Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ Γ΄ ΚΑΙ Δ΄ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΣΤΗΡΙΞΗΣ
Επειδή τις τελευταίες ημέρες ακούστηκαν και γράφτηκαν πολλά τόσο από την βουλευτή κα. ΤΣΟΥΡΗ αλλά και από τον κ. ΝΟΜΑΡΧΗ, τον πρόεδρο του Ν.Σ. κ. ΚΑΜΠΟΥΡΗ, ως τον πρόεδρο της ΤΕΔΚ κ. ΜΑΛΑΦΗ για την χρηματοδότηση της Περιφ. Β. Αιγαίου από το Δ΄ ΚΠΣ αλλά και τον τρόπο διαχείρισης των πόρων και την μείωση των περιφερειών, θα μπορούσε κανείς να τους δώσει την απάντηση που συχνά ακούγεται σαν λαϊκή φιλοσοφία <<δεν είδατε, δεν ακούσατε, γιατί δεν ρωτήσατε να μάθετε>> .
Όμως όχι μόνο είχαν πληροφορηθεί, αλλά και εγνώριζαν πολύ καλά ποιος είναι ο ρόλος των λεγόμενων ΚΠΣ, αλλά και το ότι θα γίνει η διαχείριση των πόρων από τις Αναπτυξιακές Εταιρείες την αλλαγή στην διοικητική διαίρεση της Χώρας όπως ακόμα και για τον νέο νόμο <<ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ>> που υπάρχει στα συρτάρια της Ε.Ε. για τους Δήμους και τις Νομαρχίες άλλωστε στην προεκλογική περίοδο, και όχι μόνο, τα είχαμε επισημάνει κατ’ επανάληψη .
Εν όψει μάλιστα των επερχόμενων βουλευτικών εκλογών από την πλευρά των στελεχών του ΠΑΣΟΚ χρησιμοποιείται σαν αντιπολιτευτικό χαρτί η ελλιπής χρηματοδότηση από το Δ΄ ΚΠΣ, ενώ την ίδια στιγμή τα στελέχη της ΝΔ ή σιωπούν ή με διάφορα στατιστικά τεχνάσματα προσπαθούν να αποδείξουν την άφθονη ροή χρημάτων προς την τσέπη των εργαζόμενων, τη στιγμή μάλιστα που η Περιφ. Βορ. Αιγαίου είναι προτελευταία σε συμμετοχή στο ΑΕΠ (στατιστικά στοιχεία ΕΣΥΕ).
Σκοπός βέβαια, μέσα από τα γραφόμενα μας , δεν είναι να πείσουμε τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ να αλλάξουν γνώμη, αλλά να δώσουμε στους εργαζόμενους να καταλάβουν ποιος είναι ο ρόλος της Ε.Ε. και των διάφορων ΚΠΣ, από ποιους προέρχονται οι πόροι, σε ποιους απευθύνονται, και ποιοι ωφελούνται σε τελευταία ανάλυση.
Στον καπιταλισμό, που ένα από τα χαρακτηριστικά του γνωρίσματα είναι η αναρχία στην παραγωγή, δεν υπάρχει η δυνατότητα ισόρροπης ανάπτυξης είτε ανάμεσα στους κλάδους της οικονομίας, είτε ανάμεσα στις διάφορες περιοχές, αφού σαν κίνητρο της όποιας αναπτυξιακής διαδικασίας είναι η μεγιστοποίηση της κερδοφορίας του κεφαλαίου.
Βέβαια πολλές φορές, για να μη δημιουργηθούν κοινωνικές αντιδράσεις ή ακόμα και αμφισβήτηση της εξουσίας, χρησιμοποιούνται σαν εργαλεία περιορισμού των περιφερειακών ανισοτήτων διάφοροι φορολογικοί ή αναπτυξιακοί νόμοι (π.χ. πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, ΚΠΣ κλπ).
