Η λειψυδρία και το σχεδιαζόμενο μοντέλο ανάπτυξης για το Νομό μας
Στην πρόσφατη συνεδρίαση του Νομαρχιακού Συμβουλίου για τον επαπειλούμενο κίνδυνο λειψυδρίας στο Νομό μας, περιμέναμε από την πλευρά εκείνων που καθορίζουν τις τύχες μας, μαζί με τον εισηγητικό σχεδιασμό επίλυσης του προβλήματος να διατύπωναν και μιας μορφής έστω αυτοκριτική για το πώς φτάσαμε ως εδώ, όταν τα μηνύματα χρόνια τώρα προϊδέαζαν για το τι επρόκειτο να ακολουθήσει.
Το πρόβλημα του νερού στο Νομό μας όπως και σε όλο τον κόσμο έχει δύο διακριτές και ανεξάρτητες μεταξύ τους διαστάσεις, αυτήν της φυσικής προσφοράς που παραπέμπει στον υδρολογικό κύκλο και στις διάφορες μορφές εμφάνισης του νερού στη Γη, θέμα άμεσα σχετιζόμενο με τις κλιματολογικές αλλαγές στον πλανήτη και τη διάσταση της ζήτησης που παραπέμπει στο οικονομικό μοντέλο ανάπτυξης κάθε τόπου.
Για να προσεγγίσουμε λοιπόν τον όποιο σχεδιασμό επίλυσης του υδρευτικού προβλήματος στο Νομό μας, θα πρέπει να αναζητήσουμε τρόπους επίτευξης ισοζυγίου προσφοράς και ζήτησης του νερού και κατά συνέπεια να αναθεωρήσουμε το σχεδιαζόμενο μοντέλο ανάπτυξης που προβάλλουν ως πανάκεια οι εκπρόσωποι του δικομματισμού στον τόπο μας.
Μοντέλο ανάπτυξης, άναρχο, υδροβόρο, βασισμένο στις ανάγκες της αγοράς και του αχαλίνωτου καταναλωτισμού, ασύμβατο σε κάθε έννοια περιβαλλοντικού σεβασμού.
Δυστυχώς οι δογματικές εμμονές τους στο άρμα αυτής της αμφιλεγόμενης μονοδιάστατης ανάπτυξης, με μοχλό το μαζικό τουρισμό, που προκρίνει τις πισίνες από τις φουντάνες, ο στείρος αρνητισμός και η ανυπαρξία οποιασδήποτε μελέτης διαχείρισης των υδάτινων πόρων του Νομού, οδήγησαν στους γνωστούς αυτοσχεδιασμούς που προκαλούν το δημόσιο αίσθημα και διασπαθίζουν εκατομμύρια ευρώ δημόσιου χρήματος.
Ο μεσσιανικός τρόπος επίλυσης του υδατικού προβλήματος του Νομού μας, απέτυχε παταγωδώς με τη χρεοκοπία ολόκληρου του στρατηγικού σχεδιασμού, με πυλώνες τα γιγαντιαία φράγματα, τα υφάλμυρα νερά και τις πολυδάπανες αφαλατώσεις.
Πολυδάπανες ήταν επίσης οι διαφημιστικές καταχωρήσεις εκείνων που ξεδιάντροπα και προκειμένου να υφαρπάξουν τη ψήφο των πολιτών, κόντρα στη λογική, τους έταξαν προεκλογικά ποταμούς καθάριου ύδατος που θα έλυναν για πάντα το πρόβλημα.
Χίμαιρες αποδείχθηκαν όλα αυτά όπως και η κατάργηση των ανεξέλεγκτων χωματερών που πεισματικά συνεχίζουν να μολύνουν ακόμα τους υδροφόρους ορίζοντες του Νομού μας.
