Το Ομήρειο δεν είναι Μοναστήρι.
Πριν από λίγες ημέρες οι υπεύθυνοι του Ομηρείου ζήτησαν να ματαιωθούν οι παραστάσεις θεατρικού έργου γιατί «έρχεται η Μεγάλη Εβδομάδα». Ο λόγος είναι όπως αναφέρεται στη σχετική είδηση, η ύπαρξη για ένα πεντάλεπτο στην αρχή του έργου σκηνής στην οποία εμφανίζεται γυμνό γυναικείο σώμα, το οποίο προφανώς οι ιθύνοντες του Πνευματικού Κέντρου θεώρησαν ότι θα προσέβαλε τα χρηστά ήθη κληρικών και θεοσεβούμενων πολιτών.
Υπαινισσόμενοι ενόχληση του τοπικού ιερατείου, κατέστησαν την ηγεσία της τοπικής εκκλησίας υπέρτατη κριτική αρχή έργων τέχνης, μελλοντικό φόβητρο για τους κάθε λογής πνευματικούς δημιουργούς στο νησί μας.
Σε μια περίοδο συντηρητικής αναδίπλωσης της κοινωνίας μας , όπου η σεμνότητα συγχέεται με τη σεμνοτυφία, η ηθική με την υποκρισία, ο πολιτισμός με το σκοταδισμό, τις προκαταλήψεις και την υποκουλτούρα, η Διοίκηση του Ομηρείου και προσωπικά ο Πρόεδρος της κύριος Μάντικας επωμίζονται τεράστια ευθύνη έναντι των πολιτών του Νομού μας.
Ενεργώντας ετσιθελικά στο όνομα οπισθοδρομικών αντιλήψεων, στερούν το δικαίωμα όλων μας να απολαύσουμε ένα βραβευμένο θεατρικό έργο όπως τα «Αξύριστα πηγούνια» του σκηνοθέτη Θανάση Παπαγεωργίου, μετατρέποντας το Ομήρειο από κέντρο πολιτισμού σε μεσαιωνικό μοναστήρι.
Βαπτίζουν το κρέας ψάρι για να εξισώσουν την αθωότητα του γυμνού γυναικείου σώματος με τη βδελυρότητα του μιάσματος και την πνευματική δημιουργία της θεατρικής σκηνής με τη χυδαιότητα του στριπτιζάδικου.
Εκεί που η γυναίκα μετατρέπεται σε σκεύος ηδονής κάτι που ουδόλως φαίνεται να ενοχλεί τον κοινωνικό καθωσπρεπισμό τους.
Καθωσπρεπισμό, που ένα σημαντικό νεοελληνικό έργο που μόλις χάσαμε, έθιξε…
Αλέκος Γαϊτάνος
