ΄ένα ακόμα θέαμα μπρος στα μάτια μας ικανό να τα χορτάσει απορία, αγανάκτηση και τρόμο. Ποιος δε συγκινήθηκε εκείνες τις μέρες μπρος σε ένα τέτοιο απρόσμενο δράμα, αλλά και ποιος δεν προβληματίστηκε για την εκδίκηση της φύσης που όταν ενσκήπτει πέφτει στις κεφαλές δικαίων και αδίκων αποκαλύπτοντας την ανθρώπινη αδυναμία;
Ένα χρόνο μετά η Ασία και η Αφρική μετρούν τις πληγές τους. Μετρούν τις πληγές και πασχίζουν να ξεφύγουν από τους προσφυγικούς καταυλισμούς στους οποίους περιήλθαν προσωρινά ώσπου να αποκατασταθούν από τη μεγαλοσύνη του προοδευμένου κόσμου. Αυτό ήταν που προείχε καθώς η ψυχική ίαση θα επέλθει πολύ αργότερα – αν αυτό μπορεί να καταστεί εφικτό 100% – αφού πρώτα στεγαστούν οι ρακένδυτες υπάρξεις και εξασφαλίσουν τα προς το ζην. Οι υποσχέσεις έπεσαν πάνω τους βροχή σαν το καταστροφικό τσουνάμι. ΄Ενα μέρος αυτών πραγματοποιήθηκαν. Απομένει ο μεγαλύτερος κορμός. Επαφίεται στην καλή θέληση αλλά και στην καιροσκοπία των ισχυρών να λάβουν δραστικά και γενναιόδωρα μέτρα για τη στήριξη όλων αυτών των βασανισμένων ανθρώπων.
΄Ετσι σήμερα τούτοι οι χτυπημένοι από το Κακό βιώνουν ένα νέο δράμα που κανείς δε γνωρίζει πότε και αν εάν πρόκειται να λάβει τέλος. Ως τότε το μόνο που εκείνοι μπορούν να κάνουν είναι να ελπίζουν, να εκλιπαρούν μα και να επαναφέρουν στη μνήμη τους με βασανιστική ακρίβεια σκηνές αλλοφροσύνης, πανικού και πόνου που βίωσαν, όταν το τσουνάμι της εκδικητικότητα έπεσε πάνω τους με όλη του την ένταση και τη δύναμη δημιουργώντας εκατόμβες νεκρών κάθε ηλικίας, φύλου, εθνικότητας και βαλαντίου.
Παρόλα αυτά ο ακριβής αριθμός των θυμάτων δεν είναι δυνατόν να υπολογιστεί με ακρίβεια λόγω της ιδιαιτερότητας και της πρωτοφανούς καταστροφικότητας του φονικού σεισμού. Αν μάλιστα συνυπολογίσει κανείς και τα θύματα που επιβίωσαν και σέρνονται κινούμενες σκιές μεταξύ ζωής και ανυπαρξίας, ο κατάλογος μακραίνει επικίνδυνα και το κακό μοιάζει απύθμενο.
Ας ελπίσουμε πως ένα χρόνο από σήμερα θα μπορούμε ν επαιρόμαστε πως η ένδειξη συμπαράστασης και ανθρωπιστικής βοήθειας που εκφράστηκε σε όλη την οικουμένη για τους βασανισμένους αυτούς ανθρώπους θα έχει ουσιαστική πρακτική εφαρμογή εξασφαλίζοντας τουλάχιστον τις υποτυπώδεις συνθήκες ζωής ρίχνοντας βάλσαμο στις ψυχές που τόσο σκληρά δοκιμάστηκαν από τη μανία του Εγκέλαδου.


Διονύσης Λεϊμονής
φιλόλογος