Όπως πεισματικά αρνούνται να αντιμετωπίσουν το ιδιοκτησιακό καθεστώς του Κορακάρη, καθιστώντας τη βασικότερη υδατολεκάνη του Νομού μας, όμηρο επιχειρηματικών συμφερόντων, παραπέμποντας τη λύση του υδατικού, ενός κατ΄ εξοχήν κοινωνικού προβλήματος, στις καλές προθέσεις ιδιωτών.
Αλέκος Γαϊτάνος
Το πρόβλημα του νερού στο Νομό μας όπως και σε όλο τον κόσμο έχει δύο διακριτές και ανεξάρτητες μεταξύ τους διαστάσεις, αυτήν της φυσικής προσφοράς που παραπέμπει στον υδρολογικό κύκλο και στις διάφορες μορφές εμφάνισης του νερού στη Γη, θέμα άμεσα σχετιζόμενο με τις κλιματολογικές αλλαγές στον πλανήτη και τη διάσταση της ζήτησης που παραπέμπει στο οικονομικό μοντέλο ανάπτυξης κάθε τόπου.
Για να προσεγγίσουμε λοιπόν τον όποιο σχεδιασμό επίλυσης του υδρευτικού προβλήματος στο Νομό μας, θα πρέπει να αναζητήσουμε τρόπους επίτευξης ισοζυγίου προσφοράς και ζήτησης του νερού και κατά συνέπεια να αναθεωρήσουμε το σχεδιαζόμενο μοντέλο ανάπτυξης που προβάλλουν ως πανάκεια οι εκπρόσωποι του δικομματισμού στον τόπο μας.
Μοντέλο ανάπτυξης, άναρχο, υδροβόρο, βασισμένο στις ανάγκες της αγοράς και του αχαλίνωτου καταναλωτισμού, ασύμβατο σε κάθε έννοια περιβαλλοντικού σεβασμού.
Δυστυχώς οι δογματικές εμμονές τους στο άρμα αυτής της αμφιλεγόμενης μονοδιάστατης ανάπτυξης, με μοχλό το μαζικό τουρισμό, που προκρίνει τις πισίνες από τις φουντάνες, ο στείρος αρνητισμός και η ανυπαρξία οποιασδήποτε μελέτης διαχείρισης των υδάτινων πόρων του Νομού, οδήγησαν στους γνωστούς αυτοσχεδιασμούς που προκαλούν το δημόσιο αίσθημα και διασπαθίζουν εκατομμύρια ευρώ δημόσιου χρήματος.
Ο μεσσιανικός τρόπος επίλυσης του υδατικού προβλήματος του Νομού μας, απέτυχε παταγωδώς με τη χρεοκοπία ολόκληρου του στρατηγικού σχεδιασμού, με πυλώνες τα γιγαντιαία φράγματα, τα υφάλμυρα νερά και τις πολυδάπανες αφαλατώσεις.
Πολυδάπανες ήταν επίσης οι διαφημιστικές καταχωρήσεις εκείνων που ξεδιάντροπα και προκειμένου να υφαρπάξουν τη ψήφο των πολιτών, κόντρα στη λογική, τους έταξαν προεκλογικά ποταμούς καθάριου ύδατος που θα έλυναν για πάντα το πρόβλημα.
Χίμαιρες αποδείχθηκαν όλα αυτά όπως και η κατάργηση των ανεξέλεγκτων χωματερών που πεισματικά συνεχίζουν να μολύνουν ακόμα τους υδροφόρους ορίζοντες του Νομού μας.
Όπως πεισματικά αρνούνται να αντιμετωπίσουν το ιδιοκτησιακό καθεστώς του Κορακάρη, καθιστώντας τη βασικότερη υδατολεκάνη του Νομού μας, όμηρο επιχειρηματικών συμφερόντων, παραπέμποντας τη λύση του υδατικού, ενός κατ΄ εξοχήν κοινωνικού προβλήματος, στις καλές προθέσεις ιδιωτών.
Αλέκος Γαϊτάνος
Διαφήμιση
