Αρχική Νέα Εκπαίδευση - Επιστήμη Ζούμε τη χειρότερη εξάλειψη ειδών από την εποχή των δεινοσαύρων, του Τάσου...

Ζούμε τη χειρότερη εξάλειψη ειδών από την εποχή των δεινοσαύρων, του Τάσου Σαραντή

16

 Η ανθρωπότητα διανύει την χειρότερη περίοδο εξάλειψης ειδών από την εποχή της εξαφάνισης των δεινοσαύρων, πριν από 65 εκατομμύρια χρόνια που, μάλιστα,  χαρακτηρίζεται ως το έκτο σημαντικότερο γεγονός εξάλειψης ειδών στην ιστορία της γης.


Οι αλλαγές στην βιοποικιλότητα της γης τα τελευταία 50 χρόνια συντελούνται γρηγορότερα από οποιαδήποτε άλλη χρονική περίοδο στην ανθρώπινη ιστορία.


Οι άνθρωποι είναι υπεύθυνοι για το έκτο σημαντικότερο γεγονός εξάλειψης ειδών στην ιστορία της γης και το μεγαλύτερο από την εποχή της εξαφάνισης των δεινοσαύρων, πριν από 65 εκατομμύρια χρόνια, σύμφωνα με έκθεση των Ηνωμένων Εθνών.


Εκτός από την εξαφάνιση των δεινοσαύρων οι άλλες πέντε μεγάλες εξαλείψεις συνέβησαν πριν από περίπου 205, 250, 375 και 440 εκατομμύρια χρόνια. Οι επιστήμονες θεωρούν ότι αυτές οι εξαλείψεις οφείλονται σε προσκρούσεις αστεροειδών, σε ηφαιστειακές εκρήξεις και σε ξαφνικές αλλαγές του κλίματος.


Ωστόσο, σήμερα, ο πληθυσμός της γης που ανέρχεται σε  6,5 δισεκατομμύρια υπονομεύει το περιβάλλον για τα ζώα και τα φυτά με τη ρύπανση, την εξάπλωση των πόλεων, την αποδάσωση, την εισαγωγή «αλλοδαπών ειδών» και την παγκόσμια άνοδο της θερμοκρασίας εξαιτίας του φαινομένου του θερμοκηπίου, αναφέρεται στην έκθεση «Παγκόσμια Προοπτική της Βιοποικιλότητας» που συντάχθηκε από εμπειρογνώμονες της Συνθήκης των Ηνωμένων Εθνών για τη Βιολογική Ποικιλομορφία.


Στην έκθεση επισημαίνεται ότι η μέση αφθονία των ειδών μειώθηκε κατά 40% μεταξύ του 1990 και του 2000, ενώ τα είδη στους ποταμούς, τις λίμνες και τις ελώδεις περιοχές έχουν μειωθεί κατά 50%. Μεταξύ 12 με 52% των ταξινομημένων ειδών, ανάμεσα στα οποία περιλαμβάνονται τα πτηνά, τα θηλαστικά και τα αμφίβια απειλείται με εξάλειψη.


Στο Βόρειο Ατλαντικό οι πληθυσμοί των μεγάλων ψαριών έχουν μειωθεί κατά 66% τα τελευταία  50 χρόνια. Από το 2000 έως το 2005, 18 εκατομμύρια στρέμματα δασών χάνονται κάθε χρόνο. Στην Καραβαϊκή η μέση κάλυψη των κοραλλιών μειώθηκε από 10 έως 50% τις τρεις τελευταίες δεκαετίες.


Εξάλλου, οι ετήσιες περιβαλλοντικές απώλειες  από εισαχθέντα παράσιτα στις ΗΠΑ, την Αυστραλία, τη Βρετανία, τη Νότιο Αφρική, την Ινδία και τη Βραζιλία υπολογίζονται σε περισσότερα από 100 δισεκατομμύρια δολάρια. Περίπου 300 «αλλοδαπά είδη» – μαλάκια, καρκινοειδή και ψάρια- εισήχθησαν στη  Μεσόγειο μετά τη διάνοιξη της διώρυγας του Σουέζ.


Στην έκθεση επισημαίνεται ότι «οι ανθρώπινες δραστηριότητες ασκούν τέτοια πίεση στις φυσικές λειτουργίες της γης που η δυνατότητα των οικοσυστημάτων του πλανήτη να υποστηρίξουν τις μελλοντικές γενιές δεν μπορεί να θεωρείται πλέον δεδομένη».


Οι στόχοι της Συνθήκης των Ηνωμένων Εθνών για τη Βιολογική Ποικιλομορφία αποσκοπούν στην αντιστροφή της τάσης της απώλειας της βιοποικιλότητας μέχρι το 2010. Ο στόχος δεν είναι ανέφικτος λένε οι επιστήμονες, αλλά απαιτείται μια παγκόσμια συμμαχία των κυβερνήσεων, των επιχειρήσεων, της βιομηχανίας και των μη κυβερνητικών οργανώσεων για να επιτευχθεί.

του Τάσου Σαραντή, ΗΜΕΡΗΣΙΑ 22/3/2006

Διαφήμιση