Αναφορά της Προέδρου ΕΟΧ στη πρόταση της ΄Ενωσης Ομογενών Χίου για την ανακήρυξη του κ. Βύρωνα Θεοδωρόπουλου πρέσβη ε.τ. σε επίτιμο Δημότη του Δήμου Χίου
Αιδεσιμολογιότατε (πάτερ Λιαδή), αξιότιμε κύριε Πρύτανη (Καθηγητή Σωκράτη Κάτσικα), κύριε Αντιπρύτανη (Καθηγητή Νικόλαο Λίτινα), κ. Ταξίαρχε, κ. πρέσβη (Βύρων Θεοδωρόπουλος), κ. Θεοδωροπούλου, κ. Αντινομάρχα (Νίκο Νύκτα), κ. Δήμαρχε, κύριοι συνάδελφοι της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, κυρίες και κύριοι.
Η ζωή ενός ανθρώπου χαρακτηρίζεται από μια χρονική ακολουθία γεγονότων και προσδιορίζεται από βασικά χαρακτηριστικά γνωρίσματα που την κάνουν να προσιδιάζει με πορεία ή διαδρομή.
Σ’ αυτήν την διαδρομή συχνά αφήνει κανείς ανεξίτηλα τα ίχνη του επηρεάζοντας ανθρώπους, καταστάσεις, ενέργειες, δράσεις, πολιτικές, προετοιμάζοντας έτσι, τον ιστορικό του μέλλοντος να αξιολογήσει αυτήν του την διαδρομή.
Η Ένωση Ομογενών Χίου ενώνοντας την δική του φωνή σ’ αυτές της Ακαδημίας Αθηνών, του Υπουργείου Εξωτερικών, του Πανεπιστημίου Αθηνών και τόσων άλλων αναγνώρισε και αποτίμησε ανθρώπινα και ταπεινά την θετική συνεισφορά του συμπατριώτη μας κ. Βύρωνα Θεοδωρόπουλου ως υπέρτατη θετική συνεισφορά στο Έθνος και την Ελλάδα και πρότεινε στον Δήμο της Χίου την ανακήρυξή του κ. Θεοδωρόπουλου σε επίτιμο Δημότη του Δήμου Χίου.
Ας μου επιτραπεί μία σύντομη αναφορά στο σκεπτικό της πρότασης.
Ο κ. Βύρων Θεοδωρόπουλος είναι ένας έξοχος διπλωμάτης, ένας πολύ καλός δάσκαλος της διπλωματίας, πιστός «υπηρέτης» της Ελλάδος των αποδήμων Χίων, των αποδήμων Ελλήνων, ο οποίος εργάσθηκε μέσα από ομαδική προσπάθεια βλ. την ομάδα Κοντογεώργη και τα μαραθώνια ξενύχτια σκληρών διαπραγματεύσεων για την υπογραφή της πράξης προσχωρήσεως στην ΕΟΚ, μέσα σε 2,5 χρόνια όταν οι διαπραγματεύσεις για την προσχώρηση της Ισπανίας και της Πορτογαλίας κράτησαν 6,5 ολόκληρα χρόνια.
Ως πρόεδρος της Επιτροπής διαπραγματεύσεων για την ένταξη της Ελλάδος στην ΕΟΚ ανέλαβε μαζί με τους συνεργάτες του να φέρουν σε πέρας ένα τιτάνιο έργο της ένταξης της Ελλάδος στην ΕΟΚ.
Όλοι θυμούνται την περίφημη ρήση του αείμνηστου Κωνσταντίνου Καραμανλή «θα σας ρίξω στην θάλασσα και θα μάθετε να κολυμπάτε.» (Η νησιωτική καταγωγή σας κύριε Θεοδωρόπουλε σας ανέδειξε σε άξιο, σπουδαίο κολυμβητή. Αλλά και τι να θυμηθεί κανείς από τις διαπραγματεύσεις στο γεωργικό τομέα και την πολύπλοκη «Κοινή Αγροτική Πολιτική». Αλλά η διπλωματία ήταν το επάγγελμα που ήθελε να ακολουθήσει. Και αυτό φάνηκε από την συνεισφορά του. Έζησε από κοντά και συμπαραστάθηκε στους Έλληνες στις πιο δύσκολες δοκιμασίες του Ελληνισμού της Πόλης, της Αιγύπτου, της Κύπρου.