Στην πραγματικότητα τα ΚΠΣ δεν είναι τίποτε άλλο παρά το βασικό τμήμα του Κοινοτικού προϋπολογισμού, που προέρχεται από την συγκέντρωση της υπεραξίας των εργαζόμενων σε Κοινοτικό επίπεδο, που καλείται να υλοποιήσει τις επιλογές του Ευρωενωσιακού κεφαλαίου και την στρατηγική της Ε.Ε.
Με αυτόν τον τρόπο τα πρώτα Κοινοτικά κονδύλια (ΜΟΠ, Α΄ ΚΠΣ) χρησιμοποιήθηκαν σε μεγάλο βαθμό σαν μηχανισμός ενσωμάτωσης των Λαϊκών στρωμάτων στα δεδομένα της τότε ΕΟΚ ( π.χ. χωματερές προϊόντων, εκχερσώσεις, απόσυρση αλιευτικών).
Μεγάλο μέρος του Β΄ ΚΠΣ διοχετεύτηκε σε έργα υποδομής που βοήθησαν στην ενσωμάτωση μεσαίων στρωμάτων (π.χ. μικροί εργολάβοι στις κατασκευές) και στην καλλιέργεια κλίματος ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗΣ στους στόχους της Ε.Ε.
Με το Γ΄ ΚΠΣ (περίοδος 2000-2006) μπήκαν οι βάσεις για να δημιουργηθούν οι κατάλληλες υποδομές για τη διεύρυνση της ΕΕ, και να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις των τεσσάρων ελευθεριών της συνθήκης του ΜΑΑΣΤΡΙΧΤ.
Με αυτό τον τρόπο το μεγαλύτερο ποσοστό διατέθηκε για την κατασκευή Διευρωπαϊκών Δικτύων μεταφοράς και ενεργειακών δικτύων, καθώς και για την καθιέρωση ενιαίων κανόνων και υποδομών για την κυκλοφορία κεφαλαίων (ΑΝΑΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟΥ).
Ο σχεδιασμός για το Δ’ ΚΠΣ αφορά το σύνολο της Ευρωπαϊκής αγοράς (ΕΕ των 25 ) και δίνει έμφαση στη δημιουργία υποδομών για την σύνδεση της αγοράς της ΕΕ-15 με την αγορά της ΝΑ Ευρώπης και ιδιαίτερα των Βαλκανίων.
Παράλληλα εξ αιτίας του έντονου ανταγωνισμού των Ευρωπαϊκών Μονοπωλίων με τα Μονοπώλια της Αμερικής και Ιαπωνίας, δίνεται ιδιαίτερη βαρύτητα στην χρηματοδότηση των αναγκαίων όρων για την βελτίωση της θέσης της ΕΕ στην διεθνή καπιταλιστική αγορά (χρηματοδότηση ανταγωνιστικότητας- επιχειρηματικότητας, δηλ. επιδότηση για προσλήψεις ανέργων, αλλαγή ασφαλιστικού, κλπ),άλλωστε όλα αυτά δεν είναι τίποτα άλλο από την υλοποίηση της αντιλαϊκής στρατηγικής της Λισσαβόνας (πρωθυπουργός κ. Σημίτης).
Στα πλαίσια αυτά καθορίστηκαν οι εξής τρεις κατευθυντήριες γραμμές:
Α) Να γίνει η Ευρώπη και οι περιφέρειες της ΕΛΚΥΣΤΙΚΟΙ ΤΟΠΟΙ για επενδύσεις (με ότι αυτό συνεπάγεται για τους εργαζόμενους).
Β) Ενίσχυση έρευνας και καινοτομίας μέσα από συνεργασία επιχειρήσεων και Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων (Νόμος πλαίσιο για ΑΕΙ)
Γ) Επιτάχυνση απελευθέρωσης αγοράς εργασίας και μείωσης των εμποδίων πρόσβασης σε αυτήν (συλλογικές συμβάσεις, κατώτερος μισθός, όρια συνταξιοδότησης, ωράρια κλπ).