Συνάντησε παντού Έλληνες και επεδίωξε να έλθει σε επαφή μαζί τους, γιατί τους αγαπούσε πραγματικά αυτούς τους ανθρώπους. Αναφέρει στο βιβλίο «Διαδρομές» της Ινώ Αφεντούλη σε συνέντευξή του «Πού να σας πω όμως πως συνάντησα Έλληνες ακόμη και … στο Βόρειο Πόλο! Όχι ακριβώς. Υπερβάλλω! Πολύ κοντά πάντως. Πέραν του Αρκτικού Κύκλου. Αλλά ιδού τι έγινε: Μαζί με μερικούς άλλους φίλους πρέσβεις στην Ότταβα αποφασίσαμε να επισκεφθούμε τον Βορειοδυτικό Καναδά, μέχρι τη Θάλασσα του Μποφόρ. Με ένα μικρό ελικοφόρο αεροπλανάκι ξεκινήσαμε από το Ντώσον, ξακουστό άλλοτε κέντρο χρυσωρύχων, και πετάξαμε βόρεια. Από κάτω μας το πυκνό δάσος όλο και αραίωνε, άρχιζε χαμηλή βλάστηση, θάμνοι και ύστερα οι πρώτοι πάγοι μέχρι που φτάσαμε στο Ινούβικ. Μικρή πολιτεία κάπου τριών χιλιάδων κατοίκων, μισοί λευκοί, μισοί Εσκιμώοι (Ινουίτ, όπως προτιμούν να λέγονται).Προχωρήσαμε μέχρι το Τακτάκγιακτακ, στην ακτή, κέντρο άντλησης πετρελαίου. Στο μικρό πανδοχείο στο Ινούβικ έριξα μια ματιά στον τηλεφωνικό κατάλογο ολίγων σελίδων. Βλέπω ένα Ελληνικό όνομα.» Η αγάπη του για αυτούς τους ανθρώπους. « Τον παίρνω τηλέφωνο. Του λέω πως είμαι ο Πρέσβης της Ελλάδος. «΄Ωχουτα, και πως βρεθηκατενε εδώ;». Κατάλαβα την προφορά. Ρωτώ «Χιώτης είσαι;» «Ναι αφ’ τ’ Άγιο Γάλας». Έρχεται να με πάρει. Ο Βούλγαρος συνάδελφος με ρωτάει πού πάω. Απαντώ με ύφος υπεροπτικό: «Να επισκεφθώ την ελληνική παροικία Κόκαλο ο Βούλγαρος. Τους χάρηκα τόσο πολύ αυτούς τους ανθρώπους! Από διάφορα μέρη της Ελλάδος, με διάφορα επαγγέλματα. Ο ένας έκανε με σνόουμομπιλ τον ταξιτζή στους Εσκιμώους. Η άλλη ήταν μοδίστρα, δεν ρώτησα αν έραβε γούνες άσπρης αρκούδας. Ο ξεναγός μου έχτιζε το διοικητήριο του χωριού. Ρωτώ: «Είστε μηχανικός;» «Όχι, είχα ρέστωραν στο Τορόντο». «Μα τότε πως χτίζετε …» «Γίνεται μία άλλη οικοδομή δίπλα, βλέπω τι κάνουν αυτοί, κάνω κι εγώ …» Αθάνατε Έλληνα!» «Να, κάτι τέτοιες εμπειρίες, όσο και αν δεν έχουν άμεση σχέση με τα υπηρεσιακά σου καθήκοντα, σε πλουτίζουν. Βλέπεις μιαν άλλη πτυχή του Ελληνισμού. Αυτού του Ελληνισμού που καλείσαι έμμεσα να υπηρετείς με τη δουλειά σου.»
Για όλους τους παραπάνω λόγους και άλλους πολλούς η Ένωση Ομογενών Χίου προτείνει στον Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Χίου την ανακήρυξη του κ. Βύρωνα Θεοδωρόπουλου πρέσβη επί τιμή σε επίτιμο Δημότη του Δήμου Χίου.
Με εκτίμηση για τον άνθρωπο, τον διπλωμάτη τον συμπατριώτη,
το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης Ομογενών Χίου
Ισαβέλλα Αδ. Μπουρνιά
Πρόεδρος ΕΟΧ