Τέλος μεγαλύτερα κονδύλια σε σχέση με άλλα ΚΠΣ δίνονται για θωράκιση του συστήματος από την δράση του εργατικού κινήματος (μηχανισμοί καταστολής) και στρατιωτικοποίηση της ΕΕ (ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟΣ).
Με βάση τα παραπάνω η Κυβέρνηση προωθεί την καθιέρωση πέντε ΥΠΕΡΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ και διαμορφώνει πιο συγκεντρωτικούς μηχανισμούς ελέγχου και υλοποίηση των αποφάσεων της και ενεργοποιεί δεκατρείς διαχειριστικές Α.Ε. στις περιφέρειες που θα αναλάβουν τον ρόλο που έχουν σήμερα οι Νομαρχίες ενώ παράλληλα οι Τράπεζες αντί του Δημοσίου θα αναλάβουν την διαχείριση ορισμένων τομεακών προγραμμάτων δηλ. θα είναι αρμόδιες για την εκταμίευση των ενισχύσεων μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων τουρισμού και μεταποίησης που θα υποβάλλουν τα επενδυτικό τους σχέδια με έμφαση στις Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ).
Έτσι η κριτική του ΠΑΣΟΚ, και των τοπικών στελεχών του, εστιάζεται στον συγκεντρωτισμό της Κυβέρνησης της ΝΔ ( που πράγματι εκ των πραγμάτων αποδεικνύεται) και στην διαχειριστική ανικανότητα της και επιχειρείται η συγκάλυψη της συμπόρευσης στης κατευθύνσεις της στρατηγικής της Λισαβόνας ( ιδιωτικοποιήσεις ΔΕΗ, ΟΤΕ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ).
Από αυτά όμως αποδεικνύεται περίτρανα ότι όλη η κουβέντα γίνεται για το ποιος θα’ χει το πάνω χέρι στο μεγάλο φαγοπότι.
Εμείς όμως θεωρούμε ότι τα κονδύλια του Δ΄ ΚΠΣ, (χρήματα από την παραγωγή υπεραξίας των εργαζόμενων της Ευρώπης) να διατεθούν προς όφελος του κοινωνικού συνόλου με την ικανοποίηση βασικών κοινωνικών αναγκών που για τη Χίο πρέπει να είναι:
1) Αποπεράτωση –εκσυγχρονισμό λειτουργία Νοσοκομείου και ΚΥ.
2) Κατασκευή σύγχρονου λιμανιού
3) Επίλυση υδρευτικού αρδευτικού προβλήματος.
4) Κατασκευή σύγχρονων σχολικών μονάδων (π.χ. σχολικό κέντρο Δήμου Καμποχώρων), Πανεπιστημιούπολη.
5) Κατασκευή σύγχρονων ΧΥΤΑ
6) Μέτρα κατά της απομόνωσης των νησιών Οινούσσας και Ψαρών.
7) Ανάδειξη παραδοσιακών οικισμών, Κάστρων, Κάμπου.
8) Αναδασώσεις προστασία Περιβάλλοντος.
Κάτι τέτοιο όμως προϋποθέτει απεγκλωβισμό των εργαζόμενων από τις δυνάμεις του δικομματισμού (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ,) αλλά και των εραστών της Ε.Ε (ΣΥΝ), που κάνουν ότι δεν γνωρίζουν ότι με τα κριτήρια ΕΠΙΛΕΞΙΜΌΤΗΤΑΣ καθορίζεται από τις Βρυξέλες ποια έργα θα γίνουν, πότε θα γίνουν και ποιοι θα ωφεληθούν από αυτά.
ΧΙΟΣ 11/6/07
ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΩΦΟΣ
ΜΕΛΟΣ Ν.Γ. ΚΚΕ ΧΙΟΥ
ΝΟΜΑΡΧ. ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ
